Letter 100
Isidore of Pelusium→Syros Reader|isidore pelusium
Against theNovatians Say to the disciple of Novatian’s pride: why are you foolishly boasting as if [you were] clean? Why are you pretending that you are sinless? Why deny the (fault) common to nature? Isaiah declares himself unclean; David knows that every man is a liar and that all were conceived and carried in the womb in sin. God Himself knows that human beings are devotedly attached to evil and require only the mercy of divine kindness- and do you arrogantly boast of being clean? Either then give over lying or from what you are doing be exposed as a laughing-stock or indeed mightily shameful.
Against theNovatians Say to the disciple of Novatian’s pride: why are you foolishly boasting as if [you were] clean? Why are you pretending that you are sinless? Why deny the (fault) common to nature? Isaiah declares himself unclean; David knows that every man is a liar and that all were conceived and carried in the womb in sin. God Himself knows that human beings are devotedly attached to evil and require only the mercy of divine kindness- and do you arrogantly boast of being clean? Either then give over lying or from what you are doing be exposed as a laughing-stock or indeed mightily shameful.
Ουδηύο ᾳυϊθιῃ ἰπ η . ἰνυ ". [Ἀϑι} ], ΟΟμΙΓ ἰπβᾷθη Δγγοραμ Γι, ἰἀοίγοο (θ ποπδο, υἱ ἢΠυἱ δι ρ! οί Γ , ἢν ἀυΐθιῖ } Π ἐπι . ΕΧΧ. -- ΟΡΙΙΕΙΙΟ ΟἈΑΜΜΑΤΙΟΟ. Νοη {ἰιϊιογὰ ἀυμΐίαχαί, υἱὲ ἃν ΠΟΙ ογο ἀἰϊοίυπι, δίφυο ἃ ( δογίριση ῖ, δγιοῖδη τη γΓὶ. ρυ})}}}} Εἰλινδηῖ : ΥΘΓΌΝ Οἱ ἸΟΓΓΆ, οΐ πιᾶγα, Παρί εἶα , αυϊ ἃ Ζοβιιηο ἀδδβίχηδία δυηϊ, ναΐυϊ ἐγ ρίοἱβ νοσ ΟΧ ΔΚ - ξογϑιῖ. Εὸ δὴ διυροτίβ δίφυδ ἱπαάο δε : ῬΓΟΘ- δἰϊ,υἱ εἰ αἀἰνία ογαοιδ, {{|} φιυϑύδιη οι οἱ ργϑβιϊ κἰ σθιιδύδί, οἱ , ι] ἱρδυιη οἰοἰὶ δυὶ Δἀποηδηϊ, ἀθ! Γαγο οχ βιΐμ οί, ἃς ἀδηΐυδ ΟπἸη . ΙΒΡΟΆΙ ΡΕΙΌΒΙΟΤΕ ΞΘ’ -- ΝΕΙ͂ΛΩ. Ἐπεὶ () μέγα τῆς ταπεινοφροσύνης τὸ ὕψος, χαὶ τῆς ἀλαζονείας τὸ πτῶμα, συμδουλεύω δοι ἐχεῖνο μὲν ἀσπάσασθαι, τούτῳ δὲ μὴ περιπεσεῖν. ο΄. --- ΟΦΕΛΙῺ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΩ. Οὐχ ἠϊόνες μόναι, ὡς “Ὅμηρος μὲν ἔφη, σὺ δὲ γέγραφας, βοῶσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἄχνην ᾿ ἀλλὰ γῇ τε χαὶ θάλαττα, τὰς παρὰ Ζωσίμονυ χαινουργηθείσας παρανομίας ἐχτραγωδεῖ. Τοσοῦτος γὰρ, ὥς φασιν, εἰς ἀναλγησίαν ἤρθη, ὡς μὲν τοὺς θείους χρησμοὺς, ἀγυρτιχὰς λογοποιΐας νομίζειν" τοὺς; δὲ τῶν δεόντων παραινέτας ληρεῖν ὑπολαμάάνειν, χαὶ χατὰ πάσης ὁμοῦ ἡλικίας τε χαὶ ἀξίας ἐπιχωμάζειν. Τίς οὖν. οὐὐυσν φἰδιὶβ οἱ αἱφηλιδι} ρα] δηΓ ἰπβοοίδιυν. Β οὐ δαχρύσει; τίς οὐ χαταθρηνήσει οὐ μόνον αὐτὸν, Ουΐδηδιη ἰξίτΓ πΟῊ ἰΘΌΓΥ πιἰἰδἱ Υ ποι ἰυ- ἔθλι, πο ἰρϑιιη ἀυπίαχαϊ, σὑογυι} Θιΐδη! ΘΠ, ] ϑδδηοίυϊη ἐασογάοίϊ ἱροῖυ ἢ οἱ σοπληιἑ γα τη] ἢ} γογί δὶ ἢ Νδπ) οὔπὶ ᾳΓᾺγ Δίᾳδε ΔΙΓΟΧ . δυπὶ δἰΐαιη, υΐ ἱπίος ξγεβαγίοβ δὲ οὔβουγοβ οοηδοίυγ, ἰοὶ ψἱ} σοηίαιηδεὶ : τ} ὙΘΓΟ ταν, βϑί πη πὶ οἱ Γ- εἰδδί αυτη , θυ πη, υΐ ἰῃ δδοογάοι μη ἰηναϑὶ!. Ηξο ἰφίίυν βείιηυ, ϑίφιθ δϑϑί δυάϊθη!, ἰηζεοιηἰδεὶ- τὴ , πΠ οὐηὶ το γα ἀδδι { π|, Υόγο, ηάϊα δρί γα έπηυδ, ἀδδίβίθυβ. Νϑαυθ Θηΐμ , αἱ ᾿ζηάΓΩΒ, δὰ ἰοοογα ὁομ δι, η ΟὈ] νίου!, δ ἰδ} Πιλπάδεὶ μοδϑυηῖ. Ουϊάδηι δ ἢ ουπὶ, υἱ πηδα ΟΧ ΦαγιΘ δχδι θη}, δὲ} Π ] ογθ ΘΠ ΘΙ Γονοοδηῖ ; ἀλλὰ καὶ τὸν τούτῳ τὴν εὐαγῆ ἱερωσύνην ἐμπιστεῦ- σαι τολμήσαντα ; Δεινὸν μὲν γὰρ τὸ χαὶ ἐν τοῖς ἀγε- λαίοις χαὶ ἀφανέσι τελοῦντά τινα τοσούτοις χαταμο- λυνθῆναι χαχοῖς" τὸ δὲ χαὶ εἰς ἱερωσύνην εἰσδιασά- μένον, πάντη δεινότατον. "ἴσμεν οὖν ταῦτα, χαὶ συν- εχῶς ἀχούοντες, ὁλοφυρόμεθα, χαὶ παραινοῦντες οὐχ ἐπαυσάμεθα " ἀλλ᾽ οὐδὲ παυσόμεθα ἕως ἂν ἐμ- πνέωμεν. Μὴ γὰρ δὴ ὡς ἀνηχόους διδάσχειν πειρῶ τὰ μήτε λήθῃ, μήτε σιγῇ παραδοθῆναι δυνάμενα. Τινὲς μὲν γὰρ ὡς ἡμιθνῆτα τυγχάνοντα, ἀναχαλοῦνται " τινὲς δ᾽ ὡς νεχρὸν χαταθρηνοῦσιν. ᾿Αλλ᾽ οὔτε ἐχεῖνοι, οὔτε οὗτοι ἀνύουσιν, ἀλλὰ γέλωτα παρ᾽ αὐτῷ ὀφλια- χάνουσιν. ηυϊάλην διιίδι υἱ πιογίυμ οἱ δσχϑίμείυ ἰυξεωϊ. γαγιαν, πος {ΠΠ}, ἤ ἰδιὶ αυϊάφιδπι ρτγυπείΐυηϊ, δά εἰδυν ἱρδὶ ὀχοϊληῖ. : ΧΧῚ. --- ΝΙΙΑΜΜΟΝΙ ΒΙΑΘΟΝΟ ΜΕΡΙ(Ο- Θυοι ᾳιΐώοπι Βὸυ δὰ Ἰιυπιδι} !δίθιη δὲ τ ἰδ γί Γ- ἴδηι μγορθηδυ . ρεγθραοιϊ δοίη [ . Θυοά ὁυΐοιι ἈΠΟ βοΐμι δἰἰα ἢ} , υΐ ἱρδίυϑ Γὶ - οογάϊλπι οομθιηθυμ!., ΡΟθ ἐχίξαί, {} δ ΓΕ Θεγίριιγα ἀοοδιῖ, ἴθ.) ΓΟ ᾿ρ ἰοϑἰδυίυγ. Ουΐδηδι) ὀμΐνν ἀνίαν ᾿μάυχὶς Ὁ Ουΐβ ϑοάοιη σῶμ [ΘΓγᾶμὶ Ὁ} αὐτὰ ἰμ}} σομπογοιηανῖ ἢ Ου͵ἱ ΗΘΓΟΒΟΙ γηγλιη ρΡδιβοοι Ου͵ἱβ δυί ἰῃ) οἀριϊνι(δίειῃ γοθείι, Ἀί. ᾿ ΟἸ ἰογγὰ; Γορίοηθ γὙοὶυ! [υκίτνο ἃς ὙΘΥΠΟΓΟΙ ΒΕΓΡΟΒ ΟἰγΓοιπΘμἐ| (Διο ΓΘ . Ὀι}- αυΐϊιαι δ πἰδοῦσογΐα βυϊὰ ἴγοιϊ ροοοδινβ : νΘΓΙ Ἰιδιυ δ φιοαφῦδ σορ λμ , Γοδὶ ρϑοδιαδ: ᾿ΠΠ|Ὸ φυοηυὰ θεμίσηυνι ἃς [Δ 'ρ Βο} μι υθδὶ. δφυ θην ἀμ} Γαδ ρἰβοθηῖα φαυδοι ᾿υἀϊοὶ ( }}- ιἰ ἂς πιϊϑογ σογ ΐα υἱδπὶ ἀρογίὶ!. ΧΧῚ}. -- ΠΕΒΑΘΜΙΟ ΕΡΙΘΟΟΡΟ. Θυΐϊ νοϊοη εἰ υυβ ραγδμί, ἰἱ ἀθιθ} υ γὸ ἱπη ρόγα γα χνἰ δὶ υἱύδηιυγ, ρΓγαδογιΐ οὐ) υἱγίυιϊ. πον ΟΑ’ -- ΝΕΙΛΑΜΜΩΝΙ ΔΙΆΚΟΝΩ ΙΑΤΡΩ. Ὅτι μὲν φιλάνθρωπός ἐστιν ὁ Θεὸς, μάλ᾽ ἀχριδῶς οἶδα. Ὅτι δὲ καὶ ἁπαιτεὶ δίχας σφοδροτάτας τοὺς τῆς φιλανθρωπίας καταφρονήσαντας, χαὶ αἱ ἱεραὶ χρησ- μῳδοῦσι Γραφαὶ, καὶ τὰ πράγματα μαρτυρεῖ. Τίς γὰρ τὸν χκαταχλυσμὸν ἐπήγαγε; Τίς τὴν Σοδομιτῶν μετὰ τῶν οἰκητόρων ἐνέπρησε γῆν; Τίς τὴν Ἱερου- σαλὴμ μετῆλθε ; Τίς τοὺς Ἰουδαίους ἠχμαλώτευσε, καὶ πανταχοῦ γῆς ὡς δραπέτας χαὶ μαστιγίας πε- ριήγαγε; Μὴ τοίνυν τῇ φιλανθρωπίᾳ μόνῃ θαῤῥοῦν- τες ἁμαρτάνωμεν " ἀλλὰ καὶ τὴν διχαιοσύνην ἐννοοῦν- τες, γνωσιμαχῶμεν" ἵνα χἀχεῖσε ἡμῖν ὀφθῇ φιλάν- θρωπος" ἡ γὰρ τῆς προαιρέσεως μετάνοια εὔλογον παρασχενάξει τῷ χριτῇ τῆς φιλανθρωπία; τὴν ὁδόν. ΟΒ΄. --- ΗΡΑΚΛΕΙ͂ ΕἘΠΙΣΚΟΠΩ. Οἱ ἐχόντων ἄρχοντες (), οὗτοί μοι δοχοῦσιν ὄντως ἄρχειν, χαὶ μάλιστα ὅταν περίοπτοι ὧσι δι᾽ ἀρετὴν ΥΑΒΙἙ ΚΕ ΤΙΟΔΕΘ ΕΤ ΝΟΤΑἍΑ͂. () Ῥεϊμηυπὶ γοσϑθυ ᾽πὶ ἢ }. Ομ δὶ. ἴῃ οὐ, αι. θ εἰ ΑΙι. οη ι ἐπεὶ, δι] ἐπειδή. ΡΟΙ͂ΒΙΝ. () Περγοάϊμι ἢ. , ογωιίοια ). δίαγοί } - "δ λοι. : Οὔτε χρημάτων πλῆθος οὐδὲν αὔταρ- χες πρὸς τν Ἰρω ζῳ ἀχρασίαν, οὔτε δορυφόρων φρουρὰ ἱχανὴ ῥύεσθαι τὸν ἄρχοντα, εἰ μὴ προυπάρχοι ἡ τῶν ὑπηχόων εὔνοια " μάλιστα δὲ ἐχεῖνοι εἰς ἀρχῆς μῆχος ἀχινδύνως ἤλασαν, ὅσοι μὴ φόθον ἐξ ὠμότητος, πό- θον δὲ τῆς αὐτῶν χρηστότητο;, ταῖς τῶν ἀρχομένων ψυχαῖς ἐνέσταξαν. Οὐ γὰρ οἱ ἐξ ἀνάγκης δου τὐσντες, ἀλλ᾽ οἱ μετὰ πειθοῦς ὑπαχούοντες, ἀνύποπτος; χαὶ ἕξω χολαχείας τ δρῶντές τε χαὶ πάσχοντες διατελοῦσιν, οὐδέποτε ἀφηνιάζουσιν ἣν μὴ βίᾳ χαὶ ὕδρει ἐπὶ τοῦτο ἀχθῶσι, ϑ.}} δρι!ά (Ἰδιαίΐμπυι δοηίοηιἰ. ΙΤΤ. ἘΡΙΘΤΟΙΑΆΌΝ . ΠΙ. -- ΕΡΙΤ. ΧΧΥ. "δ οἱ ἀρχόμενοι, δι᾿ οὕς χαὶ τὸ ἄρχειν ἐστὶ περιμάχη- Α οομδρίευ! δαηῖ ἰΐ, ι} δυθϑυμ! : ργορίογ εἰΐδηι τον. Οἱ δ' ἀχόντων ἄρχειν νομίζοντες, οὗτοί μοι δο- χοῦσι παραπλήσιοι εἶναι τῶν τιμωρίαν διδόντων μᾶλλον, ἣ ἀρχὴν διεπόντων. ΟΓΙ". - ΠΑΛΛΑΔΙΩ. “τι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων οὐ σώζει τὸν ἄνθρωπον. Κινδυνεύεις, ὦ τί σε χαλέσας ἀξίως προσονομάσω!! ἀγνοεῖν τὰ καὶ τοῖς ἄγαν παισὶ πρόξηλα. Μὴ γὰρ δὴ νόμιζε, ὅτι ἣἧ πίστις (εἴ γε πίστιν χρὴ χαλεῖν τὴν ὑπὸ τῶν ἔργων τῶν σῶν ἐλεγχομένην), σῶσαέ σε δυ- νήσεται. Ἢ γὰρ πίστις ἡ ἐξ ἀρχῆς διχαιώσασα, πράξεις ἁρμοδίας ἑαυτῇ ἀπαιτεῖ, ὧν ἄνευ σωθῆναι οὐχ οἷόν τε. Τὸν γὰρ χατὰ χάριν προσληφθέντα, δί- χαιον χαὶ οἰχείοις ἐναθρύνεσθαι πλεονεχτήμασιν, εἴ γε μὴ μέλλοι χαὶ ἀχαριστίας ἁλώσεσθαι. ΟΔ’ -- ΘΕΟΔΟΣΙΩ ΕΠΙΣΚΟΠΩ. Ὃ τῆς ἀρχῆς ὅρος (), ὦ ἀρχιχῇς ἐπιστήμης ἀχριδέστατον βασανιστήριον, ἐχεῖνός ἐστιν ὁ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ὑπηχόων ἅπαντα πραγματενόμενος. Ὃ γὰρ τὴν τῆς ἀρχῆς εὐχοσμίαν εἰς τυραννίδα. χαὶ ἀχοσμίαν μετασχηματίσας, χαὶ τοὺς μὲν πόνους τοῖς ἀρχομένοις προξενῶν " τὰς δ᾽ ἡδονὰς ἑαυτῷ θηρώμε- νος, οὗτος οὐ τὸν τῆς ἀρχῆς ὄρον, ἀλλὰ τὸν τῆς τυ- ραννίδος διὰ τῶν πραγμάτων ὑπογράφει. ΟΕ΄. --- Τὸ ΑΥ̓ΤΩ. Εἰς τὸ, « Παραστήσατε τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν Ξ ζῶσαν, εὐάρεστον τῷ Θεὼῶ. » Ἐχείνους, ὦ θαυμάσιε, ὁ θεσπέσιος Παῦλος; ὁρί- ζεται ἱερέας, τοὺς μὴ θύμασι τὴν εὐσέθειαν, ἀλλὰ γυμνῇ πληροῦντας τῇ φύσει, χαὶ μόνου; χαθαρῶς ἐχ τῶν σωμάτων οἴχοθεν σπένδοντας. Θῦμα γὰρ χάλλιστον, τὸ τὴν γνώμην ἔχειν εὐαγῆ. χαὶ τὴν σάρχα ἀγνήν. Διὸ χαὶ τοῦτ᾽ ἔφη, ὅπερ μαθεῖν ἠθέ- λησας" ε« Παραστήσατε τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶ-- σαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογιχὴν λατρείαν ὑμῶν.» Οὐ γὰρ ἱερεῦσι μόνοις γράφων, ὡς ἡγῇ, ἐπέστειλε ταῦτα, ἀλλ᾽ ὁλοχλήρῳ Ἐχχλησίᾳ. Ἕχαστον γὰρ ἑαυτοῦ ἐν τούτῳ τῷ μέρει ἱερέα εἶναι προσέταξεν. Εἰ δὲ τοὺς ὑπηχόους ἡ ἁγνεία ἱερέας χειροτονεῖ, ἡ λαγνεία δηλονότι τοὺς ἱερέας ἀποχειροτονεῖ. Καὶ τοῦτο μὲν οἱ θεσμοὶ διαγορεύουσι " γίνεται δὲ τοῦτο οὐ πάνυ" δι᾽ ἃς δ᾽ αἰτίας οὐχ ἐμὸν λέγειν. Οἱ δὲ τὴν θείαν ἱερωσύνην ἐστεμμένοι, χαὶ τῆς προεδρίας ἀξίως τετυχηχότες, εἰ χαὶ τὴν τοῦ σώματος ἁγνείαν φυλάξοιεν, ὄντως: ἱερῶν εἰσιν ἱερώτεροι. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς Διαθήχης ἱερᾶσθαι οὐχ ἐξῆν, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι μόγοις "ἐν δὲ τῷ χαιρῷ τοῦ Πάσχα, πάν- ἤσριῃ. ΧΙ, . ἀἰϊζηυπ) δὲ ἱπιρογίυ, αὐυοι οογίαι ὡρροίδιυγ. Θιυιΐ δυΐδιν ἰην ρόγαηῖ, μοι .} ἀυοο, ] οτυεσίαιυ αἰδιοϊυ αι, } αυΐ ἱπηρθ- ται αι ηἰϑίγαι!. ᾿ ΧΧΈΠΠ. -- ΡΑΠΑΘΡΙΟ. Ομοα βάες εἰπε ομετίϑιιδ πον δεγυαὶ ἰοιπὶπδηι. γιάογίϑ, ὁ φυοηδηὶ) ἰ ποπιΐα ἀΐφιιὸ ϑρροί] οι] Θἃ ᾿ξκῃοόογαγα, Θιἴλ} ρΓι}} μΟ]Ά οἱ ρογορίου δυιῖ. Νόφυδ δ Πος ἐχἰϑι ὸ., αι ἢ [ (] ἰἃ- θη ἤάδι ἀἰσοιία , Ορϑγίθυϑ το[υἱϊαίυτγ), δαϊυιδιὴ { δοῦν ροδδὶι. Εκομλ ἢ , υ: ρει πὶ [υδιϊΪποαν!ϊ, ΘΟηδΘ Δ ) :] ΔοίίΟΙ ΟΣ - οαὶ!., αυΐϊθυ γοοιοι δ ἢΘΠ) ] ) ΠΟΙ ι ροίδδι. Νὰπι εὐ, αυΐ ροῖ φγδιΐαι ἀσδυμρίυ , μγορτγὶϊα ᾳφυοᾳυὸ Υἱγιυϊιπ) ἀοιίυυ ἐχογηαγὶ ΘΔ, οομνομὶ : ἀΠοϊ ἱηστγαι! Ἀπ ἶπμΐ ΠΟΙΆ) ἱμοη γα. ΕΧΧΙΥ͂. --- ΤΗΕΟΌΟΘΙΟ ΕΡΙΒΟΟΡΟ. [πιρογὶ! γορυΐϊὰ., ὁ δεϊθηιΐς ἱπιραγδηι ΐ οχμίογδῖουῦ δου Ε|}}}, ἀδιηυ! οϑὶ, ηυ: δι] βυϊκ οτυμι υἱΠΠῶιθ πη} οἰππία πιο ον. ΝΔη) αυΐ ἰηιροτὶ! οἰδαίρ!!- ἤδη) ΘΟΠΙρΡΟσἐ ογ θη, ἰῃ ἰγγϑιηΐ θην οἱ ροΓ- "υγϑδείοι θη ἰπεμυἱανὶ, δίυδ ἰάθογο φυΐάοδι! βυὺ- ἀἰεἶ ἐοιρῶγωὶ, νοϊυριάῖδα ϑυΐθι δὶ δυσυρλίαγ, ἐς ποι ἰπιμοτὶ!, . ἰγγαμπαἷδ γοζυϊδιι ἃς ἰαβοπι (ἰδδουθι. ΧΧΥ. .--- ΕἸΙΌΕΝ. π {{Ἡμώ «Εχμίϑεῖο εογροτα ὑεεῖτα Ποείΐαπι υἱνεπίοηε, νίαεομεηι ἢ δ.» Εοϑ ἀδίηυπι, Υἱγ δχἰ πὶ, αϊνίηυβ Ῥδιυΐϊυβ βδοογ. ἀοίθ ϑιδίυϊί, αυΐ ποι Υἱει!ἷν οἱ σδοῦίς! , ] πυ άδ παίυγϑ Ομ θυ μίοίδι} μιμηθγὶβ ρογίυη- κυηίυγ, δίᾳυθ ΘΟΓρΟΓΙ } μΓ ΟΣ ἰΐθδηι. Ῥυϊεβιογείιμα δηἷπὶ Υἱοιΐπιᾶ δὲ ρἷμπι τ δηΐπι, εἰ ΟΔΓΙΘΙΏ οδϑίδηι ᾿άυῈΓα. Ἐοῆυδ οἰΐμην {ΠΠπ ἀϊχὶι, αυού τὰ ἐχ πιὸ ἱηι Πσόγα ευρίϊι) : «ΕΧ! . οοτ- Ρογὰ ΥΘϑβίγὰ ἰιοδίϊαι) υἱνθηίθηι, ῃ μἰμεδηίδι, Γἂ- εἱἰοια οὐδοαυΐθ ναϑίγι). ν ΝΌΩ δηΐπὶ δι ὰ- οοΓάο(ἐ ΒοΓ ), υἱ ἧρ ὀχ βιϊιη, ως ἱρδὶβ Ἰ)Δ ἀρ}, δοά ἀῃϊνογδῶ ΕΘοΙϑἰ. ηυϊπαυδπη οΐ ἰμβόγυὴν ᾿Νῶς ἢ) ρᾶγίθ βδοδγιίίοίδι [ιιἰῖ. Αυοά ] οαϑιϊ δἱ ρυῤίοϊιῖα δυβάϊϊ βαοθγάοιίοα εγθδὶ, θυ ο ργοου! ἀυθδίο ἃς ᾿ἰλβοίνία βασογύοιϊθυβ Οἰφη δίοιη ἀθτγοζαί. Αἰᾳυθ ἰος αυΐϊάδπι ]ερ οἱ Θοοἰαβίαϑιϊοα ἰπϑι} δαῃοίυμ! : νόγαμ δαυ Δάϊο- αὐ! ἰδηνθη ἰδέ ἢϊ; δυίδιη Οὔ οδυξᾶιϊῃ, μθὴ θῖ τἸηθυ!ὴ σΟΠΠΘΙΙΟΓα . Αἱ γε Ὸ ηυΐ αἰνίηο δοοῖ- ἀοιῖο γουϊμι, δ. ργιείοοιυγαιν ἀΐᾳη σοηβδοιὶ βυμ!, δὶ ζοῦροῦὶϑ φυοαυ εἀϑιϊἰδίοπ ουδιούΐαμ!, νογθ μίυπ- ΥΑΒΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕῈΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () ΥἹἱάδιυν τς δρ. ροιἴ ΤΙδοάοβ: ἱπιρογᾶ- τοῦ αυϑιν Θρίβεορο ]Π}], ΘρίργΓαρ!θ ἰμεΐςδι, ἰπδογίμιδ , "ἶ᾽ ͵] ἀἴσΔ, οἰϊλη ἐρ᾽ϑεοριῃ οἱ βδεογθοιίυνι γοαυΐγεγο ἀρχιχὴν ἐπιστήμην, υοά νον φϑίμε οδὶ, } ΓΟ. ΔΗΪΠΆΓΘΟΝΙ ὦτα δηιίυιν : υμάδ οἱ ᾿δἰάογυϑ ποϑῖοῦ ] δλςζογάσιι εἴ ᾿πηροῦΐίαπ) ᾿μ Ρ σομηραγαί [. ΠΙ, ὁῃ. . Νοιδηύυμν τηνθι οἱ {Π φιοιὶ δἰ . ἢ θαι , οἱ εχ γορόϊπ ϑυϊεἰα ᾿) Πο.λιτικός " Πολιτιχὴν ἀρε- τὴν ἱερωσύνῃ συνάπτειν, συγχλώθειν ἐστὶ τὰ ἀσύγ- χλωστα. ΠιΤΤ. . ΙΒΙΠΟΒῚ ΡΕΙΌΞΙΟΤᾺ Ἶδε ιιπ| δογοβϑηοίί δηηῖ, Ὃ ὀμΐ ἴῃ οι Τ δίδ- Α τες τρόπον τινὰ ἱερωσύνῃ ἐτιμῶντο {έκαστος γὰρ τὸ μθη δδεθγιίοι ἢ πυπογα (ὉΠ δὶ ἀχοορι δ βϑοογάοιί- θὰ παοιμίηΐ ᾿ἰσουας, Ῥδεο] να: (Δ Π ἢ ἰΘΠΊρΡΟΓΘ ΘΠηλη ΒΆΘΘΓΟΟΙΪΝ Ἰιοηογὸ ἃ[βεϊ θαι τ ( Θηΐη Ραοουάπ) ᾿ππμοἰαῦδιὶ ), οἰἰαιη πῃ ΝΟΝΟ δυςοθ- δί} ΘἜΧροΓία, δου αυϊθδιη, υϑὶυϊ ργῷ- τοξαινα ηοιΐηα., ἰπογ } υἱοί πι δδογὶ ἤεϊυ ἰΪ Ἰιαῦση!,, ᾳυΐθυ {πὰ ΟἸΈΡΓΟ συποδβου δὶ: αἱ ἰῃ- πρόδατον ἔθυεν) " οὕτω χαὶ ἐπὶ τῆς Καινῆς χαὶ ἀδια- δόχου, ἔχουσι μὲν χατ᾽ ἐξαίρετον τὴν ἱερουργίαν τῆς ἀναιμάχτου θυσίας, οἷς ἔξεστι ταύτην προσενεγχεῖν" ἔχαστος δὲ οἰχείου σώματος ἱερεὺς χεχειροτόνηται, οὐχ ἵνα ἀχειροτόνητος ἐπιπηδοίη τῇ τῶν ὑπηχόων ἀρχῇ, ἀλλ᾽ ἵνα τῆς χαχίας ἄρξας, τὸ σῶμα τέμενος ἣ ἱερὸν τῆς ἀγνείας χατασχευάσῃ. ΓΘ ΡΙΏ} {||} σΟΓΡΟΥΪΒ δοογίοβ ὀγοδίυϑ οὶ, ἤθη υἱ εἶἰγα ογ παι οηοπὶ ἱ ἰπϑιϊτἸοη } } - ΤΟΙ; ΠΡΟΓΜΙΠ ἀγγὶρίαι, υἱ Υἱ}} ΠρΡΟΓΆΠ, ΘΟΥΡῸΒ δυῦ }} ἀἰ υδτυτ (Πρ! ιπ| ὁΠ οἷαί. ΕΧΧΥΙ. -- ΑΒΟΠΟΝΤΙΟ. Οιγ {ἰϑει ιηι τοριιαϊὶ! ἀατὶ πιμίϊογίϑιιϑ φια οὐΐο ᾿α- νομί α εἰτὶς ἰεσίδία!ΟΥ μετγηι δοτίὶί. θινίπαγυ πη ἰόσυαὶ ἰη!δΥργοιίὶβΒ Μοβὶθ, πόὸ - Νἱοιαῃ. τῃ} ἃ Ὧδ δοοορίί, δῃΐπα (ι:- “οορί, ΦΘ ποὸ τπδηΐοπὶ| ἰπνἀδραθδὸ υἱάθγὶδ : γ γι) ἰδ ηΐυ . πη}}} τη σι , φυδηίιι ἃ νἱτὰ ργου , Γοιποίυ . ΝΌη δε ἷΠΊ, ἰδ Π.η) ., ( τηδιρί θη} Ιοξο ταΐ πα υἱοϊάγυηῖ, } ]οογ ορογίογοι, δε] αἱ τη] οἱ φσγλνίιιβ στη] υπὶ Γοργ πἐγϑί, πνέντς δ πο αυΐάθσιι ἰοῷ δδησίϊ, δε ραγην δι : ν᾽ ει! σαι ΟΠ τῃοο πηρίϊιι Θχ βιπγοὶ [υτὰϊνο δαυϊιεεῖο, οἀ ἃ} ᾿ρ|. αἰϊἰοᾳυὶ ἙΟΙΠλ ΣΙ ΟΓΘΙΠΓ (πόᾳι δηΐπ] }} δ᾽᾽ογτυπὶ πχοῦὶ θυ δΔθιυι ἀι η) ἀρογίυηι παι οηΐμεν, } οἰ πὴ Ῥγϑοϑί}}}}} ἀυσογεὶ, [ὉΓ δχιγυάϊ, ιπ| ἀοιηΐ ομιγυποατγὶ. [)}χὶ ὁμΐ , υΐ σοπὐιοῖα νίνογο ιπἰηΐτ ροίογαηϊ. Νδηὶ αυΐ ργορ!ιοίδγι ᾿ς Οζ". ποι ΑΡΧΟΝΤΙΩ ΠΟΜΠΕΥΌΟΜΕΝΩ (). Τίνος χάριν βιδιλίον ἀποστασίον δίδοσθαι ταῖς μισουμέναις γυναιξὶ παρὰ τῶν ἀγδρῶν ὁ γομο- θέτης ἐπέτρεψεν. Ἔοιχας τοῦ νομοθέτον Μωσέως, μήτε τὴν σοφίαν, ἣν ἔλαδε παρὰ τοῦ Θεοῦ, χεχωρηχέναι, μήτε τὴν διάνοιαν τεθηρευχέναι, ἀλλὰ τοσοῦτον αὑτοῦ ἀπολε- λεῖφθαι τῇς μεγαλονοίας, ὅσον χαὶ τῆς πολιτείας. Θὺ γὰρ ὡς δέον τὰ: μὴ εἰς τὸν τῶν γάμων θεσμὸν παρανομούσας ἐχθάλλειν, ἀλλὰ μεῖζον χαὶ ἀργαλεώ- τερον βουλόμενος ἀναστεῖλαι χαχὸν, τὸ ἔλαττον οὐχ ἐθέσπισεν, ἀλλ᾽ ἐπέτρεψεν" οὐ μόνον χρείττονα χρί- νας τῆς λαθραίου παρ᾽ αὐτῶν ἂν τολμηθείσης μοι- χείας (οὐ γὰρ ἂν ὥχνησαν ταῖς ἀλλήλων χρῆσθαι γυναιξὶ) τὸν φανερὸν γάμον, ἀλλὰ χαὶ ἄμεινον ἡγη- σάμενος ἐχόληθῆναι αὐτὰς ἔξω, ἣ σφαγῆναι ἔνδον. Διέστησε γὰρ τοὺς συνεῖναι μὴ δυναμένους. Οἱ γὰρ προφητιχῶν αἱμάτων γευσάμενοι, οὐχ ἂν γυναιχῶν μισουμένων ἐφείσαντο" οὐδ᾽ οἱ αὐτὸν τὸν νομοθέτην Θγογοη (ἀεφυδίαγαηι, π υχογίθυ φυϊἀπι, “εἶθι (, ἀνελεῖν πολλάχις φανερῶς ἐπιχειρήσαντες, τοῦ ἰωέθηϑὶ [υἱδδϑιὶ, ρορογοϊββοιΐ : " αὖὶ ἰρδυιηπιεῖ ἸορᾳἰϑλΊοΓ ΟΠ) ἌραΓια ρα γδέθρα ἰηἰογἤσογα ΘΔ ΓΆΗΙ, ηιρεμίυ ᾿}| δὺι ροββρίουθ αὐἱ (ο] ἀ ) ΠΘΟΆΓΘΙΝΙ, δυὶ δου δγὶ! ἀγοθϑδογδηῖ, δἰ δὶ τοι ρθγα- . Θιοεἶγοα υἱ τη)}| δἱ «ἰγοοίυ " }}} γομγὶ- πιογδί δ ργοἰ διεῖ, μδἷ ΠΟ] } ΘΟΙΧΙ!, υΠῚ νογμνδῖι. ()οι δυΐϊθι ΠΟ δι ογα ( δδρὶ ΠΕ } Πὰ πιϑηί οὐ ἴδηι, ἴση μη ᾿ιὶ, φυο ργορίνοῖδ ἶμδοβ οἱ ογυογὶβ δἰιΐ ἤαφγϑηιοβ, [δῆ ἐοη- μυυΐὰ ρονοὐϊθηί, ϑρογι ϑδ᾽ ὙΔΓ} ἀσουβ. : } δἰΐαηι ἡαχί χ , υοΐ ἀϊοΐυγυβϑ ). Οἰιγϊβιυθ ἐμ ΐπὶ οὐ ἴῃ ἰΘΓΓΔΠῚ γὙϑιδεὶ, δίᾳυβ ἰρϑὶ ἰδὲ φυδϑιῖο ργοροδίία [υἱδδαί, ποῦν νηοὰο Μοβοιῃ ταργομ δι ἶ, } ἰδ} ἔρδυπν ριυγεανῖ!, συ Πρ) εὐ γυπὴ ἐπ ΥΘΡΙΘΠΒ, ὈΓΟΡΙΘΓ 'ρ }, ἰὰ ᾳυού πδιυγῷ οοιρτυθθαι, πορ!ξοτγθ, δίψυδ ὕχοτγὶδ γερυύίϊυι ρογηίγα σολοίιδ πόγοῖ. δ χὶϊ δηΐηι : « Αὐ ἀυγί εἴδει) οοτγ νϑϑιγὶ ρογΐδὶῖ νοθὶὸ αἰ Γ υχογθϑ τοδί "ἢ;» Π , οης Πηδοῖδι) γοϑίγϑιη αἰἰηΐυθ ρεγν᾽ δοίη. ε ΑΙν ἐπί τ| Δυΐδηὶ η) [{}{ .» Αἰᾳυα διἱ δυιμάδηιν πιούυη! ἧ'ρβ Πυυ , υ! πιϑιγὶ που ὶ} ἰασαπ Υἱο μἢ, δ᾽ ἴσα γα υ} : ΠΟς - } δὶ σομεῖ , οἰηΐα |ὰ ὑχογυπὶ Υἢ [ΘΡΓα Ριφοορίϊ, ἰο ποϑοδββοσίαμι ργοιπιϊανῖ!. Νααυθ δ Μιι). χισ, . φανερῶς ἣ δόλοις ἀνελεῖν, ἣ μοιχείας γράψασθαι ἐχείνας ἀπέσχοντο. ὺ οὖν μεῖζον καχὸν προανα- στέλλων, τὸ ἔλαττον συνεχώρησε μᾶλλον, ἢ διηγό- ρευσεν. Ὅτι δὲ οὐχ ἁπλῶς χαταστοχάζομαι τῆς τοῦ πανσόφου ἐχείνου διανοίας, μάλιστα μὲν δὄτλον, χαὶ ἐχ τοῦ τοὺς προφήτας ὡς αἰμάτων διψῶντας, καὶ τοὺς ἀλλοτρίους γάμους διορύττοντα:, αὑτοὺς διαῤ- ῥίήδην αἰτιᾶσθαι, οὐχ ἧχιστα δὲ χαὶ ἐχ τοῦ λεχθη» σομένου. Ὁ γὰρ Χριστὸς δεῦρ᾽ ἐπιφοιτήσας, ταύτης αὐτῷ πρυσενεχθείσης τῆς πεύσεως, οὐ μόνον οὐχ ἐμέμψατο τὸν Μωσέα, ἀλλὰ καὶ ὑπεραπελογήσατο, τὸ ἔγχλημα εἰς ἐχείνους τρέψας, δι᾿ οὺς ἠναγχάσθη χἀχεῖνος τὸ πρέπον τῇ φύσει παρ!:δεῖν, χαὶ συγχω- ρῆσαι ἀπολῦσαι τὴν σύνευνον. Ἔφη γάρ᾽ « Μωσῆς Ὦ πρὸς τὴν σχληροχαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπο- λύειν τὰς γυναΐχας ὑμῶν, » τοῦτ᾽ ἔστι, διὰ τὸ ἀπει- θὲς ὑμῶν χαὶ ἀνάγωγον᾽ « Ἐξ ἀρχῆς δὲ, φησὶν, οὐχ ἐγένετο οὕτως. » Εἰς τὸν τῶν γάμων μὲν θεσμὸν παρανομούσας, καὶ αὐτὸς ἐχθάλλειν ἐχέλευσε "τούτου δὲ μὴ συμδαίνοντος, πάντα τὰ ἄλλα ἐλαττώματα τῶν γυναιχῶν φέρειν προσέταξε, μᾶλλον δ᾽ ἀναγχαῖον εἶναι ἀπεφήνατο. Οὐχ ἁπλῶς, οὐδὲ εἰχῇ. Εἰς ξχα- στον μὲν γὰρ τῶν νόμῳ γάμου συνιόντων τὰ ἄλλα ἁμαρτήματα [οὐ] βλέπει" ἡ δὲ μοιχεία εἰς τὰς τοῦ ΥΔΒΙΑ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () ᾿η (ἰϊυ} "υΐυς εν. ὄυο ἰδ διη ο.}. πιιίλιη πομπενομένῳ ἴῃ πολιτευομένῳ. Ῥοϑῖν. ΕΡΙΘΤΟΙΑΆΓΝ . ΠΙ. -- ΕΡΙΘΤΙ ΧΧΧ. γάμου συνθήχας δρᾷ (), χαὶ τὴν τῶν παίδων χαθ- α Ἰά υϊάδιῃ [ΓυφΙγἃ οἱ (δπιθγ.. ΝΠ οδίογα αυϊάδιν υδρίζει εὐγένειαν, χαὶ τὰς συγγενείας διασπᾷ, χαὶ πάντα τὸ) βίον ἀνατρέπει τὸν ἀνθρώπινον. "ηδἰγηοαΐ! ρδοίϑ Υἱ α υπυπῃαιθηιαυθ δοόγιπὶ } πιϑιγὶ πηοη! ἰοᾳ -ς ρυϊδηῖυγ πιΐηΐηα ἱπίυοπίγ : ϑαυ] ον δὰ ἰμε ἰοάϊι, ὃς [ϊ!ογι πο πῈ οΟμἐιπ| } «οὶ, οἱ οοριηδίίομοδ ἰδσθγαὶ, ἃς ἀδηΐαυθ ᾿ν:}Π| ΟΙΏΠΟΘΙ Υἱΐδιηῃ ρορϑιυιηδὶ οἱ δυϑγιῖῖ. Ζ’. --- ΙΣΙΔΩΡΩ ΔΙΑΚΟΝΩ. Πνευματιχὰ ἔτεσθαι τὰ σώματα ἐν τῇ ἀναστάσει, ἔφησεν ὁ θεσπέσιος Παῦλος, διὰ δύο ταῦτα" διά τε τὸ χοῦφα, χαὶ αἰθέρια, χαὶ παντὸς χρείττονα πάθους, χαὶ βάρους, μέλλειν ἔσεσθαι, χαὶ διὰ τὸ τῷ θείῳ Πνεύματι μόνῳ λοιπὸν εἴχειν. Νῦν μὲν γὰρ χἂν παρῇ, «ὃ χῦρος τῶν πραττομένων ἔχει ἡ ψυχή. Τότε δὲ δο- χεῖα μᾶλλον ἕσται τοῦ Πνεύματος. Οὐ γὰρ μόνον αὐτὰ, ἀλλὰ χαὶ ἡ ψυχὴ () πνευματιχὴ ἔσται, ἅπαντα χατὰ τοὺ: ἐχείνου νόμους διαπραττομένη. Εὶ δὲ περὶ τῶν σωμάτων τῶν ἁμαρτωλῶν ζητή- σει τις, φήσομεν ὅτι ἣ χατὰ τὴν προτέραν ἐχδοχὴν χοῦφα ἕσται καὶ αἰθέρια, ἢ ὅτι ὑπὸ πυρὸς βασανι- σθήσεται μὲν, οὐχ ἀναλωθήσεται δέ “ ἣ ὅτι χἂν ἐθε- λήσωσιν ἁμαρτεῖν, οὐ δυνήσονται. ΟΗ͂!͵ --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. Τί ἐστι, « Βασιλεὺς ἤμην ἐν μογνγοζώγοις. ν Ἐπειδὴ τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ ἀοιδίμου Ἰὼδ μα- θεῖν ἠθέλησας, «Βασιλεὺς ἤμην ἐν μονοζώνοις,» οἶμαι ὅτι, ἐπειδὴ οἱ μονόζωνοι, ἢ στρατιωτιχὰ τάγματα μηνύουσιν, ἣ βαρδαριχὰ στίφη, ἣ λῃστριχὰ συγχρο- τήματα,, τοιοῦτόν τι εἰρηχέναι" Ἢ ὡς στρατιωτῶν νομίμως ἐπῆρχον, ἣ ὡς βαρδάρων ἀνδρείως ἐχράτουν, ἃ ὡς λῃσταῖς φόδον ἐνεποίουν, χαὶ ἐκώλυον τοῖς αὐὖ- τῶν χρῆσθαι τρόποις" εἰ δὲ μὴ ἐπείθοντο, εἰς τὴν -ὧν νόμων σαγήνην συνέχλειον. οθ΄. --- ΠΑΛΛΑΔΙΏ. Ἐπειδὴ οὐ τοῦ εἰδέναι χάριν, ἀλλὰ τῆς ἀπὸ τοῦ εἰδέναι ἀντιποιούμενος δόξης, ὡς πυνθάνομαι, δοχεῖς πονεῖν, βούλομαί σε, χαὶ τοῦτο χατορθῶσαι, τὸ τῆς ἀληθείας μᾶλλον ἣ τῆς δόξης ἐφίεσθαι. Εἰ δὲ μεθύων νυνὶ τῷ τῆς φιλοδοξίας πάθει δυσχεραίνεις, εὖ οἷὸ ὅτι σωφρονήσας χάριν εἴσῃ. Π', --- ΖΩΣΙΜΩ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Φασί τινες ὡς ἱππήλατον σαὐτὸν πᾶσι τοῖς αἰσχροῖς χαὶ ἀνελευθέροις πάθεσι χαταστήσας, τοῖς χρηστοῖς χαὶ ἐλευθερίοις ἄδατον πάντη διατηρεῖς᾽ οὐχ ἀπάτη χαὶ παραλογισμοῖς, ἐχεῖνα μὲν ἀσμενίζων, ταῦτ᾽ δὲ (ογ. χύ, δδ. δ" ΧΧΙΣ, . ΠἨΙΧΥΙ]. -- ἸΒΙΌΟΝΟ ὈΙΑΘΟΝΟ. δρί εἰ } ΓαὐὐΓὰ ἴῃ ΓΕΟΘΠΓΓΘΟΙΪΟηΘ ΘΟΓρΟΓῆ,ς ἀπ αθι. { ολι ἀἰνίπο Ῥϑι} «εἰἰοιυη δι δ" - δίιογα, υ αν] ὰ δἱ φι! γθᾶ, δἰη δ θηλΐ ρΓρ- Βίη οἱ φγανίίδια ᾿νοῦ [ἢ Γὰ δυῃ! : Δ᾽ γα, αι εἰϊνίιο ὀυπίαχαι ϑρὶ ΓΙἰπ| οαβθυγα βυηῖ. Νυης ὁπ ΐμ, ΔΘῸΘ ιυδινὶβ 'ρ ι|], δόγὰη ἴδιπθη, {π| δ- γιιλαγ, ἀγυ ἢ γί πῇ δΐ να οὐιεῖ, Ταῖς. δίθην ϑ]- τἶτι ροιϊ νὰ οἱ σοποδρίδοια γιηΐ. Νααι Θηΐι ἰρβ , νογιὴ οἰΐλ} ΔΗΝΏΔ ρ᾽Γ[{}}. οΥὶῖ, προια σπησῖ χ {{ΠΠ||| Ἰοσί υυ οἱ μγαϑογίριϊ ἃβη. Ουοά ρροδοδίογυην δΟΓΡΟΓΐ - γαῖ, {Πππ||| ἀϊσοπνϑ, αιοά χα ρμυίογοιη δχροϑβὶ- εἰομοπη ἰονία οἱ τοῖο δγιιῖ, Ὑ] αυΐὰ ἃὉ ἰξῃ ηἤπ ἰρν. ΘΧΟΡΠΟΪΆΒΗΜΙΓ, ΠΟ . η(Γ : ν} αιΐϑ, διἰαιηδὶ ροούλγα νοὶ ΐηϊ, ιπἰηΐπηθ ροίό- Γι. ΧΧΥ͂ΙΠ]. ---- ΕἸΡΕΜ. Θεά δἰι, « θα ὀγαπι ἱπίεν πιοποχοποδ ὅδ » Ουοιίοπι ἰ αυοὰ {Ππ|ϑιρὶ Φουο ἀἰοίιη) , « Ἀδτχ δγᾶπι ἰπίογ ᾿πΠοΠῃΌΖΟη, » βἰ κῃ ἰ οὶ, ᾿η)- ( Π!Πχογα ουρὶ, δοοὶρὲ χιίὰ βδηιΐδιν. θΘοπΐπὶ δηΐη μιοῃοζοιΐ νοὶ πη γὸ. οὐ ΐηθ, Ὑαὶ ᾿ϑγθλγ οι ἰυγπιᾶ, ν] ἀδηΐφιια ργοθοιν ἀδιι}η δἰ σηϊβοθηι, ᾿νε] υδηγυάϊ φυϊ ἀδι [ν οι γ νο Οχ δι ΠΠῸ : Αὐλόεθῖ πΝἢ Π|} Ἰοα ἱπιρόγα απ, } υ [)-- θΆΓΟΒ .ΓΘ." ΘῸ ΘΓ ΌΔ ΠῚ. } υἱ ᾿ΔΙΓΟΠ} . πισι ἱπου τ θυ πὶ, οἱ π πιογὶ υἱαγοηιυν,, ῬΓΟΝῚ})}- , δὶ " Οὔ Θπρογάθληῖ, ἰὰ ἰοσαι ΓΟΙΪᾺ ἰπο]υε[}}}}}. ᾿ ΠΥΧΙΧ, -- ΡΑΙΠΆΘΙΟ. Θυκινύθοψυϊαπι, ὑἱ δινάΐο, ἤθη οἱ , } σἰοτγία δχ βοίθηι ολρίθ, δι ὐΐογιιι ᾿θΟΓΙ ἱποι γα νἱάδγῖβ, φυοηϊ }) ( ργϑϑιιγὶ νοῖω, υϑγί ἰδ } ροιΐ αὐλ σίυτ!θ ἀδοίἀΓΙ } } ΓΪ.. Θιοΐ δὶ πιιης δηνυὶ ον οὔδει ἰΘηνυ } , ἢ ογδιίοπο οἰδηι ογὶβ, θο ἰδ θη ἀπ }, αμίη ΗΝ] αὐ. Ὁ ᾿ποΠΟγθίῃ πλθηίθιν γθϊαγὶβ, σραιδη) Ὠ}}}}} δ᾽ ᾿νᾶν- δι Ρυ.
◆
Against theNovatians Say to the disciple of Novatian’s pride: why are you foolishly boasting as if [you were] clean? Why are you pretending that you are sinless? Why deny the (fault) common to nature? Isaiah declares himself unclean; David knows that every man is a liar and that all were conceived and carried in the womb in sin. God Himself knows that human beings are devotedly attached to evil and require only the mercy of divine kindness- and do you arrogantly boast of being clean? Either then give over lying or from what you are doing be exposed as a laughing-stock or indeed mightily shameful.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.