Letter 1

Pope Innocent I to Aurelio Alypio Augustino Euodio Et Possidio. We have received the letters of Your Brotherhood animo, that earum tenor omnisque contextio in consideratione cottidianae of grace of God and in their correctione, who against sentiunt, integra ratione consistit, so that and illis omnem tollere may be able errorem and idoneo dato quouis nostrae of the law exemplo, whom sequi debeant, dignum may be able praebere doctorem. but concerning his now satis, so that opinor, supra diximus, when uestris relationibus respondentes rescripsimus, Bar. to a. 416, 12 sq. (not integram exhibet epistulam), Opp. Leonis ' buerunt also Auellanae lectiones. — 2 gPLA Ἴ INNOCENTII to EPOS YV.- V: Incipit epistola papae Innocenti to suprascriptos Q 3 »uXis., Possrpi0 Innocentius V: Innocentius aureljo alipio augustino euodio possidio to the bishops greeting (Q 5. of the faith Q — totaque Q formatas V (ef. p. 103, 17): firmatas Q — ambobus missis conciliis V, a duobus missas conciliis Q, utrumque corrupte: a to you missas and (e i*i*) conciliis uestris; 13—5, Cet alias» a duobus missas conciliis Garn, to the sentence utrumque recie — 9 sentient V — 10 idoneum Q cuiuis Car. 11 debeat Q may be able g*g?: possint Vg! 8 respondentes] epistulis widelicet "in requirendis..' (Coust. S88) and 'among ceteras Romanae..' (Coust. 895) Epist. XXXXI 1—4. 93 what or concerning illorum perfidia or concerning uestra the sentence sentiremus. but subinde against eos suppetit and suppeditat, that dicatur, nor can aliquando deesse, that uincat, when so miserum - impiumque may be, that nostrae of the faith uirtute and ipsa plenius ueritate uincatur. who for omnem uitae spem respuit atque contempsit, inimica damnabilique cor suum disputatione confundens, when credit nihil to be, that ἃ. to God accipiat, nor aliquid superesse, that petat to sanandum himself: who to himself this abstulit, ulterius what reliquit? if therefore are aliqui, quos 10 in sui defensiohem peruersitas tanta deuinxit, who huic himself dogmati dedant atque coniungant, sperantes this to catholicam pertinere doctrinam, that abhorrens longius and penitus adprobatur aduersum, infectis illorum and monitis and uerbis, so that laberentur, inducti, quatenus to rectum uiae tramitem redeant, o 15 festinabunt, lest diutius mentem obsidens uelut their sensibus. pastus error inuadat. for if Pelagius, quocumque restitit loco, their animos, who facile or simpliciter crederent disputanti, hac adfirmatione decepit, seu this illi in urbe are (that neScientes nor manifestare possumus nor negare, when, etsi sint, 2» lateant nor aliquando audeant or illum praedicantem that defendere or talia aliquo our praesente iactare and in tanta of the people multitudine nor deprehendi aliquis facile nor alicubi may be able agnosci) siue in quouis terrarum loco degant, of God our misericordia gratiaque we believe that facile corri- »5 gantur audita his damnatione, who may have been pertinax and resistens concerning rebus Pelagii epistulae Em Epist. XXXXI 5—11. 95 constet more subterfugisse quam himself tota ueritate purgasse. who if confidit nouitque not nostra dignum to be damnatione, 8 that says, or now this totum himself refutasse, that dixerat, not a to us acciri but ipse must rather festinare, so that may be able absolui: for if adhue taliter sentit, when himself our iudicio quibusuis aceitus litteris, when sciat damnandum to be, committit? that if arcessendus esset, ab his melius fieret, who 9 more proximi and not longo terrarum spatio uidentur to be disiuncti. but not deerit cura, if medicinae praebeat that maleriam; can for damnare, which senseràt, ae datis litteris erroris sui, so that regressum to we decet, ueniam postulare, brothers karissimi. librum certainly, who his to be diceretur, to us 10 ἃ uestra with love transmissum euoluimus: in quo multa against of God grace legimus to be conscripta, multa blasphema and. nihil, that placeret, nihil, that not penitus displiceret a quouis damnandum atque caleandum, whose similia, unless who ista scripserat, nemo another in mentem reciperet atque sentiret. for hoe loco latius concerning lege disputare uelut coram posito 11 repugnantique Pelagio necessarium to be not duximus, when uobiseum totam scientibus parique nobiscum adsensione gaudentibus conloquamur. then for melius this exempla ponuntur, when eum his, quos harum constat rerum imprudentes to be, tractamus: for concerning naturae possibilitate and concerning libero arbitrio and concerning every of God grace cottidiana to whom not may be recte 20 cf. Rom. 7, 1 2 if Vq? man. 2: himself Q dignus V 8 dicat Q 4 acciri V: aecersiri Q — must V — 6 accitus V: acceptus Q (acceptis g*/9—65) —— 4himself» sciat g*, «himself» to be Merlin committit Q: committi V, committet gíi*i* 7 accersiendus Q 11 postularet Q — 192 dicebatur i9—6 18 against of God grace legimus to be conscripta multa V: om. Q 14 blasphemia Q and V: om. Ὁ 15 placeat V not om. q! — 18 latius Q: om. V 19 repugnantique posito?rsp. V duximus ez diximus q? and q? man. 2 20 totam scientibus parique nobiseum Q: om. V 22 prudentes Q 28 and V: om. Ὁ 24 of God grace cottidiana scripsi: grace cottidiana V, of God grace and cotidiana grace Q 96 | concerning robus Pelagii epistulae 12sentienti uberrimum disputare? anathemet therefore ista, which sensit, so that illi, who his sermonibus fuerant praeceptisque conlapsi, what at last habeat faith true, cognoscant; facilius for reuocari poterunt, when ista a suo senserint auctore damnari. that if that pertinaciter in hac uoluerit impietate perstare, agendum is, quatenus or his may be able subueniri, quos not suus but huius more error induxit, lest and illis this medicina pereat, when iste talem not admittit nor postulat curam. and ALIA XANU: God you incolomes may guard, brothers karissimi. Data VI. Kal. Febr.. after cons. Theodosii Áug. and Iunii Quarti Palladii u. c. ᾿ U

DILECTISSIMIS FRATRIBUS AURELIO ALYPIO AUGUSTINO EUODIO ET POSSIDIO INNOCENTIUS. Fraternitatis uestrae litteras plenas fide totoque religionis catholicae uigore formatas T ambobus missis conciliis per fratrem et coepiscopum nostrum Iulium pergrato suscepimus animo, quod earum tenor omnisque con- textio in consideratione cottidianae gratiae dei et in eorum correctione, qui contra sentiunt, integra ratione consistit, ut et illis omnem tollere possit errorem et idoneo dato quouis nostrae legis exemplo, quem sequi debeant, dignum possit praebere doctorem. ^ sed de his iam satis, ut opinor, supra diximus, cum uestris relationibus respondentes rescripsimus, Bar. ad a. 416, 12 sq. (non integram exhibet epistulam), Opp. Leonis ' ed. Quesnel II 72, Opp. Leonis edd. Ballerin. III 160, Decretal. Pseudo- isid. ed. Hinschius 542, Garnerius in editione operum Marii Mercatoris (Paris. 1673) I 198, Coustant 900, editiones operum Augustini (ed.? Maurin. II col. 488). quae fere omnes pendent ex codicibus Quesnellianae aut Pseudoisidorianae, paucae (Garn., Coust., Ballerin.) hic illic adhi- buerunt etiam Auellanae lectiones. — 2 gPLA ἼΟΙΑ INNOCENTII AD EPOS YV.- V: Incipit epistola papae Innocenti ad suprascriptos Q 3 »uXis ., Possrpi0 Innocentius V: Innocentius aureljo alipio augustino euodio pos- sidio episcopis salutem (Q 5. fidei Q — totaque Q formatas V (ef. p. 103, 17): firmatas Q — ambobus missis conciliis V, a duobus missas conciliis Q, utrumque corrupte: a uobis missas et (e i*i*) conciliis uestris; 13—5, Cet alias» a duobus missas conciliis Garn , ad sententiam utrumque recie — 9 sentient V — 10 idoneum Q cuiuis Car. 11 debeat Q possit g*g?: possint Vg! 8 respondentes] epistulis widelicet "In requi- rendis..' (Coust. S88) et 'Inter ceteras Romanae..' (Coust. 895) Epist. XXXXI 1—4. 93 quid uel de illorum perfidia uel de uestra sententia sentiremus. sed subinde contra eos suppetit et suppeditat, quod dicatur, nec potest aliquando deesse, quod uincat, cum tam miserum - impiumque sit, quod nostrae fidei uirtute et ipsa plenius ueritate uincatur. qui enim omnem uitae spem respuit atque contempsit, inimica damnabilique cor suum disputatione con- fundens, cum credit nihil esse, quod ἃ. deo accipiat, nec aliquid superesse, quod petat ad sanandum se: qui sibi hoc abstulit, ulterius quid reliquit? ^ si ergo sunt aliqui, quos 10 in sui defensiohem peruersitas tanta deuinxit, qui huic se dogmati dedant atque coniungant, sperantes hoc ad catholicam pertinere doctrinam, quod abhorrens longius et penitus ad- probatur aduersum, infectis illorum et monitis et uerbis, ut laberentur, inducti, quatenus ad rectum uiae tramitem redeant, o 15 festinabunt, ne diutius mentem obsidens uelut eorum sensibus. pastus error inuadat. nam si Pelagius, quocumque restitit loco, eorum animos, qui facile uel simpliciter crederent disputanti, hac adfirmatione decepit, seu hic illi in urbe sunt (quod ne- Scientes nec manifestare possumus nec negare, cum, etsi sint, 2» lateant nec aliquando audeant uel illum praedicantem illa defendere uel talia aliquo nostrum praesente iactare et in tanta populi multitudine nec deprehendi aliquis facile nec alicubi possit agnosci) siue in quouis terrarum loco degant, dei nostri misericordia gratiaque credimus quod facile corri- »5 gantur audita eius damnatione, qui fuerit pertinax et resistens ϑ 4 904 De rebus Pelagii epistulae huius dogmatis auctor inuentus. nec interest, ubi isti fuerint, dum, ubicumque inueniri potuerint, sint sanandi. nobis tamen nec persuaderi potest eum esse purgatum, quamuis et ad nos ἃ nescio quibus laicis sint gesta perlata, quibus ille auditum se crederet et absolutum. quae utrum uera sint, dubitamus, quod sub nulla illius concilii prosecutione uene- runt nec eorum aliquas suscepimus de hac re litteras, apud quos istius rei iste praestitit causas. quod si de sua ille potuisset purgatione confidere, hoc magis credimus quod egisset, quod multo uerius esse poterat, ut illos cogeret epi- stolis suis, qui diiudicauerant,indicare. uerum cum sint aliqua in. ipsis posita gestis, quae obiecta partim ille uitando sup- pressit, partim multa in se uerba retorquendo tota obscuritate confudit, aliqua magis falsis argumentis quam uera ratione, ut ad tempus poterat uideri, purgauit negando alia, alia falsa interpretatione uertendo. sed utinam, quod optandum magis est, jam se ille ad ueram catholicae fidei uiam ab illo sui tramitis errore conuertat, ut cupiat uelitque purgari, considerans cottidianam dei gratiam adiutoriumque cognoscens, ut uideatur, uerum et adprobetuür ab omnibus manifesta ratione correctus, non gestorum indicio sed ad catholicant fidem corde conuerso! unde non possumus illorum nec adprobare nec culpare iudicium, cum nesciamus, utrum uera sint gesta aut, si uera sunt, illum 1 dogmati Q 2 dum ubicumque (ubi quicumque g? et ante corr. q?) inueniri potuerint Q: om. V 4 et V:om.Q a&Q:om.V 5 cre- deret V: et credere qíg?, et crederet ᾳ35 — 7 aliqua suscepimus V, corr. o?: aliquas accepimus Q 10 multa V poterat V$3-9: potuerat Q cogeret Q: cognosceret V 11 qui diiudicauerant V: quid iudicauerant Q uerba inde ὦ cum sint aliqua usque ad p. 95, 1 ueritate purgasse adfert Au- gustinus de peccato orig. 10 (ed.? Maurin. X col. 172) 12 uitando sup- pressit partim om. g* 14 confudit V Auwgust.: confundit Q — aliqua V magis falsa quam August. — 15 alia alia Q August.: alia V 17 iam V Augusi.: etiam Q (etiam ille se rep. $519) illo suo errore August. 18 ut VQ: et August. 20 uerum (i. e. immo) VQ: uere August.. q? man. 2, editiones 2421 iudicio August. g* 22. illorum Q Augusi.: om. V culpare (culpari g? et ante corr. q?) Q .August.: purgare V 28 aut V $49—9 August.: ut Q — uera sunt Q: uera sint August., uera- cit V — illum om. August. | Em 10 Epist. XXXXI 5—11. 95 constet magis subterfugisse quam se tota ueritate purgasse. qui si confidit nouitque non nostra dignum esse damnatione, 8 quod dicit, aut iam hoc totum se refutasse, quod dixerat, non a nobis acciri sed ipse debet potius festinare, ut possit ab- solui: nam si adhue taliter sentit, quando se nostro iudicio quibusuis aceitus litteris, cum sciat damnandum esse, com- mittit? quod si arcessendus esset, ab his melius fieret, qui 9 magis proximi et non longo terrarum spatio uidentur esse disiuncti. sed non deerit cura, si medicinae praebeat ille ma- leriam; potest enim damnare, quae senseràt, ae datis litteris erroris sui, ut regressum ad nos decet, ueniam postulare, fratres karissimi. librum sane, qui eius esse diceretur, nobis 10 ἃ uestra caritate transmissum euoluimus: in quo multa contra dei gratiam legimus esse conscripta, multa blasphema et. nihil, quod placeret, nihil, quod non penitus displiceret a quouis damnandum atque caleandum, cuius similia, nisi qui ista scripserat, nemo alter in mentem reciperet atque sentiret. nam hoe loco latius de lege disputare uelut coram posito 11 repugnantique Pelagio necessarium esse non duximus, cum uobiseum totam scientibus parique nobiscum adsensione gau- dentibus conloquamur. tunc enim melius haec exempla ponun- tur, quando eum his, quos harum constat rerum imprudentes esse, tractamus: nam de naturae possibilitate et de libero arbitrio et de omni dei gratia cottidiana cui non sit recte 20 cf. Rom. 7, 1 2 si Vq? man. 2: se Q dignus V 8 dicat Q 4 acciri V: aecer- siri Q — debere V — 6 accitus V: acceptus Q (acceptis g*/9—65) —— 4se» sciat g*, «se» esse Merlin ^ committit Q: committi V, committet gíi*i* 7 accersiendus Q 11 postularet Q — 192 dicebatur i9—6 18 contra dei gratiam legimus esse conscripta multa V: om. Q 14 blasphemia Q et V: om. Ὁ 15 placeat V non om. q! — 18 latius Q: om. V 19 repugnantique posito ?rsp. V duximus ez diximus q? et q? man. 2 20 totam scientibus parique nobiseum Q: om. V 22 prudentes Q 28 et V: om. Ὁ 24 dei gratia cottidiana scripsi: gratia cottidiana V, dei gratia et cotidiana gratia Q 96 | De robus Pelagii epistulae 12sentienti uberrimum disputare? ^ anathemet ergo ista, quae sensit, ut illi, qui eius sermonibus fuerant praeceptisque con- lapsi, quid tandem habeat fides uera, cognoscant; facilius enim reuocari poterunt, cum ista a suo senserint auctore damnari. quod si ille pertinaciter in hac uoluerit impietate perstare, agendum est, quatenus uel his possit subueniri, quos non suus sed huius magis error induxit, ne et illis haec medicina pereat, cum iste talem non admittit nec postulat curam. ET ALIA XANU: Deus uos incolomes custodiat, fratres karissimi. Data VI. Kal. Febr.. post cons. Theodosii Áug. et Iunii Quarti Palladii u. c. ᾿ U