Letter 96

From: Unknown sender To: Unknown recipient (Dioscorus) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

5 ITEM SUG6E8TI0 GERXANI ET lOHANNIS EPI8C0P0RUM FELICIS ET DIOSCORI BIACONORUM ET BLANDI PRBSBYTBRI. Non miramur apostolatus uestri precibus cuncta nobis prospera successisse, scientes, quod amplius nostro ministerio uestra pro nobis elaboret oratio. ita enim totus se ecclesiastici 10 negotii tulit euentus, ut dubitari non possit beati Petri per singula prouenisse miraculum: primum, quod tautum in ipsis, qui dignitate funguntur, inuenimus religionis ardorem, ut Uitalianus, Pompeius et lustinianus nobis occuiTerent in decem milibus et de aduentu nostro cum uestra gratiarum 15 actione gloriari non arbitrarentur indignum; deinde, quod tanta fuit etiam in plebe deuotio, ut pars maxima populorum cum cereis simul et laudibus uestris nostrum praestolaretur aduentum. sub hac itaque celebritate secunda feria hebdomadae 2 maioris Constantinopolim sospites hilaresque peruenimus 80 posteroque die piissimo principi praesentati tanto eius releuati sumus affectu, ut, si alia minime praecederent, sola nobis ad solatium piissimi principis gratia suffecisset. sed orationibus 3- uestris maiora secuta sunt; nam eo die sub senatus cuncti praesentia episcopi quoque quattuor affuerunt, quos lohannes 25 Constantinopolitanus antistes pro partis suae defensione trans- miserat: quibus libellum apostolicae sedis ostendimus omniaque in eo recte canonica esse probauimus. postremo quinta feiia, 4 hoc <est> cena domini, ad palatium in generali conuentu 1 quatinus V 3 ida aprilifl V 223. Bata (simul cum epp. 159—165 et 167) a. 519 die 22 Apn per Pullionem; accepta die 19 lunii. Edd. Car. JP 492; Collect. Concil; Thiel 856. 5 bvi F, corr. a 6 diac V 18 cbdomade V 22 sufficisset F, eorr. a 26 omnia que V 27 recta canonica\que> Car. 28 est add. p, <e8t in> Car. <584 Suggestio Dioscori ad Hormisdam uenit episcopus et perlecto libello consentiens cum summa deuotione subscripsit. quis explicet, quanta illic principis pariter ac senatus laetitia fuerit, quas ibi lacrimas gaudia pepererint, quas uoces uel in laudem principis uel in sedis uestrae totius coetus et cleri fauor emisit? explicari haec 5 relatione non possunt sed considerationi uestrae portitorique o relinquimus, quod eloqui non ualemus. a palatio in ecclesia surama cum celebritate peruenimus, ut fidei animorumque concordiam communionis quoque roboraret, credi uix potest, quis fletus laetantium, quae inmensitas fuerit exundatioque 10 populorum: ipsa suam laetitiam turba mirabatur nec dubitari poterat manum aflfuisse caelestem, quae talem mundo contulit 6 nnitatem. Acacii praeuaricatoris anathematizati nomen de diptychis ecclesiasticis sed et ceterorum episcoporum, qui eum in communione secuti sunt, sub nostro conspectu signi- 15 ficamus erasa; Anastasii quoque ac Zenonis nomina similiter ab altaris recitatione summota. pax est orationibus uestris Christianorum mentibus reddita; una totius est ecclesiae anima, una laetitia; solus luget humani generis inimicus 7 uestrae precis expujrjnatione coUisus. orate, ut Antiochenam 20 quoque similis felicitas inlustret ecclesiam, de cuius antistite adhuc tractatus nutare conspicitur, quoniam inter diuersa uota populorum de personae electione non constat. credimus tamen, quod precibus beatitudinis uestrae de ipsa quoque uelociter ordinatio digna proueniat, ut coepta pax temporibus uestris 25 per omnem mundum pariter dirigatur et cunctis partibus in apostolicam communionem fidemque conuenientibus perfecta, sicut pridem fuerat, omnibus membris capiti suo connectatur ecclesia. Accepta * * 11 sua l^ticia F, corr. p 14 dyptiis V 16 erasa scrtpsi: erasos V tenonis V, corr. 18 est Thiel: et V 21 ecclesia F, corr. a 27 perfccte Car, 29 fort accepta \die quo supra" f. c. die 19 lun, <in7it 519 Epist. ccxxin 4 — ccxxmi 4. 685