Letter 223

From: Pope Hormisdas, Rome To: Unknown recipient (Epiphanius) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

seu Belatio Epiphanii episoopi Ck>n8tantinopolitaiii ad Homiisdam. ^^^jg^^P 17. Has Uiteras eleciionis suae vuU esse indices (n. 1). Se cum Hormisda fide con- ^"8.^. d. 9 .111 1 j junctum ipsius fidei suae expositione testatur (n, 2). Ejusdem rei legatos illius '' testes appellat, et jam ejus preces pro se suisque sacerdotibus ac principe et Augusta rogat (n. 3). Sanctissimo ac beatissimo domino fratri et com- ministratori Hormisdae Epiphanius in Domino salutem. 1. DeuSy qui in alto hahiiat et humilia respicit, et omnia pro sa- ^flJ^* lute hominum affluenter providet, pro sua bonitate et misericordia meam respexit parvitatem, et post obitum sanctae memoriae quon- dam archiepiscopi et patriarchae Johannis sedem sacerdotalem sanctae ecclesiae catholicae regiae urbis mihi conferre dignatus est, sententia et electione Christianissimi et justissimi principis nostri Justini et piissimae reginae, quae ei ad omne studium communicat divinum, sequentiumque *) eorum. His, quibus est bona conversatio et qui regiis honoribus sunt sublimiores, simul et sacerdotum et monacho- rum et fidelissimae plebis consensus accessit. Quapropter necessarium duxi hoc primum indicium meis inserere litteris, ut ostendam quam circa vestram apostolicam sedem habeo voluntatem. 2. Est mihi oratio^) magnopere, beatissime, uniri me vobis et divina amplecti dogmata, quae ex beatis et sanctis discipulis et apo- stolis Dei praecipue summi Petri apostolorum sedi sanctae vestrae sunt tradita, et nihil eis pretiosius existimare. Neque enim extra^) aliunde veniens sanctae Ecclesiae constituta ignoro, sed nutritus per Dei voluntatem ex teneris unguibus in sancta catholica Ecclesia, parui per tempora sanctissimis sacerdotibus et patriarchis. Nam saepius praepositus his, qui per sacratissimum et ineflfabile baptisma sua exuunt peccata, rectam^) et veram unius essentiae Trinitatis docui fidem, quam, sicut praefatus sum, ex discipulis Dei magni et Salva- toris nostri Jesu Christi procedentem omnium sacerdotum et omniimi 121 ^) Legendum yidetur seguentiumque eos: adeo ut interpres graecam phra- sim, qua verbum Bnsa^ai cum gignendi casu coi\jungitur, latine imitatus sit. BvxVy qtiod vocabulum aliquando quidem orationem sed saepe etiam, nominatim- que hic, votum ac desiderium sonat. a. 520. quam^) aniplectitur coetus. Divinum enim revera sanctum et aDeo datum symbolum trecentonmi decem et octo sanctonun patrum in Nicaea congregatorum adoro et praedico, et Christiani splendoris . manifestum judicium esse annimtio; et quinquaginta et centum san- ctorum sacerdotum in hac urbe regia factam venerabilem synodmn, similiter et ducentorum Dei amatorum patrum conventum in Ephe- sina factum, triginta et sexcentorum reverendissimorum patrum et sacerdotum synodum factam Calchedone unam®) esse et convenien- tem et compaginatam praedictis sanctis concih"is, ipse ego didici, aliosque docere cognovi. In his ergo quatuor synodis sanctis et sacris magnum pietatis praedicatum mysterium, et omnium hominmn est reposita salus. Eos enim, qui fuerunt vel sunt ejusdem senten- tiae, et suscipio et amplector et unire me eis diligo. E contra antem eos, qui praeter istas quid sentiunt aut praedicant vel praeterito tempore aliquid conati sunt, a coetu orthodoxorum extorres esse existimo. Similiter rectas et revera religiosissimas epistolas venera- bilis papaeLeonis prorectafide conscriptas circumamplector et suscipio. 3. Habeat igitur hanc sententiam circa me vestrae beatitudinis sancta fratemitas. Vobis enim manifestum feci, et sub^) me ecele- siis haec praedico, festinans per omnia eas mihique et vestrae bea- titudini vinculo caritatis adunari, quas onmino oportet esse unitas et inviolabiles, et corpus unum communis apostolicae Ecclesiae idemque perpetuo custodire. Quantus enim circa vestram venerabilem frater- nitatem in omnibus sit amor, jubete perpendere^): quia quos vestra ") b praetuht veram, rejecto ad marg unam: quo verbo Epiphanins muun et camdem hujus concilii atque trium superiorum fidem esse adstmit. ") Concinnius legeretur exinde perpendite, ac mox: non recUari jussiL Hoc EPISTOLAE 121. 122. 925 apostoUca sedes condemnans in sacris diptychis non recitare jussit, a. 520. eos nec ego inter sacra facio nominari mjsteria. Hoc autem et^) his notum est, qui a vobis sunt directi viri reverendissimi, id est Germano sanctissimo episcopo^^), Felici et Dioscoro diaconibus, et Blando presbytero, qui efficaciter exsecuti^*) sunt ea, quae eis sunt a vobis injuncta. Oret igitur vestra sanctitas tam pro me quam pro subjectis meis sacerdotibus , ut perpetue custodiamur, rectam Dei tenentes confessionem; similiter et pro serenissimo principe nostro et pro Christianissima Augusta, quia eorum aalus communis sancta- rum ubique est ecclesiarum profuturum firmamentum. Istam igitur nobis ^2) habentibus intentionem, nuUo modo jam licebit sanctam Dei dilacerari Ecclesiam, per gratiam sancti Spiritus et intercessiones sanctae ac gloriosae Dei genitricis virginis Mariae. Omnem quam- cunque vestram fraternitatem ego quoque et mei plurimum saluta- mus. Et alia manu: Incolumis in Domino ora pro nobis, Dei amator sanctissime frater! Accepta XV Calendas Octobris, Rustico viro cla- rissimo consule.