Letter 219

From: Unknown correspondent To: Pope Hormisdas, Rome (Justinian/Justin) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

a.52od. Justini Augusti ad Hormlsdam papam. Tacc^d Legatos ipsius fideliler perfecisse^ quae Hormisda mandaverat. ReHquos Onen- p j 17Sept!) iales, ui ad unitatem reduci valerent, atiqua indigere clementia. Justinus Augustus Hormisdae papae per legatos Germanum^) et Johannem episcopos, Felicem et Dioscorum diaconos, et Blandum presby- terum. Sunmia quidem habenda vobis est gratia, quod alacrem operam non dubitatis impendere ad colligendas adunandasque venerabiles ecclesias-, verum in ea praelucet maxime perfecta soUertia, quoJ homines adoptatis, qui voto benevolo tuae sanctitudinis sincero ac integro possint animo deservire. Germanus siquidem reverendissimus episcopus nec non Felix et Dioscorus et Blandus viri religiosissimi tanta semet praebuerunt attentos industria ac in tanta sapientia versati sunt, ut quantum ad officium eorum pertinet, transactis in plenum et elaboratis omnibus, nihil altercationis superesset ulterius. Sed quum ea conditione sit mortalis fragilitas, ut remissius circa se agi desideret, et interrogationibus suis planum praeberi responsum, maxime quum aliqua causa in immensa hominum fuerit multitudine devoluta, factum est, ut in hac quidem urbe florentissima quidquid ordinatum est de causa religionis deque unitate celebranda cum apo- stolica sede sub temporibus Johannis religiosissimae memoriae, quum in sacerdotio regiae esset hujus urbis, id favente Deo servetur im- mobile; quin et in aliis compluribus civitatibus probata sit vestra ordinatio atque suscepta; cetera vero clementiore quodam indigeant moderamine in norainibus antistitum, non eorum qui speciaUter numerati sunt in epistola^), quam sanctitudo tua nobis destinasse noscitur, sed aliorum, quorum memoriam maximae civitates diligunt, in quibus floruisse noscimtur superstites. Quamobrem legatis qui- dem tuae sanctitudinis nulla fuit licentia mandati tenorem egre- diendi, cum quo directi sunt: onmis autem finis negotii vestro jam tantum pendet arbitrio, ut solus pacem concludere debeat, qui prima rei commovit exordia. Sed ea quidem nec non quaedam commemo- rabuntur apertius per legatum nostrum, qui paulo post destinabitur. In praesenti vero redeuntibus viris religiosissimis tam appellandam') 116 ^) Ex cpistolae contextu colligitar, hic legendum esse Oermanum episeojmm, Felicem etc. , non addito nomine Johannis, quem quidem ez vulneribus Thesn- lonicac acceptis nondum recouvaluisse verifiimilc est (conf. epist. 121 n. 3et 123). Johannem autem episcopum, Justini legatum in epistolis 126, 127, 129 memon' tum, ab hoc alium csse jiutamus (conf. epist. 129 not. 19). EPISTOLAE 116 — 118. 919 vestram reverentiam credidimus quam commonendam; ut suis oratio- a. 52o. nibus pro nostro utatur imperio proque incolumi statu reipublicae. Data VII Idus Julii CJonstantinopoli, Vitaliano et Rustico viris cla- rissimis consulibus. Epistola 117. (Y|^\^ Euphemiae Augustae ad Hormisdain papam. ^1^^* ^\ Ipsius oralionihui se virumque suum et rempublicam commendat, Euphemia Augusta Hormisdae papae. Beatitudinis tuae litteras grato jucundoque suscepimus animo. ^V- 51 Quem etenim non solum apostolicae sedis auctoritas celebrat, sed vitae quoque commendat integritas et studiosa rectae fidei sollertia, hujus verba quis non libentissimis suscipiet auribus? Igitur posci- mus ac monemus, ut orationibus vestris nunquam excedat nomen meum, ac praecipue serenissimi conjugis nostri, sed tam utrique nostrum^) quam reipublicae supernum precibus vestris placetur prae- sidium.