Letter 218

From: Unknown sender To: Unknown recipient (Possessor, Gratus, bishops) Date: ~515-523 AD Context: Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and Constantinople over the condemnation of the Monophysite patriarch Acacius. Pope Hormisdas (514-523) worked tirelessly to resolve this schism, which was finally healed in 519 under Emperor Justin I. [This letter is part of the extensive diplomatic correspondence generated by the resolution of the Acacian Schism. The schism had divided the Eastern and Western churches for thirty-five years over the condemnation of Patriarch Acacius of Constantinople, who had promoted a compromise formula (the Henotikon) that Rome rejected as insufficiently orthodox. Hormisdas conducted negotiations through multiple embassies to Constantinople, exchanging letters with emperors, patriarchs, imperial officials, and powerful aristocratic women at court. The correspondence reveals the machinery of late antique ecclesiastical diplomacy: formal theological demands, careful diplomatic language, networks of lay and clerical allies, and the constant anxiety of a pope trying to manage events happening months away by letter.]

Beu ^ ^^'^ Belatio Possessoris episcopi AM^). 18 Julu yjg Fausti Regiensis dictis constdtus quid responderit referens, quid responden- dum sit a sede apostolica doceri cupit. Domino beatissimo et ineffabiliter mirabili et in Ohristi gratia praeferendo papae Hormisdae Possessor episcopus in Domino aeternam sa- lutem. 1. Decet et expedit ad capitis recurrere medicamentum, quoties agitur de sanitate membrorum. Quis enim majorem circa subjectos sollicitudinem gerit^ aut a quo magis est nutantis fidei stabilitas expeteuda^); quam ab ejus sedis praeside^ cujus pnmus a Ghristo 16*18 ^®^^^ audivit: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificaho Ecde- siam meam'i Arbitror vestram beatitudinem non latere, quantis in Constantinopolitana urbe Ecclesia laboret insidiis, et ad morem ve- teris morbi in saniem vulnus iterum quaerat erumpere, quod ob- ductum creditur cicatrice. Unde quum quorumdam fratrum animus Certe vcrbum idem usurpat et Justinus epist. 116, c^jus initio Hormisdae laa- dat operaui ad coUigendas adunandasque venerabiles ecclesias, Poscimus ac monemus, ut orationihus vestris nunquam excedat nomen meum, 115 <) In vulgatis liic additm: per Justinum diaconum ejus, quod abeat a 6', ac 8uper\'acaueum est hic praefigere, quum Possessor infra id enontiat Mist ost haec epistola ConstautinopoU , ubi Posscssor jam ab initiis anni 517 Tenr batur, ubi et Hormisdae cpistolam 31 ejusdem anni mense Aprili ad se ■cnpttB susciperc meruit. Quum autem haec anno 520 JuHi 18 die accepta notetor, ccrtum est, eam sequentibus ejusdem mensis 9 die datis, licet eid in prioBTiil- gatis postponatur, esse anteriorcm. Qui enim Constantinopoli Romam gommi festinatione contenderuut, in hoc itinere conficiendo mensem ut miniti^iini coa- sinnpsisse deprehenduntur. EPISTOLAE 114. 115. 917 de codice Fausti cujusdam natione Galli Reginae^) civitatis episcopi, a. 520. qui de diversis rebus et frequentius de gratia Dei diserte visus est disputarC; in scandalum moveretur, aliis, ut se habent humana stu- dia, in contrarium renitentibus, me crediderunt de hoc ambiguo consulendum. 2. Dixi quidem ea, quae a tractatoribus pro captu proprii in- genii disputantur, non ut canonica recipi, aut ad synodalium vicem pro lege servari; sed habere nos certa, scilicet quae veteri lege vel nova conscripta et generalibue patrum sunt decreta judiciis, ad fun- damentum fidei ac rehgionis integram firmitatem; haec autem, quae antistites diversi conscripserunt, pro qualitate sui sine praejudicio fidei solere censeri. Sed quum haec, quantum in eorum frequenti postulatione persensimus, magis eis excusatio videretur, vel pro eonmi prece vel pro obsequii occasione reddendi apostolatui vestro, per Justinum diaconem meum praesumpsi apices parvitatis meae in- gerere. Quibus principaliter orationum vestrarum munimeu expo- scens quaeso, ut consulentes, quid de praefati auctoris dictis videa- tur, auctoritate apostolicae responsionis agnoscant, maxime quod filii quoque vestri magistri militum Vitalianus^) et Justinianus prae- cipue super hac re rescripto beatitudinis vestrae similiter informari desiderant. 3. Codicem quoque retractandum^) antehac direxisse me memini, continentem beati Pauli apostoli epistolarum explanationes, pro quo rescripto gratulari non merui. Unde simili prece®) deposco, ut prae- rogativam benedictionis vestrae competenti responsione merear adi- pisci. Accepta XV Calendas Augusti, Rustico') viro clarissimo consule. Fausti libros ut catholicos vindicabant, Possessor princeps fuit. De nece illius Victor Tununensis ita loquitur: Vitalianus Constantinopoli intra palatium loco, quem Delphicum graeco vocabulo dicunt, Justiniani patricii factione dicitur interfectus fuisse.