Letter 9077

From: Gregory the Great, Pope, in Rome To: Anthemius, subdeacon Date: ~599 AD Context: Gregory instructs Anthemius to investigate the will of Importunus, bishop of Atella, and to look after the church of Atella. Gregory to Anthemius, subdeacon. The late Bishop Importunus of Atella has died, and two things need attention. First, his will: examine it carefully. Bishops' testamentary dispositions are subject to oversight, and you are to ensure that what was left to the church or to charitable purposes actually reaches its intended destination. Second, the church of Atella itself: with the bishop dead and no successor yet in place, the church needs someone to protect its interests and ensure the continuity of its ministry. You are to provide that oversight until a new bishop is ordained. Be thorough and prompt in both matters. Gregory

AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Importum, Attellane civilatis episcopi, teslamentum discutiat. Tum Attelle, tum Cumis aptum episco- pum quantocius eligi procuret. Gregorius Anthemio ® Campaniz subdiacono. Quorumdam ad nos relatione perveuit quod impor - tunus, Attellanz civitatis episcopys, dum de hac luce migraret, condito testamento YY(Q Þ in octs uaciis totius 8ubslantie 8u2 nurum suam hexredem instituerit, et Ecclesjiam 8uam in residuis quatuor. Hortamur ergo» experientiam tuam ut sollicita inqui- sitione discatias; et quidquid Ecclesiz ipsius es8e palverit, a qualibet persona detineri nullatenus pa- tiaris, nisi hoc solum quod eum ante episcopatus or- dinem proprium habuisse consliterit. Quidquid vero vel ante Ecclesiz ipsius esse cognoveris, vel in epi- Scopatns ordine predictum episcopum acqu1s1s8e, presumant, et tu periculum ordinis tui, quod absit, Din ejusdem Ecclesiz conservetur dominio , ne Incurras. Eeisr, LXXVY [Al. 25]. — * Misenum urbs olum Episcopalis Campaniz, cujus Roma metropolis. In plurimis Mss. et Editlis legitur Messenat., et in Ep. Seq. Messone, pro Miseni; neque tamen hic agitur ds Messanensi Ecclesia; ea enim de qua hoc loco $cribitur vacabat, episcopo demurtuo, Donus vero Messanensis episcopus non ante indict. 4 obiit. Vide quisquam exinde aliquid usurpare qualibet occasions epist. 46, indict. 4. aic@. Eeisr. LXXVI [Al. 26]. — ® Quinque Valtic., ex- pelite sacerdotem. Eerisr, LXXVII [AL. 53]. — ®* Abest Campanie a Norm. Est in Coll. vet. et aliis ron pavucis. Qui ad iutegram bureditat in advocabantur, hzredes ex asse dicebantur; qui e Iribus . par:jbus duas conse-quebantur, heredes erant in octs wnciis ; -=_ unam -tantum part-m e tribus, in quatuor unciis. imirum as in duodecim uncias dividebatur. Semis Significat dimidiam assis partem, [ praesumat. Clerum vero plebemque ejusdem Eccesiz A cum omni te volumus instantiz commonere, quate- nus preficiendam sibi sine ditatione aliqua eligantc sacerdotem qui clerum plebemqie vel res Eccle-ia ip$vs cavtd regutarique valeat obgservatione dispo- nere. Pariler etiam clerum plebemque jpsius Ecce- .oize vet altiarnm quz ei aonitz snnt insfantius com- moneto, quatenus et ipsi, omni mora dilationeque postposita, aptum sibi eligere debeant 8acerdotern, ve Jiu, et tali pracertim tempore, pastoris proprii sint regimine © des(ituti. EPISTOLA LXXYII. AD EULOGIUM PATRIARCUAM ALEXANDRINUM. Commendati ab ipso hominis finite citius negotia. Queritur quod de Constantinopolitani episcopi arro- gantia nihil rescribat. Ligna cur non miserit lon- Gregorius Eulogio patriarchz Alexandrino. Seripta dulcissime vestr: sanctitatis latore prae- gentivm deſerente suscepi, quiz wihi de ejus causa citius terminanda locuta sunt. Sed mox ut venit, qualiter possessi0 quam quzrebat ®* ab Ecclesia no- Sira tenebatur agnovil, sibique ipsi citius rationem reddidit. Ea autem que cum aliis habuit sine stre- pit decidit, | De causa vero de qua mibi omnino scribendum ſuerat, nibil vesira sanclitas scripsit, in qua me et tardum esse judicavit; quz ne forlasse in scandalo divisionis erumperet, ejusdem divisionis nolui au- etor- existere: Elegi enim wi ea » que 8ecutura sunt, per alios exirent. Sed subsequenti tempore Deo au- etore probabilis, quia in causa © in qua Deo placere cupio homines non formido. 4 De qua vobis jam eliam in Constantinopolilanam urbem venientibus scribere curayi. Ligoa vero, sicut bealitudo vesira scripserat, ma- jora parayeram ; $ed ita parva navis buc transmissa et, ul, nisi rescissa es8ent, ferre non possetl. Que rescindi nolui, sed vestro judicio quid de his fieri debeat * regervavi. Si autem non sunt necessaria vo- bis, hic ea in aliis usibus aptabimus. Peto autem ut SANCTI CREGORM MAGNI