Home › Letters › Pope Gregory the Great › Letter 7079 From: Gregory the Great, Pope, in Rome
To: Anastasius, priest
Date: ~597 AD
Context: Gregory addresses a conflict between the father of a monastery and a bishop, asking that the dispute be settled.
Gregory to Anastasius, priest.
A dispute has arisen between the father of a monastery — its abbot or founder — and the bishop with jurisdiction over it. This kind of conflict is unfortunately common, and it is almost always harmful to everyone involved: to the monastery, to the bishop's authority, and to the church's witness.
I direct you to work toward a resolution. Both parties have legitimate interests; both are also capable of digging into their positions in ways that make resolution harder. Help them find the common ground that ought to exist between a bishop who wants his monasteries to thrive and an abbot who wants his community protected.
Gregory
AD ANASTASIUM PRESBYTERUM.
De contentione tollenda que inter patrem monas!erii,
quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum
exorta- eral,
Gregorius ®* Anastasio presbybero.
Quia bonus homo de bono tnesauro cordis $ui bo-
na proferat (Malth. x11, 35; Luc. vi, 45), boe tua
charitas et Þ semper vivendo, et modo mihi in epis-
tola 81a loquendo monstravit; in qua inveni duos
quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro
eharitate, atque alium pro timore et humilitate
contendere. Et quamvis in multis occupatus ,
quamvis Graeczx lingue nescius, in contentione
tamen vestra -judex resedi; sed, requisita veri-
tale, in meo judicio contradictorem tuum ipse
vicis!i per apostolicam gententiam, quam vobis
eonlendentibus protuli : Quia timor 'non est in
charilale, sed perſecta charitas ſoras miltit timorem.
Quoniam timor penam habet; qui aulem timet, non
est perfectus in charitate, Tua itaque fraternilas
quantum in charitate perſecta $1t scio. Et quia om-
nipolentem Deum mulium diligit, oporlet ut de pro -
xzimo multum presumat. Non enim loca vel ordines
Creatori nosiro nos - proximos faciunt, sed ei nos
aut merita hona jungunt, aut mala disjungunt. Quia
ergo adhuc incertum est quis interius qualis sit, cur
non audebas scribere, dum inter me et te quis sit
Superior ignores? Et quidem bene te vivere scio, me
autem multis oneratum peccatis novi. Sed etsi ipse
peccater es, me tamen multo melior, quia tu tua
lantummodo, ego vero et eorum qui mihi commissi
$Unt peccata porto. In hoc ergo te altum, in hoc te
magnum aspicio, FFQ quia ante humanos oculos
in magno atque in alto loco minime profecisti ; in
quo sxpe dum exterius ab hominibus honor tribui-
Eeisr, XXXIT[Al. 29]. — *In Edit. Guss., Atha-
aasio, reluclantibus Mss. et aliis super. Excusis.
F-(ellit Gus+anvilleyum quod in Vulgatis legitur,
presbytero Isaurie, Nempe non dubitavit quin is
es<et Alhanasius, Isavriz presbyler, ad quem exstat
epi>t. 67, I:b. vi. At ille in Mss. constanter appella-
tur Athanasius, Eralque laurie presbyter; iste vero
de quo nunc agimus miro Mss. consensu appellatur
A4nas/asius; et quidem Ecclesiz Jerosolymitanz po-
lus presbyter quam lsaurie censendus videltur.
fa
tibus gravatur. Tibi autem omnipotens Deus juxta
hoc quod scriptum est : Ascengus in corde disposnit,
in convalle lacrymarum (Pzal. Lxxxm, 6). Multo au-
tem me altior, multo sublimior videri poteras, si
neque ducatum monasterii, quod Neas dici-ur, $us-
cepisses, quia in eodem monasterio, sicut audio,
monachorum quidem species Llenetur, multa vero
8Ub sanclitatis habitu s2cularia aguntur. Sed etiam
ad hoc te existimabo celesli gratia pervenisge, $i ea
quz in locoillo omnipotenti Deo displicent te ſyeriut
duce correcta.
Sed quia inter pairem ejusdem monasterij, et
pastorem Jerosolymorum Erclesiz semper es$6
jurgia consueverunt, credo quod omnipotens Deus
C idcirco dilectionem tuam et sanctissimum frairem
d]
et consacerdolem meum Amos esse uno tempore
Jerosolymis voluit, ut ea que predixi jurgia tole-
rentur. Nunc ergo ostendite quantum vos prius
amastis. Scio quia utrique abstinentes, ntrique docti,
utrique humiles estis; unde necesse est ut Salvato-
ris nosiri gloria juxta vocem Psalmi in tympano et
choro laudetur (Pal. cr, 4). © In tympano etenim
g0nus ex pelle sicca est, in choro vero Vocum Ccon-
cordia. Quid igitur per tympanum nisi abslinentia,
quid per chorum nisi unanimitas designatur? Quia
ergo per abstinentiam Dominum laudatis in tympano,
peto per unanimitatem landetis in choro, Per semet-
1psam quoque Veritas dicit : Habete sal in vobis, &t -
pacem habete inter vos (Marc. 1x, 49). Quid per al
nisi Sapientia designatur, Paulo attestante qui ait :
Sermo vesler in gratia semper 8ale 8it conditus (Coloss.
Iv, 6). Quia ergo per doctrinam verbi celestis sal habe-
re vos novimus, reslat ut per charitatis gratiam
' eliam inter vos pacem toto corde tenealis. lec,
charissime ſrater, dico, quia utrosque vos multum
diligo, atque omnino pertimesco ne orationum ves-
trarum Sacriſficia ex aliqua inter vos dis8ensione
maculentur.
Benedictionem vero quam et prius per Exhilara-
tum 4 Secundicerium, et postmodum per Sabinianum
diaconum transmisistis, cum gratiarum actione $us-
cepi, quia de sancto loco decuit vos sancla transmit-
tere, et cui asSidue ministratis, ex vestro ips06 mu -
nere demonstrare. Omnipotens Deus Sua vos dextera
protegat, atque a malis omnibus servet illesos. (Cf.
Joan. Diac. 1. 1v, n. 61.)
Anastasius, et epistlolam qua nuper Gregorium alio-
cutus fuerat.
Tympana-fiunt ex corio siccato el extento. Et in P>alm.
CXLIX : In tympano coriumextenditur, in psallerio chur-
de extenduntur, in utroque organo Caro cruciſiguur,
Et infra : Extendatur in liqno, #t ziccelur Concupts-
centia carnis ; nervi quanto plus ſuerint eatenti, tanto
acutius sonant, elec. GUSSANV.
EPISTOLA dy.
AD WMAURICIUE AUGUSTUM.
Contendit oe temere indiscretum nominatum fuisse,
riacum epi m Congslaniinopoluanam,
qui universalem 8e- nominat, reprehenderit.
Gregorius Mauricio Augusto.
Dominorum pietas provida, ne quid ſortlasse scandali
in unitale sanctz Ecclesiz ex sacerdotum dissensione
generari potuisset, semel ac bis &&F1 me admonere
dignata est ut responsales ſratris et consacerdotis
mei Cyriaci benigue susciperem eosque ad remean-
dum citius relaxarem. Et licet, piissime domine,
aple et provide cuncta przcipiatis, ego tamen invenio
quia eorum judicio indiseretus esse ex hac tali
admonitione reprehendor. Nunquidnam $i ex superbo
ac profano vocabulo meus non in modico est animus
vulneratus, tantz indiscretionis esse potui ut nesci-
rem *® quid unitati fidei, quid concordiz ecclesiastice
deberem, et fratris mei responsales et synodicam
epistolam suscipere cujuslibet cause amaritudine
interveniente recusarem ? Absit hoc. Nimis mihi ſue-
rat desipuisse vic sapere. Aliud namque est quod
conservande unitati fidei, atque aliud quod debemus
compescendz elationi. Distinguenda ergo erant tem-
pora, ne preadieti fratris mei ex quolibet articulo
Deum dixerit, frivolum valde erit, sed tamen nimis
perniciosum ? Si quantitatem sermonis altendimus,
quz smnt syliabz; si vero pondus iniquilatis, universa
pernicies. Ego autem fidenter dico quia quisquis $e
-universalem $acerdotein vocal, vel vocari desiderat,
in elatione sua Anlichristum precurrit, quia super-
biendo 8e c#teris preponit. Nec dispari superbia ad
errorem ducitur, quia, sicut perversus ille, Deus
_ Eersr. XX XIM TAL. 19]. — * In Valic. B. quid
universitati fidei. Hizc epistola et 8equens omittuntur
in Vatic. C, exstant in omnibus nostris.
Þ Ita vet. Editi et Mss. pene omnes. Novitas autem
hic dicitur propter recens factam Cyriaci provectio-
nem ad episcopatum. |n recent. Ed,, pro novilas,
legitur charitas. | IE
* Vatic. A, et omnes Valic., per elationem frivols
nomints,
SANCTI GREGORII MAGNI
A videri vult super omnes homines ita quisquis isle
est, qui s0lus sacerdos appellari appetit, super reli-
quos 8acerdoles $e extoll. Sed quoniam Veritas
dicit : Omnis qui 6 exaltat humiliabitur (Luc. xv,
11; xviu, 14), scio quia quzlibet elatio 4ante citius
rumpitur, quanto amplius inflatur. Illis ergo pietas
vesLra precipiat ne quod *© per appellationem frivoli
nominis scandalum gignant, qui in superbiz 4 1y-
pum ceciderunt. Nam peccator ego, qui auctore Deo
bumilitatem teneo, admonendus ad humilitatem non
Sum. Omnipotens autem Deus $erenissimi nostri
vitam et ad pacem $anctz Ecclesiz et ad utilitatem
reipublice Romane per &&F$Y-tempora longa custo-
. diat. Certi etenim sumus quia si vos vivilis, qui coli
_ Dominum timetis, nulla contra verilatem Superba
B przvalere permittetis. bu
◆
Modern English Latin / Greek Original
Gregory to Anastasius, priest.
A dispute has arisen between the father of a monastery — its abbot or founder — and the bishop with jurisdiction over it. This kind of conflict is unfortunately common, and it is almost always harmful to everyone involved: to the monastery, to the bishop's authority, and to the church's witness.
I direct you to work toward a resolution. Both parties have legitimate interests; both are also capable of digging into their positions in ways that make resolution harder. Help them find the common ground that ought to exist between a bishop who wants his monasteries to thrive and an abbot who wants his community protected.
Gregory
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.