Letter 4099

From: Gregory the Great, Pope, in Rome To: Virgilius, Bishop of Arles Date: ~594 AD Context: Gregory grants Virgilius his vicarious authority over the kingdom of Childebert II (Austrasia), and warns him against the Simonian heresy. Gregory to Virgilius, bishop of Arles. I am granting you my vicarious authority in the kingdom of Childebert [the young Austrasian king, effectively governed by his mother Brunhild]. This means you will exercise certain responsibilities on behalf of the apostolic see in the Frankish church, with the authority and under the obligations that this entails. I want to be explicit about one matter in particular: the Simonian practice [buying and selling of church offices, named after Simon Magus who tried to purchase the gifts of the Holy Spirit in the Acts of the Apostles] has become a serious problem in the Frankish church. Bishops being ordained for money, rather than for the quality of their character and calling — this is a grave evil that corrupts the church from the inside. As my vicar, you have both the authority and the obligation to address this. When you identify it, condemn it clearly. Do not be deterred by the fact that it may be practiced by powerful people; the more powerful the simoniac, the more important it is that he is called to account. Use the authority I am giving you well. Gregory

AD VIRGILIUM EPISCOPUM. Vices illi snas in regno Childeberti concedit, Monet ut simoniacam lubem prohibeat, et ne ex laicis repente firnt episcopi. De pallii usu, et quatenus vices apo- ${olicas obire debeat. Gregorius Virgilio episcopo Arelatensi. 0 quam bona est charitas, quz absentia per ima- ginem przscntia $Sibimetip>is exhibet per amoren, . divisa unit, conſusa ordinal, inaqualia Tg social, imperſecta con,ummat. Quam recte predicator egre- gius vinculum perſectivnis vocat, quia virtules qu.dem c#tere perſectionem generant, $ed tamen eas charitas etiam ligat, ut ab amantis mente dis- s0lvi jam nequeant. ac itaque viriule, frater charis- «ime, plenum le es$e reperio, Sicut mibi de te, et hi constituo. Quibus etiam omnibus, id est Paulo dia- C qui ex Gallicanis partibus veniunt, et episto!z tue cono, Euphemio, Thomzx, atque Clematio commoda Sua, Secundum locum et_ ordinem in quo quisque eorum es, sicut solitus erat accipere, a presenti terlia decima indictione vestra fraternitas Sine aliqua Studeat imminutione prxbere. Quia igitur $uprascri- 4 De pena tergiversantis, qui ab accusatione desi- Slit, agunt jaroconsulti, cum senatusconsuitum Tur- pilianum expouunt. Vide Gregorium Turonensem, historiz lib. v, cap. £1. de $uspensione e; iscopi a communioue, eo quod ab accusatione de<titisset. N18 eam que inter canoties de ep $roporum accusationi- bus autinomia est indicamus. Nec la:cis, nec in eri0- ri-us clericis licet accn>are $108 episcopos ; it>dom eoSdenm licet accusare. Vide caus. 2, quzsl. 7. Co:- cilum chalredonense $olvit nodum Can. Z1 : Cleri- cos vive laicos accusantes $1u0s episcopos vel cler - cos passim et s:ne probatione, ad accu>ationem #01 recipi , nisi prius eortm discutialur existimatio, Evidentius adbuc rem eamd:em tractit concibum CGonslantin. I, can. 6, que lector con-ulat. Unum addo : Si liceat accusare, ergo et monere et Corri- pere delinquentem, urgente charilate, non imali- gnante zelo. Seriplum esl enim : Nolite tangere Chri- s{0s meos, et in prophelis meis nolte malignari. Pal. Cly, vers. 15. GUussanv. Strant. bus. Idipsum Stalum repetitur de Paulo diacono el Clematio aliis verbis. GUSSANv. Wus, Si ajjorum Editorum ratio babeatur; de quibus, quod levia sint, non admonuimns. 8 In Turvn. S. Gat., et in vet. Ed. Paris. 1518, Pa ad me directz verba testantur. Quod vero in eis, ® juxta amiquum morem, usum pallii ac © vices sedis apostolice postulasti, absit ne aut transitoriz potestatis culmen, aut exterioris cul- tus ornatum -in Vicibus nostris ac pallio quesisse te snbjicitur, mense Aug. indict. 15. Et sane indict. Ye- . cima tertia in epi-tol:e serie nota'ur. Eersr. Lil | AL. 50]. — * Apud Gussanv., cui fa- vent duo Teller., data die 6 !nnii, indict. 15, Ponenda i.citur esset ante epist. olim 45 et 44 ejusdem indict., 4414s mense Julio. At in Cullectione Pauli diacont 1anuscripia data est 12 Augusti indict, 45, Exsiat integra inter epistolas Joannis vin, esLque 94 Ro-ta- gno Arelatensi. In duobus Vatc., totidem Teller. et hhemens: imscribitur, Virgil., etc., tn Gollias missa per Joan. presbyterum et Sabinianum diac, Parum discrep:ant duo ati Vatic. ailio, ut liquet tum ex il /ius vita, tum ex epist. 47 ib. 1. Nondum ergo inilncta «rat pailii necessitas, nondum 3b illo exierioris cultus inSLrumento potestas cecclesiastica pendebat. | Hy ce De legationis hujus in Galliis initio vide Zosimi pap epist. 5 et 11, ad Patroclum Arelat, , necnon Hilari papz octavam, noram el deciman. Arelaten- Sihus epixcopis non adeo ſaverunt ali post Z-yimum Komani pountifiees Bonifacius I, Ceelestinus I, Leo T, done Symmachus an. 514 Csario Arelat. usum pallii cum $Sedis apostulice vicariatu largitus est. Tum circa an. 545 idem concesvit Auxanio pri.;um, deinde Aureliano, Vigilius epist. 7 et 1U; poStea Pe- SANCTI GRECORII MAGN] suspicer. Sed quia cunctis liquet 4 unde in Galliarum A vendere przesumpserunt, eorum, Deo judice, c.the- -regionibus ſides sancta prodierit, cum priscam con- sueludinem $edis apostolicz ſraternitas vestra repe- tit, quid aliud quam bona $oboles ad sinum matris recurrit ? Libenti ergo animo postulata concedimus, -" ne aut vobis quidquam de debito honore subtrahere, aut precellentissimi filii nostri Childebertii regis pe- litionem contempsisse videamur. Sed jam nunc $Siu- dio majori res indiget, ut cum honor cect, eltiam sollicitudo proficiat, et erga czeterorum custodiam vi- gilantia excrescat, vitr quoque merita subject's in exemplum veniant, et nunquam $ua per suscepti ho- noris gratiam, sed lucra. celestis patriz: vestra fra- ternitas exquirat. Nostis enim quid beatus apostolus gemens dicat : Omnes enim que $ua 8unt quarunt, aon que sunt Christi Jesu (Philip. n, 21). OQuibusdam namque narrantibus (Grat. 1, q. 1, c. 417), © agnovi quod in Galliarum vel Germania: par- tibus nullus ad sacrum ordinem $8ine commodi da- tione perveniat. Quod si ita est, flens dico, gemens denvntio, quia cum $acerdotalis ordo intus cecidit, ſoris quoque diu stare non Polerit. Scimus quippe ex Evangelio quid Re'empior noster per TY +e- metipsum fecerit, quia ingressus templun cathedras vendentium columbas evertit (Matth., xx1, 12). f Co- lumbas enim vendere est de Spiritu <ancto, quem Deus omnipotens consubstantialem sibi per imposi= tionem manuum hominibus tribuit, commodum tem- porale percipere. Ex quo, ut pradixi, malo jam in- - nuitur quid sequatur. Quia qui in tewplo Dei co!umbas I giuz | Sapzudo epist. 12, tandem Virgilio Grego- rius Magnus, Post Virzilium ex Arelat. episcopis nullum privilegiis illis donatum legimus, donec $ub noni $s2culi (finem $uas item in Gallia vices Rostagno Arelatensi commisit Joannes VIII, qui hanc epistolam et Sequentem paucis demptis usvurpavit. Hic vero Germanize partes inteiligit, aut Galliam uni- versam, quod ex Germania prodierint Franci; aut Franciam Lug-lunensem, quz Sidonio Apoltinari, lib; v, epist. 7, dicitur Germania Lugdunensis ; aut demum Germanize provincias Austrasiorum rigi xub- ects, scilicet ultra Rhenum, Turingiam, quz, a heoudorico Clodovei Mag. filio subacta, Christianas eliam leges $u>ceperal, tesie Gregorio Turon., lib. 11 Higt., cap. 4, 7 et9, cis Rhenum, Moguantiam que Germania prima, Coloniam Agrippinam que Germa- nia Secunda dicebatur. lufra, lib. vin, epist. 30, Au- guslinus a Germaniarum episcopis episcopus ſacius, sCilicet a Virgilio ipso Arelatensi ordinatus est. Czle- rum de simonia in Galliis grassante, a temporibus Brunichildis, agitur in Vita $ancti Eligii, auctore sanclo Audoeno Rothomag. episcopo, de quo. paulo infra. Matth. In columba 8secundum prophetie exempla $san- clum Spiritum intelligimus. In cathedra zacerdolii se- des est. Ergu eorum qui 8ancti Spiritus donum venale habent cathedras everiit, quibus ministerium a Deg commissum nego'iatio est. Ut simoniz labes e Gallia tolleretur muliis ad prelatos auctoritate precipuos et ad reges ips0s epislolis egit Gregorius. Vide wira, epist. 55, necnon lib. 1x, epist. 11, 106, 109, 116; lib. x1, epist. 55, 56, 57, 59, 60, 61. Tempore Dago- drz ceciderunt. Qui videlicet error in 8ubditis cum augmento pro- pagatur. Nam ipse quoque qui prelio ad sacrum or- dinem perducitur, jam in ipsa provectus Sui radice Vitiatus, paralior esl aliis venundare quod emit. Et ubi es. quo scriptum-est : Gratis accepis/is, gratis date (Matth. x, $8)? Et cum prima $imoniaca hzresis sit contra 5<an- clam Ecclesiam exorta, cur non perpenditur, cur non videtur quia eum quem quis cum pretio ordinat provehendo agit 85 ut hareticus fiat ? Alia quoque nobis res est valde deteslabilis nun- tiala, quoi quidam ex laico babitu, } per appetitim glorize temporalis, drfunctis episcopis, tonsurantur, B et ſiunt subito sacerCutes. Qua in Te jain notum est qualis ad sacerdotium venil qui repente de laicc ha- bitu ad sacrum transit ducatum. Et qui miles nun- quam exstilil, dux religiosorum i fieri non pertime- Scit. Quam iste pridication:-m habiturus csl, qui ſortasse nunquam Aaudivit alienam? Aut quando aliena mala corrigat, qui necdum $ua fNlevit ? Et cum ad sacros orilines Paulus apostolus neophytum ve=- nire probibeat, sciendum nubis es quia 8icut neo- phytus tunc vocabatur qui adhuc noviler erat plan- latus in fide, ita nunc inter neophytos deputamus, qui adhuc novus 1 es in sancla conversatione. (Grat. dizt. 48, c. Sicul.) | Scimus autem quod zdiſicali parietes non Jg&Z prius tignorum pondus accipiunt, nisi novilatis sue2 C herti regis, suggerentibas sanctis Audoeno et Elizio, habitum est concilium adversus Simoniacam pravita- lem : placuitque omnibus uno in Spiritu gancto ac- ceplo consilio, simul cum regis imperio, ut nullus pre- tio dato ad sacerdotale of ficium admillereiur. lla $an- clus. Audoenus, lib. 1 Vitze sancti Eligii, cap. 1. Necdum tamen abstersa 82xculo 1x hc labes, ut ostendit Joannes VIII, epist. 94. Imo duodecimo $:2x- culo Simoniam in Gallia defendi consuetudine Ro- manz KEecclesiz d--leb it Ivo Carnot, epist. 153. Porro qua: hic adversus Simoniacos $cribit Gregorius Ma- gus iisdem ominino verbis repetit, lib. v, epist. 58, et ſu+ius lib. 1x, epist. 107. $ Hleresim latiore modo” sumit pro simoniaca pra- vilate. Vide Launoii Librum de Simonia, observa=- tione 5, 4, 5, 11. D 55 epist., lib. ix, epist. 11, 406, 109, 110. Idem Gallis vetuerant Zosimus epist. 9, ad Pat oclum Ares lat. Ceelestinus I, epist. 2; ad episc. Provinciz Vienn. et Narbon. Syumachus, epist. >; ad Cesarium Ares lat. Felix IV, epist. 8; ad eumd. conc. Arelat. Il, can. 1, Arelat. iv. Surali mox ad episcopatum precipili Salty conscen- dunt : Ducatum, inuit, sacerdoles 8ibi arripiunt qui exordium religios@ nilitice non viderunt, Vox Religio-- 85 Gregorio Magno etjam clericum Ssigniſicat, lib. Iv, episl. 22, cunctos clericos c&lerosque religiosos; Ct lib. 1x, epist. 107, repente in religionis habitu plan- lalus dicitur qui repente factus est clericus, ut possit in episcopum eligi. | : 8 0 Z | / CIOS > > 2 > O—s— _— TI BIR > humore siccentur, ne $i ante pondera quam solidan- A res minoribus dilectionem impenderent, una concor- tur accipiant, cunctam $simul fabricam ad terram de- ponan!. Et cum ad #dificium arbusta snccidimus, ut prius viriditatis humor exsiccari debeat ex<pectamus, ne si cis adhuc recentibus fabrice pondus imponitur, ex ipsa novitate curventur, et conſracta citins cor- ruant, quz immature in altum levata videbantur. Cur ergo hoc non $ubliliter in hominibus custoditur, quod in lignis quoque ac lapidibus tanta considera- . tione perpenditur? Qua de re necesse est ut vesira ſraternitas prae- cellentissimum filium nostrum Childebertum regem admonere $tudeat, ut hujus peccati maculam a regno uo funditus repellat, quatenus omnipotens Deus tanto illi apud 8e majora retribuat, quanto eum con$picit el amare quod ipse diligit, et vitare quod odit. ltaque ſraternitati vestrz vices nostras in Ecclesiis, q"z $ub regno sunt pracellentissimi (ilii nostri Chil- deberti, juxta antiquum morem. Deo auctore commil- timus , $ingulis $iquidem metropolitis secundum priscam consuetudinem proprio honore $ervato. Pal- lium quoque transmisimus (Grat, dist. 100, c. 6), quo ſraternilas tua intra ecclesiam ad sola missarum $0- lemnia ulatur. Sicubi autem longius episcoporum quisquam pergere forte voluerit, sine luz Sanctitatis auctoritale ei ad loca alia transire non liceat. * Si qua vero inquisitio de fide, vel fortasse aliarum re- rum inter episcopos causa emerscrit, que discerni difſicilius possit, collectis duodecim episcopis venli- letur atque qecidatur, Si autem decidi nequiverit, discussa veritate, ad nostrum judicium reſeratur. Omnipotens aunt-m Deus $ua vos prolectione cus10- diat, honoremque perceptum vos in moribus servare concedat. | Datum die 12 Augusti, indict. 13.