Letter 3052

From: Gregory the Great, Pope, in Rome To: Priscus, patrician [a high imperial official] Date: ~593 AD Context: Gregory uses the experience of alternating prosperity and adversity to counsel humility, and congratulates Priscus on something. Gregory to Priscus, patrician. The alternation of prosperity and adversity in human life teaches a lesson that no amount of preaching can quite convey: that neither condition is permanent, and neither calls for either the complete confidence of success or the despair of failure. Both pass. Both return. I write this not as a lecture but as a reminder of something you already know intellectually but which is easy to forget in the press of circumstances. When things go well, this is the moment for gratitude and care — gratitude because the good comes from God, care because it can be lost. When things go badly, this is the moment for patience and hope — patience because this too will pass, hope because God has not abandoned you. I have also heard good news about your situation, which gives me genuine pleasure. Whatever has recently gone well for you — the specific matter I heard about — I congratulate you warmly. May God continue to prosper your affairs and give you the humility to use your prosperity well. Gregory

AD PRISCUM PATRICIUM. Ex prosperitalis et adrerslatis vicissitudine humilita- lem 8uadet, Gratulatur de recuperalta impp. grulia. Sabinianum et Castum commendat. Gregorius *® Prisco patricio Orientis. Si vite istius cursum veraciter altendamus, nihil memorie, dispositionam, epistolarum ; item gacra- rum largitionum, tlabulariorum, numerariorum, cc. Apud Bud:eum $scriniornm alia erant slaftaria, alia via= loria, etc. Gussaxnv. Vide apud Cassiodorum, lib. x1 Var., cap. 20, 21, 22, v4. | Eersr. LI [Al. 50]. — rilalis. ; Lerst. LH [-H. 51]. — * Nempe dux Orientalir exercitus, in 0 um Ph lippici ab imperatore Maurt- cio $1{jectus 2 Vir sSIrennns, et qui egregia in bello Per>ico ſaciuora gessit. Vide Simocatlam. Errant qui cum Phoce lyr1i generim fuisse autumant, ut 2, In Vatic, A ct B, resira ve- \ t | F | & & in ev firmum, nihil invenimus stabile; sed GGRY A dissimi viri Joannis presbyteri scripseram, :tque de quemadmodum viator modo per plana, modo per aspera graditur, sic nobis utique in hac vita manen- tibus nune prosperitas, nunc occurrit adversitas ; denique alternis sibi succedunt ;2mporibus, et mutua se vice confundunt. Dum igitur omnia in hoc mun- do » mutabilitatis ordo corrumpat, nec elevari pro- speris , nec ſrangi debemus adversis: Tota ergo mente ad illum nos convenit anhelare, ubi quidquid es!, firmum permanet, ubi non mutatur adversitate prosperitas. In hac ergo vita miro Dei om»:ipotentis moderamine idcirco agithr, ut vel prosperitatem ad- versitas, vel adversitatem prosperilas subsequatur, qualenus et humiliati discamus quidquid deliqui- mus © flere, et iterum exallati adversilalis memoriam quzstionibus monachorum lsauriz, quorum unus et in sacerdotio positus, in ecclesia vestra ſustibus cx- Sus est ; et rescripsit mihi, sicut ex nomipe epistol:x agnosco, Sanclissima ſraternitas tua, quia nescierit de qua causa scriberem. Ad quod rescriptum vele- menter obstupui, mecum lacitus volvens, «i verum dicit, quid esse deterius potest, quam ut agantur talia contra Servos Dei, et ipse nescial qui prasto est? G6Z Quz enim potest esse pastoris excusalio, $i lupus oves comedit, et pastor nesScit? Si autem SEvit sanctitas vestra, et de qua causa 8Cripserim, et quid vel contra Joannem presbyterum, vel contra Athanasium Isauriz monachum atque presbyterum geslum sit, Þ et mihi scripsit, nescio ; contra hoc ego quasi humilitatis anchoram in mente teneamus. Non B quid respondeam, quando per Scripturam svam Ve- hoc ergo Creatoris nostri ira est deputanda, sed gra- tia; per quam discimus ut ejus dona lanto servemus verius quanto humilius tenemus. Quoia igitur perſectam vos dominorum gratiam auc- tore omnipotente Deo reparasse cognovimus, magna pro vobis exsullatione gaudemns, optantes ut vitam vesiram rerum omnium gubernator et bonis semper presentibus ſulciat, et ad gaudia perpetua extendal. Hec vobis ideo loquor, quia multum vos diligo, atque me a vobis diligi «cio. Sed hoc quod me diligitis, in latorem prasen!tium Sabinianum diaconum demonstrate, ut ubi usns exe- gerit, vestra patrocinia consequatur. Vir autem glo- riosus Castus praco laudum vestrarum in Romanis partibus existit, quem ves!ra excellentiz paterna di- lectione commecndo. , EPISTOLA LIN. AD JOANNEM EPISCOPUM, Respons1onem de causa Joannis et Athanasii presby- terorum simulatam, ineptam, ac Joannis episcopi_ sanclitati nullatenus congruentem, sceleslo juveni lribuit, ad cujus consilta nimium ille inflecteba- tur. Ut dicta causa juxla canones finiatur, instat acerrime. Sabinianum apocrisiarium $uum commens dat. Gregorius * Joanni epi-copo Constantinop. Quamvis causz consideratio me movet, ad 8cri- bendum tamen et charilas impellit, quia et semel et bis sanctissimo ſrairi meo dumno Joanni scripsi, sed non ejus epistolas recepi. Alter enim mihi szcularis rilas dicit : Os quod mentitur, occidit animam (Sap. 1, 11). Requiro, frater sanctissime, illa tanta © absti- nentia ad hoc pervenitl, ut ſratri $u0 ea que novit gesla, negando velit abscondere? nunquid non melius ſuerat in i/lud 0s carnes ad vescendum ingredi, quam de eo falsum sermonem ad illudendum proximum exire ? praxcipue cum Veritas dicat : Non quod intrat in 0s cCoinquinat hominem; 8ed que exeunt de corde, illa 8xnt que coinquinant hominem ( Matth. xv, 11). Sed 4 ahsit hoc, ne ego de sanctissimo corde vestro tale aliquid credam. Iilz epistole vestro nemine pr:enotatz sunt, sed vestras eas ſuisse non arbitror. Ego beatissimo viro Domno Joauni scripseram, $ed credo quod mihi ſamiliaris vester ille juvenculus C rescripsit qui adhuc de Deo nihil didicit, qui viscera charitaiis nescit, qui © in scelestis rebus ab omnibus accusalur, qui insidiari quotidie diversorum morti- bus per occulla testamenta, nec Dominum metuit, nec homines eruhescit. Mihi crede, ſrater $anctissime, {.sj zelum veritatis perſecte habes, ipsum prius cor- rige, ut ex his qui yobis vicini sunt etiam ii qui vi- Ccini non' Sunt exemplo melius emendentur. Jllius linguam noli recipere; ille ad consilium vestre Sanclitatis debet dirigi, non autem $Sanclitas veslra ad verba illius inflecti. Si enim illum audit, $cio quia pacem cum Suis fratribus habere non poleril. Ego enim altestaute mihi conscientia, ſateor quia cum nullo homine habere scandalum volo, et quanta valeo virtute declino. Et quamvis cum omnibus ho- quidam $ub ejus nomine loquebatur ; quz $i epistola D minibus pacem habere summopere cupiam, vobiscum ejus ſuerunt, ego vigilans non ſui, qui longe de eo aliter credidi quam inveni. De causa enim reveren- Nicephorus et alii, nominis similitudine decepti. Li- tem dirimunt Cedrenus et Michael Glycas, qui Cris- pum Phocz generum nuncupant ; sed et Paulus Dia- conus, qui in lib. i Hist., c. 27, ait Phocam ſuisse Stratorem Prisci Patricit. Gussavv. - nem mutare cogil Mss. Vatic., Norm., Turon., Corb., elc., ConSensus. tura. Eerst. LUI | Af. 52]. — * De Joanne CP. lege que diximus ad epist. 4, lib.” 1. De causa vero Joan. presbyteri et monachorum lsauriz plura in Vita Sancti Gregorii dicturi s1nmus libro 11. pr#cipue, quos vehementer amo, si tamen ipsi quos novi vos estlis. Nam & si canones non custoditis, el 4 Kxcusi, absit hoc, ut ego. Sequimur Mss. Valic., Norm., Corb., invicem consentieutes. * Kdit. ante Gussanv., in scelestibus rebus. Reluc lantur Mss. de Bn. 2 bl med EPISTULARUM LIB. III. — INDICT. XI. — EPIST. LYI. 8:0 majorum vultis statnta convellere, non cognosco qui A una (Actor. 1v, 52), Quod ego sic in Actibus aposto- eslis. Age ergo, ſrater 8anctissime atque charissime, ut nos invicem recognoscamus, ne $i antiquus bostis duos per scandalum moverit, per nequissimam victoriam multos necet. Ego enim ut aperte indicemn, 664 quia * per elationem nil quzro, si ille juven- eulus de quo prelocutus sum apud fraternitatem tuam culmen pravz actionis minime tenerel, ipsa etiam que mihi de canonibus suppetunt interim ta- cere potuissem, et ab jpso initio venientes ad me personas ad eam fiducialiter retransmisissem, sciens quod eas Sanctitas tua cum charitale susciperet. Sed eliam nunc dico, aut easdem personas in Suis ordint- bus £uscipe, eisque quietem pr:xbe; aut si hoc ſortasse nolueris, omni mihi altercatione postposita, de eorum causa Statula majorum et canonum terminos custodi. Si vero neutrum feceris, nos quidem rixam inſerre nolumnus, sed tamen venientem a vobis non devita- mus. Quid autem * de episcopis qui verberibus ti- meri volunt, canones dicant, bene vestra ſraternitas novit (Grat, dist. 45, c.1). Pastores elenim ſacti sumns, multa in epistolis loqui non debeo, quia dilectissimum - filium meum Sabinianum diaconum pro responsis ecclesiaslicis faciendis ad Dominorum vesligia trans- misi, qui vobiscum cuncta Subtilius l»quetur. Si no- biscum litigare non vultis, paratum eum ad omnia que justa sunt invenietis. Quem vestrz bealitudini com- mendo, ut saltem ipse domnum illum Joannem inve- niat, quem ego 1n urbe regia scivi. (Cf. Joan. Diac. (. m, c. 44; l. 11, c. 9.) EPISTOLA LIVY. AD THEOT;MIM MEDICOM. Posl amicissimam salutationem commendat Sabi- manum. Gregorius Theotimo medico. _ Fuerunt quidam veleres philosophorum qui in duo+ bus corporibus unam esse animam dicerent, * non aſſectu jungentes duos, sed unam in duos anime Substlantiam partientes. At contra nos esse in multis unam animam Gicimus, non dividendo $substan- tiam, Sed corda jungendo. Nam de illis primis fide- libus scriptum est : Erat in eis cor unum, et anima sanc!us Gregorins infra: statuta majorum, et canonum terminos cus!0di. Agath., c. 41. Non debet 1tamen episcopus $uis ma- bibus verberare, neque per laicum, sed per cl-ricum. Extia. de Sent. excomm., Cc. Unirersitatis. Gu<8anv. Pub ice virgarum percussi0ni addictum ab episcopo clericum canonicum, sxeculo x11, refert auctor Vitze PaTrOL, LXXVII. C lorum lego, ut in meet domno Theotimo recognuscam, quia sic unanimis mecum e+t, 665 ut mihi et pra» 8ens corpore, nunquam deſuerit, et absens corpore, Semper per $piritum prxsens fiat. Ago autem omni- potenti Deo gratias, Þ qui charitatis $uz gratia, men- tis vestr viscera inſundit; et deprecor ut magis magisque in yobis dona $ua augeat, et hic bona no- . bis prasentia, et in ſuturo 8xculo gaudia elerna concedat. Filium meum Sabinianum diaconum ve- nientem charilati ves|[re commendo, petens ut e0 anore-quo me diligitis etzam nostros ametis ©. 6 EPISTOLA LY. AD MAXIMIANUM EP SCOPUM., Agathonis episcopi in quem dislricte ſuit vindicatum 8uslentationi providet. | Gregorins Maximiano episcopo Syracusano. Postquam in * Agathonem quoudam episcopum, juxta qualitatem exce>suum districtione est canonica ' vindicatum, necesse est, humanitatis intuitu, quem- admodun sustentari possit disponere. Propterea ſra- ternitas tua ad Liparitanam Ecclesiam, in qua Supradictus Agatho sacerdolis gessit officium, ſesvi- nel dirigere, cique ad przsens exinde quinquaginta Sulidos, qui in ejus possint proficere victum, trans- millat. Nam nimis est impiun si alimoniorumn ne- cessilali post viadictam subjaceat. EPISTOLA LVYI. AD JOANNEM EPISCOPUM. |, Ne in plateis pillium ulterius feral, nisi a Romanis pontificibus id sibi conce-zum ostenderil. Ne in 8e- cretario ips0, cum pallio deinceps z2edeat. In quos- dam e cleriris suis inquiral ; contumacibus interdi- cat sacro ministerio. Primis duniazat Ravennatis E:cclesie dincon|bus mappularum usum concedit. Gregorius Joanni episcopo Ravennali. | Non multum temporis intervallum est ( Grat. dist. 100, c. 7) quod quzdam nobis de tua fraternitate ſuerant nunt:aia, de quibus vobis, veniente illuc Cas- torio, nolario SAnctlz Cui, Deo auctore, presideinus Ecclesiz, Subtiliter nos indicasse meminimus. Per- venerat namque ad nos quedam in Ecclesia vestra contra consuetudines a'que humilitatis tramitem geri, que $vla, ut bene nostis, est officii sacerdotalis erectio. Que 5si sapientia vesira manSuete vel cum episcopali suscepissel $Studio, non de illis accendi D debuerat, sed oportuerat te hxc eadem cum gratia- Sancli Thome Cantuar. Eeisr. LIV Fl. 66]. — * Ita quatuor Valic., Norm., eic., ubi Editi : non afſectus. Consule Au- gustinum, lib. 1v Conless., ubi hanc velerum philo- sophorum sententiam (ustiori s(ylo explicat. 2 In Vulgatis additur, Data indict. 11. EeisT. LV [Al. 55]. — * Agatho vel Agathus Lipa- rensis episcopus uh crimina depositus est ex hac epist. Ex Ep $tvla autem 16 et 20, iad. 10, Pautinus Taurianensts Ecclesize episcopus ei suſſectus est. Novi antistitis Liparitani meminit 8anctus Gregorius, epist. 22 lib. v1, Cypriano diacono. GussANv. SANCTI GRECORII MAGNI rum actione corrigere. Contra worem quippe eccle- A lum cervicis nostr#e, non dico pro ecclesjaslica , sed siaslicum esl (Grat. dis!, 10V c. 8), $i non paltientis- ine loleralur, GG quod a nvbis absit, etjam inju- $la Capreclio, Myula autem njmis est vestra ſraternitas, atque cum tuwmgre cordis quasi salisſaciens , scripsit nobis pal- lis 18 non nisi post dimiss0s de * Secretario liog Ecelesiz , et Þ missarum tempore, alque in litaniis uti soletgnnibus, verbis aliquid te usurpasse Contra generalis Ecclesiz consuctudiuem apertissima veri- tate profſessus. Quomodo enim fieri potest ut illud cineris atque Cjlicii lewpore per plateas iuter popu- Jorum $trepitus agas licite, quod te agere © in con- ventu pauperum, Bobilium, etl iu secretario Eccle- Sa yelut illiciiug excusas1i? I'lud tamen (Grat, pro quadam $#culari nobis dignitate deſendimus; gr3 + vari nos judicantes, si tanto pondere yel parvi tewpo- ris Spalio careamus ? Decorari pallio yolumus , ſor+ San moribus indecori, dum njhil in episcopali cer» vice 8p!endidius ſulget quam bumilitas, Oportet igitur ſralernitalem tuam $i honores $u0s $ibi quibuslibet argumeutis stabili proposuit ments defſeudere, * aut generalitalis uzum ex non $criplo Sequi, & aut ex $cripto privilegiis 8c lweri. Vel &i postremo pibil horum est, aliis Metropolitis bujus- modi te prebere nojumus prxsumpliouis exemplum, Sed ne lorle pules nos, bzc vobis scribentes, que pro ſraterna sunt charitate neglexisse, Þ scitole ig nostro scrinio de privilegio Ecclesie GJ tuc Sub» ibid.), ſrater charissime, libi non pulamus ignotum , B lililer perquisilum, Et quidem quzedam invenla sunt quod pene de nullo metropctita in quibusubet qgz omnino possint fraternitalis juz intentionibus mundi partibus sit auditum extra missarum temp usum 8ibi pallii vindicasse. Et quod bene hanc cone sSueludinem generalis Ecclesize noveritis, veslris no- bis maniſestis+ ime significastis epistolis, quibus prae- eeptum beate memorize decessoris nos{ri Joannis papz nobis in subditis transmisistis annexum , con- linens omnes consuetudines ex privilegio praedeces- sorum no-(rorum concessas Yobis Ecclesizeque vesire debere servari. Conlitemini igitur aliam esse gene- ralis Ecclesiz consuetudinem, postquam ea que vos gerilis vobis ex privilegio vendicalis. 4 Nulla ergo nobis in hac re ut arbitramur, poterit remanere du- bietas. Aut enim mos omnium melropolitarum obviare, nihil autem in quo de hujuscemodi capitus lis pars veslre possit Ecclesiz roborari. Nam et de ipsa consueludine {uz quam opponis Ecclesiaz, que vobis olim, + ut a partibus vestris probaretur, scri- pSimus, jam $Satlis nos sollicitudinem gessisse cogio- scile, inquireutes filios nostros Peirum diaconum, atque Gaud osum primicerium, necnon et Michaes lium defensorem s8edis nostre, vel alios, qui pro di- versis responsis Ravennam a nostris decessoribus sunt transmissi , et hac te in pregentia Sua egisse districlissime negaverunt. Apparel igitur Secrelo non potuisse geri, nisi quod usurpabatur illicite. Uade quod latenter subintroductum est, nulla debet sta- etiam a tua esl ſraternitzte servandus, -aut $i tuz C bilitate persistere. Quz ergo superſlue a te vel a tuis Ecelesiz aliquid specialiter dicis esse concessum , * preceptum a prioribus Romanz urbis pontificibus, quo hzc Ravennali Feclesie sunt concessa, a vobis -oportet ostendi. (uod si hoc non ostenditur, restat postquam talia agere neque consuetudine generali , neque privilegio vindicas, ut usurpasse te compro- bes quod ſecisti. Et quid dicturi sumus futuro judici, ſfrater dilectissime, si illud grave jugum atque vincu- Eersr. LVI [Al. 54]. — * Lege epist, 19 lib. 1. | lum incarnationis ejus gesiare non audet, zed ab hume- ris sublatum diacono 1r:dit, qui illud dexira complica- lum lenel ipsi ponlifici astans et 8acra dona precedens, GUSSANV. : : Conjecturam nos(ram accipe. Post episcopum consta- bat Keciesia clericis et laicis. Clericos dicit Ecclesie milites, lib. 11, epis!, 31, atyue alibi passim. Laicos hic yocat Ecclesiz filios, e quibus houoratiores ap- pellire 8olet ordinem, ceteros plebemn ; lib, 1, epist. UW; lib. 11, epist. 8; lib. hujus ep 8. 13. Ve episcopo eligendq inscribit, clero, ordini et plebi ; quos passim ordinis, hic nobilium litulo ; quos vero plebis, paupe- deces80ribus sunt praesumpta, cum Ccharitalis intuitu, Atque cum fracerna stude benignitate corrigere. Nul- latenus, non dico per te, $sed per aliorum vel deces- Sorum -Luorum normam ab humilitatis tentes regula deviare. Ut enim ea quz superius dixi breviter col- ligam, admoneo quatenus nisi decess0rum meorum munilicentia tibi hc per privilegium altributa do- cueris, * uti in plateis pallio ulterius non prazsumas; rum ſorsan nomine dislinguit. 4 Excusi, si veleres excipias, nulla ergo vobis; contradicentibus Mss, Aet in Reg. lezitur : 4 in plateis pallium ullerius non presumas, Excusi addiderunt ferre, scilicel : pat- lium ulterius ferre non presumas. | Caterum de pallio alibi s2pe , maxime 14 commentariis de $ancl Gregorii vita, quos, indice duce, consulere licet. EPISTOLARUM LIB, IN. — INDICT. XI. — EPIST. LVIL. ue non babere et ad miggas incipias quod andacter A tale aliquid cum $ua conscientia mregumpeigee, nec et in plo\eis udurpas. De gecrelario autem, quod fralernilas tua resedisse cum pallio, et filios Eecle- Si2 $USCCpisse &t ſecit et excusavit, nune interim nihil querimur, quia Syncdorum +ententi2m Sequen= tes, Mminores culpas que negantur ulcisci recusamus. Hoc tlamen quia 8emel et iterum sit factum cogno- vimus, Sed lieri ulterius probibemus. Fraternitas autem tua 8it omuino sollicita, ne hoc quod pra- $ymptioni inchoanti adhuc ceditur, in proficiente deterius Vindicelr. | Couquesli preterea estis quod quidam de sarerdo- lali ordine Ravenualis civitatis, peceatis imminen- tibus, gravibus 8int criminibus involuti. Quorum causam vel iilic le disewmere volumus , vel hnc eos, - 668 venerint, owae pondus discussionis hvjus in C luz animz redundare periculum ; sciens nullam di- lectiouew veslrain excucationem aped futurum judi- cem habituram, $i nog excessus cleri lui cum summa cauouici rigoris Severilale correxeris, et hos quibus lhzc fueriat approbala, sacros ulterius-ordines teme- rare periniseris. lllud autem (Grat. dis. 93, c. 22) quod pro uten- dis a clero yestro ® mappulis scripsislis, a uostris est clericis forliter obvialum, dicentibus nulli hoc un- quam alii cvilibet Keclesizz concessum fuisse, nee Ravennates clericos vel illic vel in Romana civitate Ll Hoc se telo Patres Aſricani, adversus Zozimi commonitorium defendebant. Gussavv. Lyran., quibus consentiunt vet. Excusi. In Yatic. A, respondere vel noluerint, :vel nequiverint, In quatuor Angliv., Michael. et Sag., respondere presumpserint. Recentiores Editi, respondere noluerint. » Jure communi epixeepus omnis de clericorum SLOTUMN Causis judicai. Non ergo verbis islis delega- tur a $Uumno pontifice Ravenuas episcopus, qui de clericis Suis viee alierius cognoscat ; Sed ilfji tantum anwus additur, ut causam de qua desperabat fiden- (er aggrediatur, certus Romanum pontificem allabo- ralurum, ut qu juxla canones forent delinita, exse- cuitoni mandarentur. AUGET. __ ® Duravit mappulie s8:ve 8ndarii linei usus, donec Vas, $e4 ad orvatum Sulfectus e-t circa s:xculum de- cmnun, Mapoularum menin»ere none s:rc lo Alciinus el Amaiarius. Vide Card. Bona, de rebus Liturgicis, $i tentafum esset ex ſurtiva usurpatione $ibi preju- dicium generari. Sed etiamsi in - qualibet Ecclesia hoe presumplum fuerit, asserunt emendandurm, quod non concessione Romani pontiſicis, $sed sola surre- ptione pr:xSumitur. Sed nos servantes honorew. ſra- ternitati tuz, licet contra voluntalem ante dicti cleri nostri, tamen primis diaconibus vestris, quos nobis quidam testificati sunt etiam ante eis u80s ſuisge, in obsequio duntaxat tuo mappulis uti permiltimus, alio 3utem tempore vel alias pers0nas hoc agere vebemen- tissime prohibemus. (Cf. Joan. Diac. l. 1v, c.2.)