Letter 3026
Gregory the Great (Wisigothic)→Unknown|gregory great
From: Gregory the Great, Pope, in Rome
To: Magnus, priest
Date: ~593 AD
Context: Gregory absolves a priest named Magnus whom the late Bishop Laurentius had excommunicated unjustly.
Gregory to Magnus, priest.
The excommunication placed upon you by the late Bishop Laurentius has been examined, and I have determined that it was imposed unjustly and without proper canonical grounds. I therefore lift it.
You are restored to the full exercise of your priestly functions. The sentence of Laurentius, because it was unjust, has no standing in the sight of God — a point that would have been true even had it never been formally reviewed. But it is proper to declare this explicitly so that there is no ambiguity about your status.
Go back to your ministry. What was wrongly taken from you has been restored.
Gregory
AD MAGNUM PRESBYTERUM.
Quem Laureniius quondum episcopus immerito excom-
municaverat, absulvit. Ipzum hortatur ut Ecclesi@
8ud pure ac diligenter minis!ret, clerumque ac popu-
lum de idoneo epi>copo absque dissensionibus eligen-
do admoneat.
Gregorius Magno presbytero Ecclesiz Mediola-
nensis.
in tripus Vatic., anest Urbinatt. Urbinum vulgo Ur-
bino, urbs Unbriz olim episcopalis, nunc autem ar-
chiepiscopalis.
Vatic. D, consentientibus Norm., sollicitudinis tut
in[uitus cura, Reg., sollicitudinis tu@ cura in tutum
conservel.
4 Jdem, Supra, lib. n, indict, 10, epist. 45, et
alibi.
EyisT. XXVY. — © Quomodo Sit providendum Ec-
clesize, cujus episcopus infirmatur, vide infra, lib.
xin, epivt. 5 et 6, et concilium Neldeage, c. 47,
ncenon Arausican. 1, Cc. 3U.
» Sic reslituere' coegerunt Mss. omnes Vatic.,
Norm., Courb., Rhem., cum prius legeretur, restra
pro eorporis 8ui molestia retinemus. Et quia nunc ad A Sicut exigente culpi (Grat. xx1v, q. 5, &. 2) quis a
Sacramento communionis * digne abigitur, ita inson-
tibus nullo mods talis debet irrogari vindicta. Com-
perimus Siqu:dem quod Laurenius, quondam frater
el coepiscopus noster, Þ nullis te culpis exstantibus
communione privaverit, ideoque hujus precepti 10s{ri
auctoritale munitus, officium tuum $: curus perage,
el communionem sine al!qua sume formidine.
Illud prxterea necessario te duximus adbortan-
dum, ut ita te in cunctis utilititibus Eccle>iz tur
pw e ac diligenter exhibeas, quatenus nec offensa te
aliqua de neglectu respiciat; et culpam, $i qua in te,
propter quam Dominici corporis et sanguinis come-
munione fueras privatus, vel latens inventa est, luz
lidei puritate detergas. Adnone igitur cl-rum et po-
B putun, ut ad eligendum wullatenus dissentiant £a-
cerdotem ; $ed uno consensu lalem $'bi eligant con-
Secrai:dum episcopum, cnjus et actus laudabiles, ct
grala Deo et hominibus possit es8e pers0ns ; ne $i
aliier actum ſuerit, -in diversis, quod absit, studiis,
damnom ecclesiasticis rebus eveniat. © Mense Aprili,
indictivne 11, (Cf. Joan. Diac. l. iy, c. 55. Vide inf.
ep. W.)
EPISTOLA XXVYH.
AD MARINIANUM ET BENENATCM.
Ut in Boniſacium inquirant; qui, 8i inventus ſuerit
reus, S4C1a p!ivelur communtone, alque in monasle-
rium reirudatur.
Gregorius Mariniano abbati de Panormo, et Bene-
nato notario rectori patrimonii Panormi.
Si ea de quibus vehementer Deus offenditur inse-
qui vel ulcisci differimus, ad irascendum G&4SJ ulique
Divinitatis patientiam provocamus. Multa etenim ad
nos mala de quibusdam in Panormilana civitate de-
genlibus pervenerunt, que quoeniam majorem coer-
citionem ex£pectantl, nec temere credenda, nec desi-
dio-e querenda sunt. Pro qua re Victori ſratri - et
coepiscopo nostro injunximus ut $i vera essent, et ea
insequi debuis-et et ulcisci. Nune itaque hue veniens
* Boviſacius, vir clarissimns, praeSentium lator, ſrustra -
se et communione privatum, et alia Se gravia a pra'-
dicto episcopo queritur-fuisxe perpessum. Quia ergo
nullus sine cognitione damnandus est, eidem fratri
el coepiscopo nostro $Cripsimus, ut Si persona qua: de
ips0 quwedam dicere possit inventa ſuerit, eam ad
ves|ram debeat cognitionem dirigere. ldeoque h1jis$
precepti vos pagina necessSario duximus adbortan-
virtute 8alubriter in omnibus. Negotium - ſfacessit Eci-
toribus verbum jutus, Gregorio tlamen-nostro ſami-
liare, nec ahiis scr:ptoribus, aut coxvis aut etiam
avntiquioribus insvlens. Ennodius, 1. rv, epist. 14, ut
jutlus magnitudine vesira. Et in epithalamio dicto
maximo :
Nune me Pierio favore jutum.
Ubi jutus et jutum Significant adjulus, adjutum, 4
verbo juro.
Let. XNXVI. — * Editi, 8«spenditur. Sequimur
quainor Vatic., Norm., elc.
© flJanc temporis notam confirmant duo Teller.,
Colh. ac Turon. S. Gat.
dvs, quatenus nullius personam attendentes, sed Dei A impendantur quz eorum pro suis obsequiis poterant
limorem hahentes pre oculis, ibi cum omni xquitate,
£1 qua vobis de-eo dicta ſuerm!, memores fut:ri ju-
(ici, $ubtili debeatis indagatione perquirere. Et Si
in veslra cognitione cujasquam eum facinorosi crimi-
nis reum esse patuerit, tunc ex nostra auctoritate
non $olum dominici corporis et Sanguinis commu=
nione privatus sit, yerum etiam in monaslerium, ubi
penitentiam agere debeat, ” retrudatur, ut criminis
Sui maculas convenienti valeat apud z#ternum judi-
cem lamentat:one purgare. Si vero aut nihil adver-
Sus eum in Coguitione vestra dictum fſuerit, aut $i
quid dici contigerit, et verum non 'esse cons'i!erit,
nec aliquibus illum indiciis in hoc quod dicitur inci-
disse polueritis agnoscere, modis omnibus renun-
tiare nobis curabitis. Prediclum enim Bonyfacium
nullam a quolibet volumus molestiam $usLinere, quo-
niam $icut justum est ut in delinquentes. digna de-
beat vindicta procedere, ita iniquum est quibus-
dam affliciionibus quemquam irrationabiliter subja-
cere.
EPISTOLA XXYII.
AD ROMANIUM PATRICIUM.
UMirmeno orphano egenti ac uobili, locum vel operam
provideat, unde quotidianis slipend:is snslentetur.
Gregorius * Romano patricio per lialiam.
Quidquid misericorditer ac respectu pietatis im-
penditur, et hic auctorem suum adjuvat, et optatum
ei premium in die retributionis apportat, Quod cam
ta Sit, quia excellentiam vestram valde diligo, mer-
cedis vobis caucas insinuo. Armenius itaque magni-
ficus, filius quondam Antonii G4 illosrrissimi viri,
$Ua me egeslate compulit, ut pro eo vobis debuissem
$cribere. Qui quoniam, Sicut nostis, utroque parente
orbatus est, eminentiz vestr#e twitionem et Þ conti-
nentiam prestolatur. Unde © christianitas vestra pie
considerationis, ut consuevit, intuitu, -in quantum
utile perspicit, ei locum 4 vel actionem provideat,
ex qua quotidianis Stipendiis valeat conlineri; quo-
nam hc maxima laus et merces est, si illa orphanis
EeisT. XXVINT.— * lia legunt quidam probati Mss.
Codices, quihus cons-6nant quatuor Anglicani. In
aliis Sic habetur : Romano patricio, ac populo per
Traliam. Antea in Editis ita !egebatur : Universis
(pi-copis per Ttaham. Sel tri: ſaciunt ut titulum !unc
In>puam :4* emmentiam vesIran ditlg' : non $1” all ri
$viet epiSCOPOS ; 2* 8$1cut nos(is. nroque parente orba
genitoribus exhiberi.
◆
From: Gregory the Great, Pope, in Rome
To: Magnus, priest
Date: ~593 AD
Context: Gregory absolves a priest named Magnus whom the late Bishop Laurentius had excommunicated unjustly.
Gregory to Magnus, priest.
The excommunication placed upon you by the late Bishop Laurentius has been examined, and I have determined that it was imposed unjustly and without proper canonical grounds. I therefore lift it.
You are restored to the full exercise of your priestly functions. The sentence of Laurentius, because it was unjust, has no standing in the sight of God — a point that would have been true even had it never been formally reviewed. But it is proper to declare this explicitly so that there is no ambiguity about your status.
Go back to your ministry. What was wrongly taken from you has been restored.
Gregory
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.