Gregory the Great (Wisigothic)→Unknown|gregory great
From: Pope Gregory I
To: Venantius of Syracuse
Date: ~601 AD
Context: Gregory counsels Venantius that his illness is sent by God as penance
My dear Venantius, I write to you not with easy comfort but with the harder truth, which I trust you can receive from one who cares for you. The illness that afflicts you is not simply a misfortune of the body. I believe — and you must believe with me — that God sometimes permits our flesh to suffer what our soul requires in the way of discipline and purification. This is not cruelty; it is mercy. Receive your illness as a penance, and offer it back to God as a sacrifice. Let the suffering of the body become the healing of the soul. I speak from personal experience, having seldom known what it is to be well. Use this time well.
Debitum salutationis alloquium solvens ea volui loqui quae patior; sed incon-
gruum puto narrare quae nostis. Podagrae enim doloribus torqueor, qui» et mihi et
vobis non dispariliter noti, dum apud nos vehementer excrescunt, nos decrescere a
vita fecerunt. Inter quos quid debemus aliud, nisi semper ad memoriam delicta nostra®
revocare atque omnipotenti Deo gratias agere? Quoniam qui ex camis blandimento^
multa peccavimus, ex carnis afflictione purgamur. Sciendum quoque nobis est, quia
poena praesens, si afdicti animum convertit, finis est culpae praecedentis, si autem ad
timorem® Domini minime convertit, initium^ poenae sequentis. Curandum ergo nobis
•) et om, Ql. 0 amminiBtrione Q* 1. 8) nullls Bl. quodlibet Rl. rationes B 1.
Bl. Q*. P) prunior, om. studinm Bl. ^) iustus B 1. q1; iutus tn adiutus corr. B2; adiutuR m aut
iatus eorr. q3. ') hopus (om. hoc) q1. ") inplebueris Bl. egeris Bl. ^) ex consoletur
earr. Bl; conaolenter q1. ▼) tu om. q*1. ^) mercedem bouam q3. *) nostri om. B 1. J) con-
pensant Bl; compensanter q1. q*2.3.
Mense eet.: ianu Mr. Bl, ian q*. q 1, ianuar. B* 1.
XI, 18 in Otulo: Yenantio B 1. q 1; Venatio B2. q* 2.3; Venantino Q*1.4; Venancio B* 1 — S^nra-
easano Bl.2. q. q*2.3; Syracus. Q* 1.4; Siracusano B* 1. ») que q1. »>) condis pariliter (om.
non) Bl. «) delicta nostra om. q*2.3. ^) blandimenta Bl. q1. q*1. «) a timore q*1; a timorem,
$ed eorr. q*2. 0 est, ^od post. add. q*2, exhibet q.q*3. 8) est om. q3.q*2.3. ^) flectibus q* 1.
0 oonyersatione q 1. ^) ergo q* 1.
1) De diaeoniis cf. ep. V, 25 n.4. X, 8 n. 4 et de mensis pauperum loh. diae. v. Greg. 11, 26 8$.
XI, 18. C^enuinam epistulam non totam traditcm esse, sed fragmentum solum contendU Ewcdd
(imMtOf ^ vid€^, initio motus). — De Venantio cf. ep. I, 33 n. VI 40 n. IX, 13 n.
GREGORII I. REGISTRI
pietatis agit^ conditor noster, quod morte dignos adsidue percutit et tamen adhuc
minime occidit'". Minatur enim, quod facturus est, nec'^ tamen facit, ut dolores nos
praecurrentes° terreant et conversos ad timorem districtiP iudicis ab eius nos*i animad-
yersione in termino abscondant'. Quis enim dicat", quis enumeret, quanti in sua^ luxuria
dimissi^, in blasphemiis quoque et superbia proruentes, in rapinis et iniquitatibus per-
manentes^ usque ad diem obitus sui^ ita in hoc saeculo vixerunt, ut numquam* dolo-
rem vel capitis paterentury, sed subito percussi ignibus infemi sunt traditi? Nos
ergo habemus indicium, quia derelicti non sumus, qui adsidue flagellamur, teste scriptura,
Heb. 12,6. quae dicit: 'Quem diligit Dominus castigat, flagellat omnem filium quem recipit'. In
ipsis itaque verberibus Dei revocemus ad memoriam et eius munera et nostri reatus
damna. Pensemus, quanta bona super nostram malitiam' fecerit^ et quanta mala sub
i8ai.43, dfi. eius bonitatc commisimus. Impleamus quod per prophetam Dominus dicit: ^Reduc^
me in memoriam, ut iudicemur simul'. ludicemur modo in nostra cogitatione cum Deo,
1. cor. 11,31. ne districte postmodum iudicemur a Deo. Quid etenim Paulus dicit? 'Si nos ipsos
iudicaremus, non utique® a Deo iudicaremur'. Quisquis ergo^ festinat® evadere districtio-
nem sententiae iudicii sequentis, per amaritudinem paenitentiae omnem sibi dulcedinem
interimat vitae praesentis. Quaecumque autem^ huius mundi*^ bona sunt, cuius dona
sunt, nisi Conditoris? Sed libere nobis non debet donum Dei, quod per delectationem^
sui separat* ab amore Dei, ne data danti praeferamus et, dum bona percepimus^
etiam mali, unde^ crescere in eius timore debuimus, inde a timore illius disiungamur.
Creator autem omnium isdem omnipotens Deus haec quae vobis in epistolis loquimur
menti vestrae adspiratione sui spiritus infundat vosque ab omnis°^ culpae'^ inquinationibus
tergeat et hic vobis consolationis suae gaudium et apud se quandoque praemia aetema
concedat. Dulcissimas filias meas domnam Barbaram ^ et domnam Antoninam ^ mea peto
vice salutari.
◆
From:Pope Gregory I
To:Venantius of Syracuse
Date:~601 AD
Context:Gregory counsels Venantius that his illness is sent by God as penance
My dear Venantius, I write to you not with easy comfort but with the harder truth, which I trust you can receive from one who cares for you. The illness that afflicts you is not simply a misfortune of the body. I believe — and you must believe with me — that God sometimes permits our flesh to suffer what our soul requires in the way of discipline and purification. This is not cruelty; it is mercy. Receive your illness as a penance, and offer it back to God as a sacrifice. Let the suffering of the body become the healing of the soul. I speak from personal experience, having seldom known what it is to be well. Use this time well.
Modern English rendering for readability. See the 19th-century translation or original Latin/Greek for scholarly use.