Letter 1090

From: Pope Gregory I To: Leander, Bishop of Hispalis [Seville] Date: ~591 AD Context: Gregory mourns the burden of episcopal office; rejoices at the conversion of King Recared My dear Leander — you of all people will understand what I am about to say: this office is a burden beyond what any man can rightly be expected to carry. The cares of it press on me daily, and the infirmities of my body, which never leave me, make the load heavier than I can describe. I long for the contemplative life I left; I entered the active life against my will; and here I am, managing an institution when I should be preparing my soul. And yet. The news from Hispania fills me with a joy that almost compensates for everything. King Recared has turned to the true faith, and with him an entire nation of Visigoths. This is the work of the Holy Spirit, and I rejoice with tears. What years of argument could not achieve, God has accomplished in a moment of royal grace. Give the king my warmest congratulations and my continued prayers. And give yourself my love — you who labored for this conversion when it seemed impossible.

AD LEANDRUM EPISCOPUM HISPALENSEM. De onere episcopali gemit. Letatur de Recharedi regis conversione. Inductum ab Hlispanis ex Arianorum occasione unice in baplismo mersionis ritum probat. Nonnullos miltit Codices. Gregorius » Leandro episcopo © Hispolens1. Respondere epistolis vestris tola inlentione vo- ubique discurrit; et qui anle pedibus aut asello ire consueverat, spumante equo snperbus invehitur. Parra prius ac vili cellula contentus habitare, erigit celsa laquearia, cons'ruit multa conclavia, sculpit ostia, pingit armaria ; veslem respuil grossiorem, indumentum molly desiderat. Alque hec charis viduis ac ſamiliari- bus mandut tributa virginibus, illa ut birrum rigentem, hec ut fluentem texat lacernam. Tanke depravation 8 arguinentum deprehenderat Severus Sulpicius in Bri-cio monacho et p'stea clerico, qui tamen post- modum mores emendavit. Syracusanus Patricius, a4 quem supra, epist. 54. Nec dubilare licet tyntze anctoritatis virum $ui Simi- libus patrocinium impendi>se. ; Eeisr. XL (Al. 41). — © fujus epistole meminit Sanctus Isidorus Hispal,, lib. de Scriptor. Eccles. Scripsil, inquit, e!iam et quasdam epistolas ad pradi- clum Leandrum, e quibus unam in eisdem libris Job titulo preſationis adnectit. Alt-ra loquitur de mersione baptusmatis, eic. De eadem loquitur concil, Toleta- num 1v, cui praſuit sanctus Isidorus, can. 4. Unde patet Alcuinun immerito de hac epistola dubilasse, epist. 10 dicens : Epis!olam vero quam a beato Gre- gorio de simpla mersione dicunt esse conscriptam, in . epistolart suo 1bro qui de Roma nobis allatus est non Invenimus ... Ideo dubii sumus an illius it, an ab ali- quo hujus secle auctore 8ub illius nomine conscripla quorum additione graviter Stomachatur Thomas Ja- mesius in Vindiciis Greg. : Verla hec, qualib-t occa- sione, ad amplificandum monachorum ordinem 8pe- ctant, inquit ; adjecta sunt atque assuta textui ab aliquo tenebrione ; in membranis nv comparent. Quis efſusam pro tantilla re hominis beterodoxi bilem non rideat? Ibidem monellegiin Mss. Anglic. conversationem, pro conversionem. Cerie in Mss. Norm., in Vatic. et in plerisque leginius conrersonem. Severus Sulpicius, dial. 1, cap, 14 : Si quis clericus ſuerit efſectus , dilatat cont:nuo fimbrias 8u8, gaudet salutationibus, inflalur occursionibus ; ipse etiam episcopus ad sanclum Gregorium scribens. Vide ind. 10 epist. ultimam. © Hispalis, bodie Sevilla, Hispaniz urbs amplissi- ma, el emporium celebre ad fluvium Bcotim, vulgo Guadalquirir, olim Bot cx, nunc autem Yandalie Sen Audalusiz metrop»lis, archiepi>copali titulo in- Signita, Gus>axv. Nou legitur Hisp«l. in Vatic., Reg., Corb., Norm. et plerisque Mss. In nonnullis tantum Scriptum, epi:copo de Hispaniis, Ii; Colb., episcopo de Spaniis. In Cod. Rev. PP. Capucin. Rothom. :; Ad Leandrum Spalensem ep. | 497 EPISTULAKUM LIB. 1. — INDICT. IX. — EPIST. XLIV. 498 luissem, nisi pastoralis curz ita me labor allereret, A tem quod 1ertio mergimus, triduanze Sepulturn $4- ut mihi magis flere libeat, quam aliquid dicere. Quod veslra quoque reverentia it ips0 litlerarum mearum textu vigilanter intelligit, quar:do ei negligenter lo- quor, quem vehementer diligo. Tantis quippe in hoc loco hujus mundi Nuctibus quatior, ut vetuslam ac putreScentem navew, quam regendam. occulta Dei dispensalione SuScepi, ad porium dirigere nullatenus possim. Nunc ex adverso fluctus irruunt, nunc ex latere cumuli spumosi maris intumescunt, nunc a ergo tempeslas insequitur. Interque hc omnia tur- batus cogor modo in ipsam clavum adversilatem «di- rigere ; modo, curvalonavis latere, minas fluctuum ex obliquo declinare. Ingemisco, quia sSentio quod negli- gente me creccit Sentina vitiorum, et lempestale ſorti- ter obviante, jamjamque-putridez naufragium tabulz Sonant. Flens reminiscor quod perdidi mea placidum litus quietis, et $uspirando terram conspicio, quam tamenrerum ventis adversantibus tenere non possum. Si ergo me, ſrater charissime, diligis, luz mihi ora- tionis in his Nluctibus manum tende; ut quo laboran- tem me adjuvas, ex ipsa vice mercedis in tuis quoque laboribus valentior exislas. Explere aultem loquendo nullatenus valeo gaudium meum, quod communein filium 4 Rechareium glo= riosissimum regem ad catholicam fidem integerrima agnovi devotione conversum. $32 liujus dum miki per scripla veslra mores exprimilis, amare me etiam quem nescio ſecistis. Sed quia antiqui hostis insidias Scitis, quoriam bellum durius contra victores propo- nit, nunc-erga eumdem solertius ® $sanctilas vestra evigilel, ut bene ccepla perbiciat, nec se de perfectis bonjs operibus extollat, ut ſidem cognitam vitae quo- que meritlis leueat, et quia eterni regni Civis Sit ope- ribus os{endal, quatenus post multa annorum curri- cula de regno 2d reguum transeat. Conzecr. dist. 4, can. 89), nil responderi verius po- lest quam ipsi $ensiStis, quia in una fide nihil oflicit sanctz Ecclesiz consuetudo diversa. Nos au- 4 De ejus et Visigothorum conversione, vide $an- ctum Gregorium, lib. 1 Dialog., cap. 51, et fusius S$criptores Hispanie, et maxiwme Rodericum Toleta- hum, lib. 1, cap. fo. Gussaxv. Olim communis erat non $solum episcopis, Sed eliam cramenta signamus, ut dum tertio infans ab aquis educitur, resurrectio triduani temporis exprimatnry. Quod si quis ſorte etiam pro gumma Trinitatis vene- ratione T$SLimet fieri, neque ad hoc aliquid obsisiit, baptizandum semel in aquis mergere, quia dum in lribus s$ubsislentiis una Subslautia est, 5 reprehensi- bile esse nullatenus polest infantem in baplismate vel ter vel semel mergere, quando et in. tribus mer- Sionibus personarum trinitas, et in una potest divi- nitatis singularitas designari. Sed quia nunc usque ab hzrelicis inſans in baplismate terlio mergebatur, ſiendum apud vos es$8e non censeo; ne dum mersio- nes numerant, diviuitatem dividant, dumque qued ſaciebaut ſaciunt, Þ s& morem nostrum vicisse glo- B rientur. Dulcissime aulem mihi fraternitati vestrze Codices direxi, quorum notitiam $subter juservi. Ea avtem que in beati Job expositione dicta fuerant, et vobis dirigenda scribi:is, quia haze verbis, i $ensibusque tepentibus per homilias dixeram, ulcunque $tndut in Iibrorum ductum permutare, qua nunc adhue Aa li- brariis conscribuntur. Et nisi portitoris prazsentium me ſestinaliv coangu-tasset, cuncla vobis transmit- tere sine aliqua imminutione voluissem, maxime quia et hoc jipsum opus ad vesiram reverentiam $cri- pSi, ut ei quem prez c2teris diligo, in weo videar la- bore desudasse. Preterea si vobis indulgeri tempora al ecclesiaslica oc: upatione cognoscitis, quid it jam SCilis; quamvis etiam absentem corpore,. preSentem C mihi-te semper intneor, quia vullus tui imaginem intra cordis viscera impressam porto. Data * men- 8e Maii. (Cf. Joan. Diac, 1. 1:, c. 32.)