Letter 1030

From: Pope Gregory I To: Romanus, Patrician and Exarch of Italy Date: ~591 AD Context: Gregory asks the exarch to ensure Bishop Blandus is either tried at a synod or allowed to return to his church The case of Bishop Blandus has been dragging on in a way that is fair to no one. He stands under accusation without resolution, and this state of limbo is harmful both to him and to the community he should be serving. My request is straightforward: either convene a proper synod to examine the charges against him, hear the evidence, and deliver a judgment — or allow him to return to his church while the matter is resolved through proper channels. What cannot continue is the present situation, in which he is neither cleared nor condemned and the faithful of his diocese are left without their pastor. I ask your authority to help bring this to a proper resolution.

AD ROMANUM PATRICIUM ET EXARCHUM ITALIE. Blandum : episcopum, aut in synodo judicari, aut in cclesium 5uam reverti concedat. Gregorius * Romago, palricio et Þ exarcho laliz. Scribeudi ad excellentiam vesiram $i causa onmino _ voce vide cap. 14 lib. u Dial. Sensus igitur est: Laogobardorum pacta, contractus, id es, JUra 0maia quz apud Romanos conslant ex paclis et contracli- bus, versamur in vi et lerro. Eeist. XXXIL (Al. 34). — * Erat hic prafecius D wilitum Seu slipatorum, qui uocte excubabant in pa- latio principis. Vide Siwocal., lib. uw, cap. 411. GUSSANV, + Eeisr. XXXIH (Al. 32). — * Tertius fuil ltaliz exarchus, in lecum Sivaragdi a Mauricio uuper. Sul- ſeclus. Moritur an. 398 Ravernz, ubi twrc tempo: is eral sedes exarchorum haliz. Ve ee Paulus Diaconus, in HisLoria Laugob., et Rubeus in Mistoria Kavenual. GUSSANVY. Appellatus est autem exarchus liavennsm, quia newpe exarchus sive pralectus Italiz sedew habebatl in ct- Vitale Ravenna. Priwus aulem exarchi nomen babuit Longinus, qui a Justino iwmperatore ad Wendam coulra nul!a snppeteret, nos tamen esse oportet charitate A mus, ne Ecclesia Dei in his sine quibus eam Chri- paterna de vesirz salulis incolſumilate $ollicitos, ut quod de vobis audire cyupimus, internuntiorym fre- quentia cognoscamus, Pratterea pervenit ad nos, Blandum episcopum Hortensis © civilatis longo jam tempore in civitale HQ Ravennate a vestra excel- lentia detineri. Et fit ut Ecclesia sine reclore, et populus, quasi sine pastore grex, deflual, et ibidem 1 infanies pro peccalis absque baptizwale mor-antur, Et rursus quia non credinys quod eum excellentia vestra, nisi pro aliqua probabilis exces$us causa tes nuerit, oportet ut habita 8ynodo palam fiat, si quod in eum crimen intenditur, Et $i talis in eo culpa re- peritur ,- que u5que ad degradationem gacerdolli perducalur, aliam necesse est ordinationem inquira- Stjana non palitur es8e xeligio, inculta ac destituta remaneat. Sin autem excellentia vestra aliter $8 habere quam de eoquod dicitur esse perspexeril, eur ad Ecclesiam $uam reverti concedat, ut officium Suum in commissis $ibj animabug adimpleatl. * Mense Martio, indictiong nona. EPISTOLA X XXIV. AD VENANTIUM EXMONACHUM PATRICIUM SYRACUSANUM. V exantium, quod monasticum habitum dimiserit, in« crepal ; ut quaniocius reaipiscat, horiatur j; quorums nam conxilia ipsi audiendg int, docet, | Gregorius * Venantio exmonacho pairicio Syracu- Sano. | Multi hominum $tulti putaverunt quod si ad ordi- Langolardos Ialiam misgus ext. Vide Paulum Dia- B nonuisi ex mandato episeopi celebratum, testis est connm, in Histor.. Langob. et Hieronymum Rubeym, in Hi-toria Ravennatensi. Gussanv. Hoc loco Gussan- viliens videtur ex htalie prafecto et exarcho unum eumdemque Summum const'tuere magistralum; sed perperam, cum alia 8$u0s gimul haberet exarchos el pr:eſectos, ut ex Gregarii epislolis planum fit. Supra, epistola 235, inscribitur _— lialie preposito, Seu prefecto. infra, in epizt. 57 et 38, Georgius lalize przſecius legitur, dum Romanus exarchus esl. Lib, v, epist. 1, ad Joannem Rayennalem episcopum 7 Sed per exccllentiss imum Romanum Patricuum et per ent» nenlissimum preſectum, alque per alios civilalts Sue nobiles viros, elc. Lib. v, episl. 40, legimus Grecorium reſectum labores vigiliarium et cuslgdize civitatis ig omana obsidione pertulisse, $cilicet przſectus erat urbis. De preſecto urbis, Cassiod., Var. lib. vi, for- mula 4 : Ditiani tuge nox solum Roma commizsa es, verum etiam intra centesjmnnu polextatem le protendere antiqua jura voluerunt... Tu cyam ex designatis pro- vinciis ab appetlatione cognoscis. A prafſecto anuune rationes exigebat urbanus preſeetus. lf., epist. 37 : Sed quo et gloriozus vir Maurilie exprefeclo ratiounes sas absque suspicione oppres8ionis expongwi, et predi- clus excellentissimus vir Domnus Georgius preſeclus raliones sine laceratione $u@ opinionis exsequatur. Vide episl. 21 lib, x. Multa adds Gussanvillezus de exarchis ecclesiaslicis quz yon $Sunt bujus loci. « Quare, absente episcop0, infanies sine baplismo moriebantur ? Quia baptismi ordinarius migisler est episcopus, et iu illa solum Civilalis ecclesia qua eptis £c:pus sedebat olim erat baplislerium ; hbodieque Fiore mize, Pivis, Parme, Patavii, Bononiz, eic., in $6lis ecclesi:e cathedralis haptisleriis infanies Sacris aquis inlipgui $olent. Ulrumgue probat Jasepbus Vicecomes, de antiquis bapt. rit, 2C cxrem., lib, 1, cap. 8; quod etiam observavit Mabillon., Itin. Ital. nun. 25. Inſautium vero baptismum celebrabat epi- $c0 us ipse, ut Yidere cst in, Sacram. Greguvril, cap. d:: Saubbato sancla., Cujus conRuetudinis, inquil laudaiug Vie-comes, lib. 1, cap. 28, ves{igium adhuc (Me livlay) durat, ubi inſantes hebdomada Pascha vel Pentecusles proxime antecedente in lucem editi, «ad precipuam urbis ecclesium deſerri jubentur, ut iis solemni ritu hajus ecclesiq archiepiscopus baplismum minizirel, a qua 80: lemuiiate quemcunque presbyterum, tam urbis quam dieces's abstinere caulum es! (Conc. prov. in}. Presby- lrros tavien prioribus Sx: ulis exira civiiales bapli- zaSSe, nutum ext ex Hieron., dialugo adversus Luci» ſeriauos; imo in ipsa episcopali urbe aliquauda baplizabaut; nox tamen aine., episcopi auciorilate , inquit Tertull., de Bapt., cap. 17. Se vlim baptisma C g Iguatius in epist, ail Smyrnenses : nou lice, inquit, absque episcopo bap{izare, llig jinquirit Gussanv. quam ob rem dicuntur infantes absque baptismo mori, cum quilibet utriusque $exns viator, ipso teste Pertujſiano, poluerit eos linguers } Argula in speciem quevlio, sed reipsa vana, cum Satis superque constel non Ca gemper fieri que fieri possent, quol exemplis planum liet. Sine judice potest quivis jus $uum cuique tri- buere, Sine duce milites generusi arimis inviructi posseut hosles (ugare; quivis Christianus a quovis eradito potest neces-aria discere, etiamsi pastor absit aut dormilet. Fingamus tamen nullum esse ju:licem, Slalim impune grassabuntur injusti; nulium ee du- cm, ſugabitur exercitus; nullum e586 pastorem, error, iguorantia, impietas invalegcent. Simili rationg quisque fidelis sine episcopi cura potest pcenitere, poles! bene vivere, potest baptizare in necessitate. At pauci penitent, pauci bene vivunt, pauci baplizant, nisi pastor iwmineat, Dilatio baptigni per cavones imperabatur; in tanla mora periculum, adde negli- gentiam ut propriz sic et alienz salutis. De Tertul- lavi mente uou disputo, quam fortasse lectur nom asSequelur, lib, de Bapl., cap. 17 et 18. Neocasa- riens!s concilii et Laodiceni canones non obtrudo. Unum dico : Laici jus habebant haptizandi in neces- . SHlale ; uSum non habebant, aut spe +auitatis decepli, aut tmore deterriti, ne ig CoROMCS Aausy lemeraric peccass5e Yiderentur. Vide conc. Paris. vi, cap. 29, ubi de abseulia sacerdotis, ac de hominibus sine con- ſessjone, et de infantibus sine baptisne plerumque moriuis. Gussany. Sed potissimum lege episl. 228 Auguslin. ad Hogoratumw, presertin uwuwm. 8, © ln Co(b, bac ad epistolam sequentew V enantio, etc. pertinent. Keisr. XXXIV (AL. 33). — ©* Sic legitur titulus epistolz in 0:unibus Vatic., Regiis, Corb., Anglic., Norm., nisi qued in uno aut allero e Vaticanis Syrecusano, Cieterum de cancellarij dignitate quam ei gratis conferum Editores, in omnibus Mss. tam epistolarum quam Joan. Diae. ia Viia $aneh Gregorik allum est Silentiun ; unde re>ecandam duximus Gus- Sau villei vwolam ad vocem Gaucellario. ldem Gussanyv. in priori nola abseeval in Codicibus Geweticensi et Audoens lvogi Venautio & Exarcho lakie. Lerie Codi- ces hos ob oculos babemu+, ubi aultun hujus tituli vesligiuma wimadvertimus ; imeubique legitur, queme- adwedun *in titulo expressimus; nec Fratellensis et Lyranus eum Germel. et Audoeno puguant, ut lingit vir dvctus. Venantus, abjecio ownachal: habity, ita-s licau duxerat uxorem, ad quam episl. lib. ix 12G, ac duas ex ilha filias Barbara ct Autoninam SUSCR= perat, ad quas epi>t. lib. x1 34, Ex epi>l. 42, infra, lulelliguuus wonuutlos Sicihn: wonaches, ad tal ne/as provilitzse, ut uiores publice sorlirentur. Joauncm Sy racu-auum episcopum, epigt. lb. xi 35, oblestatur Gregorius, ut horlationibus, precibus, minis, Veuaus nem episcopatus eveherer, » te alloqui et per epistolas A voverat (Act. v, 2, 8eq.), quas post, diabolica victus ſrequentare recusarem. Sed $4QJ non ita est, quia ipsa jam loci mel necessitate compellor, ut tacere non debeam. Scriptum quippe est : Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam (Iai. Lvin, 1). Et rursus scriplum est : Speculatorem dedi te domui [5rael, audies de ore meo verbum, et annuntiabis eis ex me (Ezech. m, 47). Ex qua videlicet annunliatione vel retenta vel exhibita, quid speculatorem vel audito- rem sequatur, protinus intlimatur : Si dicente me ad impium, Morte morieris, non annuntiaveris ei, neque locutus ſueris ei, ut averlatur a via sua impia, et vivat, ipse impius in iniquitale 8ua morielur ; zganquinem au- lem ejus de manu tua requiram. Si autem tu annuntia - veris impio, et ille non ſuerit conrersus ab iniquitate SANCTI GREGORIT MAGNI persuasione, Subtraxit (Caus. 17, g. 1, can. 3), Sed qua morle mullatus est, scis. Si ergo ille mortis pe- riculo dignus ſuit, qui eos quos dederat numinos Deo abstulit, considera quanto periculo in divino judicio dignus eris, qui non nummos, sed temetipsum Deo omnipotenti, cui te $ub monachico habitu devover>s, Subtraxisti. © (Considera judicium Dei, quod mereatur qui semetipsum Deo vovil, continuoque, mundi desi- deriis irretitus, mentitus est quod vovit.) Quapropler si correptionis mee 524 verba 4 seculurus audieris, quam Sint blanda et dulcia in fine cognosces. Fcee, ſateor, mcerens loquor, et facti tui tristitia addictus, edere verbavix valeo, el tamen animus tuvs actionis $L2 conscius vix suſlicit ſerre quod audit, erubescit, sua, ef a via 8a impia, ipse quidem in iniquitate s8ua B conſunditur, adversatur. Si ergo non valet verba ſerre morietur ; tu autem animam tuam liberasti. Hinc etiam Ephesiis Paulus dicit : Munde sunt hodie manus mee palveris, quid ſacturus est ad judicium Conditor:s ? Fateor tamen quia supernz gratis es8e misericor- diam maximam credo, quod te efſugere vitam con- Spicit, et tamen ad vitam adhuc reservat; quod Superbientem te videt, et tolerat; quod per indignos famulos $uos verba tibi increpationis et admonitionis administrat. Tantum est ut pensare s8ollicite debeas quod Paulus ait : Exhortamur vos, ſratres, ne in va- cuum gratiam Dei recipiatis ; ail enim, Tempore accepio exaudivi te, et in die g8alutis adjuri te. Ecce nune tempus acceplabile, ecce nunc dies zalulis (11 Cor. v1, 14,92, 8eq.). Sed scio quia cum epistola mea suscipitur, protinus amici conveniunt, lifterati clientes vocantur, et de tunc illam amaram sentias, cum cam jam nullis fleti- C causa vitz consilium a fautoribus mortis queritur : bus evadas. Pensa quod scriptum est : Orate ne fiat ſuga vestra hieme vel Sabbato -(Matth, xxiv, 20). Ad ambulandum quippe in hieme torpor ſrigoris obsistit, et juxla przceptum legis, ambulare in Sabbato non licet. Hieme ergo vel Sabbato ſugere conatur, qui iram districti judicis tunc appetit ſugere, quando ei jam non licet ambulare. Dum vacat ergo, dum licet, ani madvrersionem tanti terroris ſuge; pensa quod scri- ptum est : Omne quod potes! manus tua ſacere, inslan- ter operare; quia nec opus, nec ratio, nec sapientia, sunt apud inſeros, quo tu properas (Eccle. 1x, 10), Teste Evangelio, scis quia divina severitas de otios0 Sermone nos arguit, et de verbo inutili rationes $ub- tiliter exquirit (Matth. x11, 56). Pensa ergo quid fa- qui dum non le, scd res tuas diligunt, nulla tibi, nisi quz ad tempus placeant, loquuitur. Tales enim fue» runt, sicut ipse reminisceris, dudum consiliarii, qui ad tanti ſacinus te perduxerunl delicti. Ut tibi aliquid * secularis auctoris loquar, cum amicis omnia tractanda Sunt, sed prius de ipsis. Si vero in causa lua homi- nem consiliarium quzris, consiliarium, rogo, me Suscipe. Nullus tibi fidelior esse ad consilium potest, quam qui non tua, $ed te diligit. Omnipotevs Deus cordi tuo indicet, cor meum quanto te amore, quane taque charitale complectitur , in quantum tamen divina gratia non offendatur. Nam $ic culpam tuam insequor, ut personam diligam ; sic personam diligo, ut culpz vitium non amplectar. Si igitur a me amari ctura es de perverso opere, si quosdam in judicio yy te credis, apostolorum liminibus presentare, meque Su0 reprobat de Sermone? Ananias pecunias Dev tium morti proximum ad habitum suum redire, vel in extremis procuret. Monachos qui uxores duxissent excommunicat conc. Chalced., can. 16. Eosdem in monaslerium revocari jubet Gregorius infra, epist. 42. Fuit tamen erga Venantium hunc indulgentior. Inde $ancto Bernardo (cujus vo disputatum fuſt an vali- dum esset monachi matrimonium) Gregorium Mag. et Auguslini hbrum de Bono viduit. objecere nonnulli, quibus ob summam erga Sauctos Patres reverentiam vix res t lib. de Precep. et dispensat., cap. 17. Vide Horstii not. in epist. ejusdem Bernardi 76, et consule nosiros de Vita sancti Gregorii commenta - rivs. Certe Gregorium desperasse de salute Venantii, Nisi a conjugio recederet, ac monachum rursus indue- ret, ve! 'ex hc epistola mnauilestum es. consiliario utere. f Sj autem esse ſortasse in causa © Hwxc a Mss. absunt et pro glossemate, quod e margine in lexluin irrepsit, Sunt habenda. 4 Vitiose in Vulgatis, Securus audieris. lufra habent, aslrictus pro, addiclus ; el arersalur, pro adversatur ; quz restiluimus ex Mss. Vatic. et aliis mire inter $e consentientibus. T Hunc loeum corruperunt Editores omnes, qui le 489 - EPISTOLARUM LIB. 1. — INDICT. IX. — EPIST. XXXYT. 494) Dei nimius credor, et pro zeli mei ardore suspectus A Gregorius episcopus Þ servus servorum Dei Petro gum, cunclam $simul Ecclesiam in consilio hujus di- sceplationis adhibeo, et quidquid omnibus fieri salu= briter placet, ego in nullo contradico, sed quod in commune decernitur, Ietus impleo, et £ubscribo. Implentem qua monui gratia te divina custodiat. (Cf. Joan. Diac. lib. m1, c. 44 et 48.) EPISTOLA XXAXY. AD PETRUM EPISCOPUM TERRACINENSEM. Concessum prius Judwis locum restituat. A Christiana religione discordes benigne alliciendi. Gregorius Petro episcopo ® Terracinensi. Joseph (Ivo part. 1, cap. 28:), prisentium lator, Juda'us nobis insinuavit quod de loco quodam, in quo ad celebrandas festivitates snas Y Judzi in Ter- racinensi 5QH castro consistentes convenire consue- yerant, tua eos fraternitas expulerit, et in alium lo- cum pro colendis similiter festivitatibus suis, te quoque noscente et consentiente migraverint, et nunc de eodem loco expulsos se denuo conqueruntur. Sed 8 ita esl, volumus tua ſraternitas ab hujusmodi $e querela suspendat, et ad locum quem, sicut predixi- mus, cum tua conscientia, quo congregentur adepti $unl, eos, Sicut mos ſuit, ibidem liceat convenire. Eos enim qui a religione Christiana discordant, mansue- tudine, benignitate, adinonendo, suadendo, ad uni- tatem fidei necesse est congregare, ne quos dulcedo predicationis et preventus futuri judicis terror-ad credendum invitare polerat, minis et terroribus re- pellantur, Oportel ergo ut ad audiendum de vobis verbum Dei benigne conveniant, quam austeritatem quz Supra modum exlenditur expavescant.