Letter 31

Pope Gelasius I to Unknown. Gelasii papae to episcopos Dardaniae. a 496 d. i Febr. Batioiui*) reddendae: Acaoinm a eede apoitoUoa oompetenter ftdsM «»m *»»— j Dilectissimis ) to the brothers universis to the bishops through Dardaniam constitutis Gelasius. 1. Valde mirati sumuS; that vestra love quasi noTam and veiuti difficilem quuestionem and adhuc tamquam inauditum quidpiam nosse desideraty that Eutychianae pestilentiae communicatores, uon habentes that for suae perditionis obstinatione respondeant, fre-. quenti jam ratione convicti misera ) conteutione sabmurmnrant;; not because may be alicujus momenti that garriunt, but because not inve-! ') X* professinnis moxque Q* mis$am. Notandnm, qao pacto dicai Gelaaiai primo, basilicam to cuHum processionis adduclam Beu praeparatam, then hmic cultum BiuipeDsum, quatenus suspensae sint miBsae, innuat; postremo eomdeii processionis cultum tuuc perfectum fore doceat, quum in basilica dedicata cimi misBarum celebritate integer huberi poterit of the people conventus. Hinc for proceMti»' nui voci which potestas may be, intelligitur. N c dubium it seems, quin from more?•- terum, quibus concerning sacria mysteriis aliter atque tectis verbis loqaendi religio was, originem duxerit this usus. Uaec ab actu moreover, quo cleras ac popoloi to that celebranda procedebat, dicta are processio, quemadmodum a verbo, qoo fidelium coetus ab their celebratioue dimittebatur, ntissae seu missarum oomea o>)tinueruut. ') X' (/uorum. ') thus D . in DiD F F N Incipit rationis... damnaium; quiboB D<!)• d" addunt: nor posse tfucmquam without disn-imine animae suae ejus communwnis partieipem fieri, under finem omues repetunt: Eaplicit rationis... condemned nor posse... e/Jlri <) thus mss. D Nf, quibus favet Facuudus lib. 5 c. 4 epistolam isiam al univej-sis episropis pcr Darduniam constitutis scriptam hiudanB. Q* Q* Gelasuit epi' scopis Pardaniac, c*' c'" Gcla.sius cpiscopus urbis Homae to Dardanon. in D* baeo and 8ui>eriu8 prima inscriptio deest, thus so that nor a quo nor to whom data may be compareat. from which forte factuni, so that llincmarus LaudimeusiB ejusmodi exemplari ostti, testimonium no.strae epistolae tiimquam cx cpistola Oelasii to Amasiasiam primcipem laud(it. ■») c'» '" omittunt ct, moxque F«» F"° N (D< 0') desiderans... qM for, 0* desideratis. BPISTOLAE 26. 26. 393 nimit penitiis, what loquantur. where more eos who eatholicis sensia. 495. bus institnti are adhuc haerere miramur ); quam illos who a veritate exciderunt and ab antiqua of the church traditione are devii, profanas vocum novitates and ineptias caducae perversitatis obtendere: qnibus eos vestra love retulit jactitare, therefore Acacium ) not puiare jure damnaium, that not speciali synodo videaiur to have been dejecius; and insnper dementiam suae vanitatis accumulare/ pueriliter adjicientes: praecijme pontificem regiae civiiaiis. Quapropter stidtitiam respuentes inanium querelarum percurrere you oportet ab") ipsis beatis apostolis and considerare prudenter, since fathers our catholici®) doctique pontifices in unaquaque haeresi quolibet at the time suscitata, quidquid j)ro in faith, for veritate, for comniunione catholic atque apostolic secundum Scripturarum tramitem praedicationemque majorum facta semel congregatione sanxerunt, inconvulsum vohierunt deinceps firmumque constare; nor in eadem ) cause denuo, which praefixa fuerant, retractari qualibet recenti praesumptione permiserunt: sapientissime praevidentes, since if decreta salubriter cuiquam liceret iterare, nullum against singulos quosque prorsus errores stabile persisteret of the church constitutum, ac always iisdem ) furoribus recidivis every integra definitio tiu*baretur. for if limitibus etiadi praefixis positarum semel synodalium regularum not cessant elisae pestes resumptis certaminibus against fuudamentum sese veritatis attollere and simplicia quaeque corda percutere, what fieret, if •) G* Acaciu not putaret dampnatu. c c jactiiare, therefore Acadum not putare, and mox when N' 0* accumulant, Q* Q* to ipsos beatos Apostolos, minus well. Vult for indeed Gelasius Dardanos ea, which ab apostolorum temporibus to sua usque gesta are, percurrere, so that binc compertum habeatur, quo pacto danmati)3 erroris auctoribus, illorum ooDflortefl and asseclae, nuUa speciali synodo congregata, pariter when to them condemiiati, sint: sicut in unaquaque haeresi a principio Ckristianae religionis and factum /idMse ei fieri manifesta ratione monstratur so that loquitur epist. 10 n. 4. from which apparet, liic perinde to be ab ipsis beatis aposlolis, atque a principio Christianae religtonU. Inde Orientaliam objectum eadcm ratione, licet aliis verbis, Gelasius in mox dicta eitistola 10 diluit. Jam and Felici II, so that from ejus epistola 11 n. 4 liquet, objecerant, Acacium ab uno not potuisse danumri. that that simpliciter thus intellexit, quaai the sentence, quam e synodo Romauo adversus Acacium said, ab ipBO aolo and without synodo dictam existimarent, quum this potiiis vellent, nequaqaam ab eo, not convenieutibus simul in uuum aUarum etiani sedium praesuUbos, Acaciam damnari potuisse. Qi addimus for in faith. Paulo ant a d* resnscitata. •) N* O* Q' in kac eadem, moxque F<* F° /ixa, and when N pervidentes, Q* d* promdenUM, O' hisdem furoris rekdui, moxque d* omittit also. Q' praeswnptis certamimdus. a. 495. submde fas esset perfidis inire eoncilium: quum quaelibet ) that mauifesta may be truth, nunquam desit that perniciosa depromat and falsitaS; tametsi ratione or auctorite deficiens sola however intentione not cedens? ' 2. which majores uostri divine inspiratione cementes, necessarie praecaverimt, so that ) against unamquamque haeresim qaod aeta sjnodus for in faith commuuione and veritate catholic atque apoefadica decrevisset not sinerent novis posthac retractationibus mutilari, lest pravis occasio praeberetur which medicinaliter fuerant established piisandi; but auctore cujuslibet insaniae ac pariter errore danmaio sufficere judicarunt, so that quisquis aliquando hujus erroris communicator exsisteret, principali the sentence damnationis ejus esset obstrictns* since manifeste quilibet or professione sua or communioiie* posset agnosci. and so that**) propiora taceamus, which diligens inquis ' tor facile poterit vestigare, Sabellium condemned synodus, nor « sectatores ejus postea damnareutur, necesse was singulas viritiJC synodos celebrari, but for tenore constitutionis antiquae cunctos, q"* or pravitatis illius or commimionis exstitere participes, anive the church duxit to be refutandos. thus because of blasphemias Arii fb: of the faith communionisque catholicae, Nicaeno prolata conventu, Arian * omues, or quisquis in hanc pestem sive consensu* ) sive comiiLr nione deciderit, without retractatione conclusit. thus Eunomium, M donium, Nestorium synodus semel gesta condenmans, ulterios nova concilia venire not sivit, but universos quocunque modo this ®) consortia recidentes tradito to himself limite sjnodali refuta the church; nor unquam tecte cessisse manifestum is, qualibet sitate cogente, novis*') ausibus, which fuerant salubriter constitaifc temerasse. Propterea* ) in tempestate also persecutionis Ariai - plurimi catholici priests concerning exsiliis pace reddita respirantes''), 3 <•) lU G' D» F«» F«» N Q» d»; alii editi when W 0» quamlibei Ula (0» c« H'" UUus), then D« F** F"» N Q» depromai falsiias etsi... inientione (inteMiTi also G', alii editi contenlione). '») rta D' Y F" G' W Q». Editi so that which (d« that) conira... haeresim ct (d' acta, 0* c' coacta semel)... apostolic promulgasset... posi this novit Q' cinalia... ac pari errore. *') D* communicatione. '*) Mss. D F<* F"» 0 brevioris formae addunt breviiatis cause, then coni- propiora praetulimus, where alii (etiani Q*) priora. ' D N d* noviter which, 0' ausibusj alii editi novis ausibus. Q* remeasse. • ) D d* brev. form. not moreover we latet in iempesiaie perseeuiiomt plurimos pontifices concerning etc. *•) lidem: through certas provincias congregatis secum to the brothers ecdesias comi BPISTOLA 26. 395 catlioUcis nihilominus to the brothers the churches composuere turbatas; a. 495. ]xk xion however illius synodi Nicaenae quidquid concerning in faith and in communion D&iiltolica and apostolic definierat immutarent nor nova quemquam prolapsum damnatione percellerent, but illius tenore decreti', unless i-esipmssent; censerent to be damnatos. 3. Qoibus conve ienter, so that dictum is, from paterna traditione perpensis confidimus, that nuUus jam veraciter Christian ignoret, uniuscujusque sjnodi constitutum, that universalis of the church prol>aTit assensuS; not ) aliquam more exsequi the see prae ceteris oportere; quam primam, which and unamquamque synodum sua auctoritate confirmat and continuata moderatione custodit, for suo scilicet principata, whom blessed Petrus apostolus of the Lord voee perceptum'*), the church niliilominus subsequente, and tenuit always and retinet. this dam Acacium certis comperisset indiciis ) in communion catholic deTiftsse, diutius ista not credens, quippe whom noverat exsecutorem often necessariae dispositionis suae against liaereticos exstitisse, through trieimium fere litteris destinatis eumdem monere not destitit, sicut through diversos /missa frequenter ) scripta testantur. Quibus that qatun ) dedito silentio diu not respondere proponeret, episcopalis qaoqae directa legatio is; ac nihilominus pagiua destinata, which praemoneret eum suorum before meminisse gestorum, and which primitus and moi omittnnt ei apostoHca. then iidem unless resipuissel, Judicare (d* judi- "f e) damnaiwtt, essetque consequens, so that unless corrigeret» damnationi procul dubio ' J eret. "*) Iidem and Q mtUam more, 6* omittit not. *') thus mss. G D N' Q* d' (Q' and ecdesia). Coust. legisse in suis mss. vide- P oeceptian (thus ctiam 0*), that coiifirmat illiB Symmachi epist. 6 u. 2: ejus yPj nsnjsichi) sedi primo Petri apostoU meritum or principatus, then secuta Jussione '■ JussionenC) of the Lord venerandorum conciliorwn authority singularem in ecclesiis * potestatem. where Petri principatus to of the Lord praeceptum refertur, that l sia then Becuta may be atque auctoritate sua finnavit. Vide infra epist 42 n. 1 *') lidem famUiariter, Tum multo jejunior quam in eo, that sequimur, rerum ** tio Bubjicitur; quam secundum D N 0' 0* apponimuB. Acacium dispositio- H ostolicae of the see against haereticoB exsecutorem exBtitisse, ipsiuB to Simpli- ym epistola 8 testis is. where vero to haereticorum communion defecit, and pUcius ab anno 482 and deinceps Felix ab anno 484 eum monere not destit«TWlt. 'mqum dedito redpimus when dedito h. e. affectato seu, so that Felix II epist. 2 to ' ''"Mnet Acacium n. 2 loquitur, obstinato. Is quo pacto now through triennium ahas ptT quhnquennitim admonitus dicatur, in Gelasii epist. 1 not. 34 explicuimuB. — Wem in exemplaribus brevioris formae D N d* primum tamquam dedito... proV 0* 0* 0* quum primum tamquam dedito... proponeret... sua in communion himself- ■** — Qruie then memoratur legatio and pagina destinata is Felicb epistola P*' Vitalem and IfiBennm transmiBsa. a. 495. for in faith catholic desudasset, oportere respicere: contestans and blandiendo pariter and miiiando, lest himself a corpore catholicae unitatis abscinderet; simulque since hunc Johannes secundae of the see antistes gravibus ulsaret objectis, to primae of the see audientiam cohortatus is or venire must or mittere. Licet for synodus iteranda noo esset, however congrueret, so that cujuslibet civitatis bishop primae of the see judicium not vitaret , to that convenerat secundae sedi antistes, who unless a prinia sede not posset audiri. Praecipue qi|j praejudicatis animis no synodo a Graecis fuisset exchisus, eiJain apud eos cause suam nor posset entirely dicere nor deberet. Qom nor ab inferioribus to the bishops potior, unless a prima sede, sicut dichai i is, or discuti potuisset or, if thus ratio postulasset, addici; eiiani [ cunctis Orientalibus to the bishops eum ipso Acacio in Petri conunimionem recidentibus, secundae ) of the see episcopiLS catholic ab exteraae •* communionis hominibus esset nuUatenus judicandus. but Acadui, not sohim despexit satisfaeere postulatis, verum also ipsam legir ' tionem of the see apostolic blandimentis, praemiis perjuriisque deceptam, quibus ei when imperatore promisit, integram praesuU ) ap>' stoUco cause concerning to all to be servandam, Petri in communion jAhitam redire perfecit: in tantum se(Us ajwstolicae despiciens pote" statem, so that not sohim ejus auctoritati not cederet, but also potim in consortium conmuuiionis externae through legatos suos niteretur ilh ducere, fieretque apostoHcae sedi necessitas eos ipsos, quos direxeiaii Orientale« suiira in fine numeri 1 obtendebant, scilicet without spedaii tynodo mnari not defmisse pruevipue pontificem regiae civitatis ait: congruere so that rmjuMiSkii civitatis bishop primae of the see judicium not viiarety not simpliciter, but where stcundae of the see hniistes injtiste expulsus ct primum appellans to ejus judicimii jaB convenisset. — Porro G' Q' who in ista prima sede. ") c" to marg. forte,,when praecipue*\ then editi because ab inferioribms, repugnante sensu and G' Q' cerdotes honore pariter and in communion privare, lest tali contagione a. 495. ieretur infecta, satisque monstraret;- not himself Acacii specialiter Lsse persouam, but respuere foedera perditorum, which also in suis atificibus ®) detestata convenienter horreret. Nihilominus moreover teris sois ) Acacius indicarat; and in Alexandrini Petri himself commumem, whom expetita of the see apostolic auctoritate essecutor ipse oque damnaverat, without ejusdem of the Apostolic See consultatione >mptissime recidisse, and accusationem Johannis laudesque Petri >prio sermone deferre. concerning quibus, if utique confidebat, more [ venire or niittere debuisset, so that and praesentem concerning mendaciis, eie dicebat, posset confutare Johannem, and praeconia Petri which esserat rationabiliter allegaret. that quum minime fecerit; satis denter ostendit, nor Johannem himself posse convincere, nor legitime ieptum Petrum habere fiduciam perdocendi; solumque to himself monavit inesse propositum lacerandi catholicos haereticosque laudandi, eque their rather, quos laudabat, docuit to be participem, quam JioUcorum, quos nitebatur decolorare, consortem: tulitque concerning himself e judicium, quum damnati hominis in communion pollutus, daninalais ejus factus is particeps. 4. thus and the see apostolic, that to necessariam diligentiam receret, nil omisit, and Acacius secundum formam synodi Calchedoaas, qua error to whom communicavit elisus is, sicut concerning haeretico □oine scriptimi is, suo judicio condemnatus apparuit, justeque les apostolic, qnae utique himself Alexandriuum Petrum danmasse n also solvisse meminerat ), lest through Acacii pristinam commu3iiein Petri also collegium, to whom Acacius communicaverat, inci- ret, ipsum competenter Acacium a sua in communion submovit. uapropter utrum errori or praevaricationi communicaverit Acacius, oid opus was nova discussione cognoscere, quum.jam litte s suis saet ipse confessus, ac, sicut scriptum is, Ore tuo jmtificaberis and 37. iuo condemnaberis, verborum suorum vinculis and reus ' teneretur fi jwe plectendus? Cur ipse in nova cause ), quam synodus no piaecesserat, Johannem, whom suis litteris impetebat, qualemcunqne ) secundae of the see the bishop, in primae of the see Blessed Peter apo- ") thus G« Qt Q«. Editi memorat. ) this is, ea was Jobannis cause, quam no synodus definierat. Quo- wa niiiiiig not was Acacii causes, which quum of the council Calcbedonensis decreto J rteretur, caosa vetus and jam judicata appellari poterat. ) Vocabolo qualemcumque uti affectat Gelasius from the sentence adyersariorum, eum so that perjurii reum episcopali bonore indignum dictitabant. a. 495. stoli judicio confutare despexit; and so that cause diceret, seu through * seu ) through summissam jjersonam, or venire or destinare conten psit: indignum habeiis eujuslibct civitiitis antistes to primae but venire judicium, to that secundae of the see cerneret yenisse pontifieei that Anatolius Constantinopolitanae urbis bishop missis legati nibus for sua persona fecisse '') monstratur? Ecce also in \ parte vocem not ") has conquerentis. Ecce, inquam, to leg mum is vocatus examen, where or suas partes justis allegationi defensaret. if that of the Apostolic See refugit examen iu Johfti catholici ontilicis negotio vestigando, quemadmodum the see iqpo lica concerning receptione Petri haeretici sua auctoritate resoluti Ac fuerat secutura judicium? Ail the see a}>ostolicam congruebat pa ciae Heracliensis of the church, id is Gonstantinopolitani pontificiS; quormnlibet aliorum, who when eodem or because of eum fuerant < gregandi, judicium praestolari, quum* ) apostolic id is pri of the see audientiam Constantinopolitanus bishop declinaret? utique etiamsi metropolitani esset jure sufiPultus, etiamsi among » haberet locum, primae however of the see cognitionem fas not habmt futandi; to quam secundum canones appellante secundae of the see tistitc; Yocabatur to nostrorum ) cause. this ipso satis oste reum himself to be confessum, who to legitimum judicium postulatus to contempsit; nor poterat ultra ditferri, lest, sicut dictum is, ant illius in communion durante, quum sese jam sociasset exteniae, s also apostolic through eum poUueretur contagiis perfidorum, digu que esset; or praevicatorem or contemptorem judicii compete manifestissime scilicet concerning suo negotio desperantem, a catholic a apostolic integritate and in communion secludi. this if exami] •') thus mss. (Q' Q* 6*). At editi seu through aiium or, Mox consulto ait siua cujuslibet of the see antistes, propterca that Baperios objidebant praeci/me ficem regiae civitatis. ' ) who scilicet Leonis epistola GU to Theodosium praemonitoB ei n gessit, uti faith facit ejusdem epistola 80. ") thus G* Q' Q*. Editi not have conquerentes. Certe and which antec and which sequuntur, concerning 4mo Acacio sermouem to be indicant. Simili loq ratioue from jurecousultis petita synodus Romana at Symmachum epist. 6 permittit vocem contradictionis afferre and condlium Carthaginenfle Y e. 1 tuit, so that who intra annum cause suam purgare contempserint, nuUa eanam M slea penitus audiaiur, this is, cuivis interpellationi aditus exdudatur. 'Vm hau. n epiflt. 1. juaeritur, jam judicio not was opus, posteaquam and litteris suis" ") a. 496. pse confessus is, and legitimum judieium voeatus adire pertimuit. ii of authority pondus inquiritur, Calchedonensis synodi tenor, when tpofitolica sede consentiens, and illius definitionis exsecutio reperitur, [uo *) damnati illic erroris communicator eflfectus, praefixa nihiloainas ibidem particeps damnationis apparuit: since idem ipse rror, who semel is when suo auctore damnatus, in participe quoIbet pravae communionis effecto and exsecrationem sui gestat and oenam. this tenore also Timotheus Aelurus atque ipse Alexanrinus Petrus, who secundam certe the see quoquomodo*' ) tenuisse idebantur, not repetita synodo but auctoritate tantummodo of the see pcstolicae, ipso also Acacio postulante or exsequente, probantur ise damnati. 5. now* ) moreover ipsi doceant, Petrum legitime to have been purgaLin and ab every haereticorum comtagione rite discretum, quum ei >iimiunicavit Acacius, if ejus communicatorem putant Acacium aliiiBtenus excusandum. or if, that more is verum, convenienter bque legitime Petrum probare not potuerunt expiatum (because of iiod also to of the Apostolic See judicium Acacius or venire or detiiiare not ausus is); restat, so that ejus'**) inexpiatione may have been, and who i communicavit, infectus. not reticemus, that cuncta through munlum novit the church, since quorumlibet sententiis ligata ponti6cmE the see Blessed Peter apostoli jus habeat resolvendi, utpote which concerning every the church fas habeat judicandi, nor cuiquam concerning ejus liceat jiidicare judido; siquidem to illam concerning qualibet mundi parte canones appellari voluerint, ab that moreover nemo may be appellare permissus. Qua- *") QuibuB videlicet Petri communion himself suBcepisse when elogio ejus reQimtiabat. Mbb. brevioris formae hunc locum thus habout: postguam Htteria suis f tonftuus esl. if auctorilatis, Siimliter sequentia contrahunt, which from auctoritate Q' Q> praebemuB. ' *') thus 6* Q*; editi reperitur condemnati. H" 0* OMJ* Q* this praemittunt: Quodsi utrum errori or praevaricationi W Q' praedicatione) commumcarit (H*' 0* communicamt) Acadus, forsitan dicatur •P uiite eonstare breviter praebemus to ista responsum. or for ipsi doceant deinceps. that additamentum from primario exemplo repetitum secundis Gdaab carig recte castigatum atque suppressum is. then 0* 0* if so that (D* N' a. 495. because of satis * ) constat, Acacium nullum liabuisse pontificimn, the sentence of the see apostolic without ulla ejus notione solvendi. Dicant certe: qua synodo this that praesumpsit, that nor thus indeed abBqne apostolic sede fas haberet efficere? Cujus of the see bishop? Cujui j metropolitanae civitatis antistes? Nonne paroeciae Heracliensis: of the church? if illi certe licuit without synodo the sentence of the Apostolic See abnmipere nuUa ejus consultatione quaesita, itane vero not licuit primae sedi, Calchedonensis synodi constituta sicut decuit exsequenti, hujusmodi praevaricatorem sua auctoritate detrudere? but nor that praeterimus, that apostolic the see frequenter, so that dictum eei, more majorum Qtiam without ulla synodo praecedente and absolvendi, quos synodus inique damnaverat, and damnandi no exsistente spodo, quos oportuit, habuerit facullatem. holy memoriae quippeAthanasiimi synodus Orientalis addixerat, whom however exceptum the see apostolic, because damnationi Graecorum not consensit, absolvit. Saactae memoriae nihilominus Johaniiem Constantinopolitanum synodoi also cathoUcorum praesulum certe danmarat, whom simih modD the see apostolic also* ) sola, because not consensit, absolvit. ItemqM holy memoriae Flavianum pontificum congregatione danmatma pari tenore, since sola the see apostolic not consensit, absolni) potiusque, who illic receptus fuerat, Dioscorum secundae of the see prae* sulem sua auctoritate condemned, and impiam synodum not coMeatiendo submovit, ac for veritate, so that synodus Calchedonensis fierrf i sola decrevit. in qua jiontificibus iimumeris, who latrocinio coirM" | rant Ephesino, veniam poscentibus sola concessit, and in sua perfiA» < permai entes nihilominus sua auctoritate rostravit. Quam congrC" gatio, which illic for veritate reparanda collecta fuerat, is secuta: since sicut id, that prinia the see not probaveraf, constare nofl j potuit, thus that iila censuit judicandimi, the church tota suscepii 6. where also consequeiiter ostenditur, because male gesta syiW' dus, id is, against Scripturas sanctas, eontra doctrinam patroil» against ecclesiasticas regulas, quam tota merito the church not recep and praecipue the see apostolic not probavit, through well gestam sp dmn, id is, secundum Scripturas sanctas, secundum traditione», < ) thus O' Q» Q« when mss. D 0« 0« N« brevioris formae. Editi kiiii constet... scntentia of the see apostoUcae datnnatum without.... dicani cerie... prMV ' pserit. Iste damnatus indeed Petrus Mongus diceretur. then Q* quodofOitt licOs sedi frequenler dictum is (c. 7 to marg. datum is), Flavianum pontificum (00* pontificeni) Graecorum... sola submovii. this notatBT coucilium seu latrociuium Ex hesiuum, cuju8 adeoque Fiaviani damnatioiii pabn intercesserimt of the Apostolic See lcgati. in iis, which mox sequuntor, through dmi fere coluumas inde a verbis in qua usque to u. Dicat therefore in exempkxibai brevioris formue res summatim tantum constringuntur. inun, secundum ecclesiasticas regulas for in faith catholic and coma. 495. uione prolatam, quam cimcta recipit the church quam especially the see stolica comprobavit; so that debuerit and potuerit immutari; well vero now synodum juxta supradictum modum nova sjnodo nuUatenus nitandam. Proinde if Eutjchen fatentur haereticum, male gei at Ephesum synodum, qua is receptus, pariter fatebuntur, erbene* ) gestam synodum Calchedonensem, qua Eutyches or eo sentientes talia are rejecti, velint nolintque consentient; e therefore well gestam synodum novis exagitationibus refricari not sse cognoscant. who if forsitan dixerint; eo tenore Ephesinam ue synodum not licuisse mutari; rursus this eadem which supra ompsimuS; planius repetita perpendantur id is: because against 1, against truth communionemque catholicam vereque Chrilam not recte may be gesta synodus, legitima synodo for in faith, vericommunioneque catholic vereque Christiana modis to all idenda is, and injusta synodus justa synodo submovenda. for, moreover and veritate and in communion catholic bona synodus (]ue Christiana semel acta no nor can nor must novae di iteratione conveUi, but secundum well gestam synodum reue praefixam; if who ab ejus tramite deviarit, consequenter ac denter ejus definitione plectendus, meritoque illius subjacet conitifl. nor opus is through singulos quosque deviantes jureque pleidos novas rursus synodos ink oduci; quum from illius tramite, which x)rem when errore condemned, quisquis quolibet modo, quolibet lo complex ejusdem may have been factus erroris, so that ejus himself contagione uerit, competenter and particeps ejusdem damnationis exsistat, iqoe poena puniatur obstrictus, cujus maluit inire consortium. Quaero therefore ab his, what concerning Eutyche sentiant: fuissene haerecum, an asseruiit not to have been? if not to have been contendunt, what Jagibus agunt, what circuitionibus praestigiisque himself contegunt? am himself Eutychianos to be pronuntient, so that in ejus sacrilego furore victi, veritatis molibus obruantur, aperteque cognoscant, not im this ipsa pestis Eutychiana quantum Christiano dogmati proir inimica, but quantas alias haereses easque gravissimas in si a fitate contineat: so that in quibus foveis volutentur, and in that praetium barathrumque mergantur, intelligant. Simul moreover if Eulen haereticum negant, omnimodis publicatur, that therefore concerning ibus Eutychianae pesti communicantibus suppresso veluti this errore contendujit, so that we through taliura nominum ), that absit, ias captiosasque tendiculas in Eutychetis insaniam nitantur in- ) Editi and through well gestam,... guod Eutyches; castigantar from mss. ) G' Q* Q' nominum, editi hominum. Moxque a' computantur corrigenduin TOLAK BOMAN. POHTIF. I. " 26 a. 495. ducere: that indeed etiamsi not negent, sive scientes sive nescientes to do confutantur. Sin vero and Eutychen haereticum negare j not audent restat so that against catholicam faith not synodum nimcupandam but conspirationem rather perditorum to have been oonsentiint which at Ephesum Eutychete reducto perculit holy memoriie Flavianum cunctosque who iliic aderant sacerdptes oulitari terroie compulerit tanto sceleri praebere consensum. Atque therefore to us necesse is pravam perversamque conspirationis illius and latrocinalem to have been perhibeant actionem eamque debuisse modis to all aboleri; and therefore justam bonam veraciter Christianam Calchedonensem synodum processisse definiant in his, quibus Eutychete depulso when 8QD fautore Dioscoro haeresim their erroremque damnarit. Hanc eigo synodum so that dictum is bonam, veram, justam Christianamqoe to be not dubitant; through quam that noxia may be remota. Perspiciant eigo tandemque concedant *that quisquis ab ejus justae and ChristianM veraeque synodi in faith, in communion and veritate deviaverit, or ab e» deviantibus communion miscuerit, sufficienter atque competentff secundimi ipsius definita teneatur obstrictus: since mala synodni bona debuit submoveri, bona vero synodus no cause is, CB aiia debeat synodo retractari; lest ipsa retractatio ejus constitali> deroget firmitatem. Proinde quicunque congregationis Ephesinii tenentur affectu, what adhuc Acacii tantummodo name obtendnni and ilon palam himself -*) sectatores Eutychetis, who illic receptns fuent» profitentiu'? that if refugiimt, atque Eutychen himself perhibent exse- ' crari, simul therefore and Ephesinam, qua niale receptus is, conspirationem jure cassatam; and Calchedonensem synodum qua rejectos eiky merito consentient institutam; atque thus synodum qoae for ttl catholic may be praefixa, secundum veterum formam, sicut dictam «it| perspicient novellis not otuisse quaestionibus ventilari, but juxta qoB tenoreni semel legitime justeque depromptum and jure probari redi sectantes, and scntientes contraria refutari. that the see apostoEoi| sicut decuit, antiqua traditione custodiens, not synodmn duxit iterandam but in ejus praevaricatore pellendo hanc eamdem synodom rather exsequendam. 7. Quapropter if who adhuc secundum Calchedonensem synadum this ab apostolic sede gesta reprehendit, praeter qaod and hM| quam superius adstniximus, and midiiplici can ratione convindy multo more however Acacio not licuisse fatebitiu" ista tentare. Dieat therefore, qua ipse ) synodo Johannem secundae jedis antistitem, qnalemcunque, certe catholicuni and a catholicis ordinatom nor concerning catho- ' ) Editi (exc. d« d«) omittimt ipse. EPI8T0LA 26. 403 lica flde and in communion aliqaaienns impetitum; duxerit excludena. 496. dtuD, and haereticam manifestum Petrum sua also exsecutione danmatum pontifici catholico permiserit subrogari'!)-, quum etiamsi reus manifestus esset Johannes, after eum saltem catholicum conFeuisset praefici sacerdotem, sicut ipse also suis sacris holy memoriae Timotheo catholico in Alexandria faciendum promisisse le tnr emperor. Qua synodo tertiae of the see the bishop Calendionem idemexpelli did Acacius ) ac nihilominus eidem Petrum so haeretacom manifestum, so that eidem palam nor himself communicare praetendee* saa passus is dispositione substitui? Qua finally through totum >nentem synodo ejectis orthodoxis nuUo ) crimine maculatis pra quosque and criminibus involutos sua prorisione supposuit? Qua Lodo tot aliena privilegia ) nefandus populator invasit? but libri sufficient; if tragoedias ejus, quas through the churches totius Orientis:«rcTiit, singillatim ) sfiribere moliamur. 8. An iUud ipsius argumentimi to us existimant opponendum, facinora sua in imperialem nisus is jactare personam? Cur lor when voluit; obstitit Basilisco tyranno certe and haeretico eliementer infesto? Cur ipsi iinperatori Zenoni because palam Antioj3. o Petro noluit communicare suam not subdidit voluntatem? Soce potuit ) and in aliis resultarC; if vellet! but so that ea which latius espHcanda are omittamus what ), that ipse Zenon emperor lit- imr. EFagrins m, 12, where narravit: who Johannes legaiut migsus is Constanti- *0po&, peHtums a (Zenone) prindpe, so that if forte bishop ipsorum (Timotheus) ***v akiisiet, lieerei civibus Alexandrinis etun, whom vellent, the bishop eligere; adjiagit: emperor lege lata sanxit, so that after mortem Timothei is esset episcopuSy whom trui el the people suis suffragiis elegissent. this is therefore, qnod emperor that suis " promiaisse nnnc memoratur. led and monackas and populum urbis regiae adversus Basiiisrum. so that who haeVeticus esset e&iuitasu ETagrinB lU, Zacharia quodam auctore tradit. Mox Q* after vellet tu5 i An not apostolus dieit, not solum who faciunt, but and who consentiunt facienatm, reatu pariter are irretiti? but so that etc. also in his sequimur G '»'') Editi quidquid ipse. Mox Q< recta, Q* eonscribit. Gelasius tum Zenonis so Acadi letters this memorat, quas legatis Miseno and YitaJi after praevari- stionemnredemitibuB to Eelicem dederunt, concerning quibus in notitia epistolarum 26* a. 495. teris suis profitetur, cuncta sese from Acacii gessisse consilio, c this eum fallere litteris suis ipse pariter testifies Acacius qt- and eum nihilomiuus universa recte gessisse conscripsit, and suo coi nilio this eadem gesta not tacuit? Quasi vero tantum in Alexancr3riiu Petri communionc Acacius praevaricator exstiterit, and not in OBamiibus, quos or did depulsis catholicis pontificibus tamquam tyrannns ecclesiis quibusque praeponi, or taliter praepositis perversa eoznmunione permixtus is; who this ipso secundum canones fueranfc ab ecclesiastica in communion pellendi, quo* ) sc passi are successoxw vivis sacerdotibus adhiberi! who moreover not perspiciat Christiaiiufl, that catholicis pontificibus propria sede dejectiB not unless haerefcici potuerint introduci? Quibus however cunctis or auctor was Acaci"** . subrogandis, or subrogatis communicator accessit, his utique, qf a in communion haereticorum nuUatenus discrepabant. Cur therefore quum this fieri videret Acacius, not sicut under Basilisco jam ') cerat, to apostolicam the see referre curavit, so that if solus ipse no poterat, junctis ' *) when eadem consiliis atcjue tractatibus, at i peratorem possent which religioni competerent allegari? for if Ba- siliscus, so that dictum is, tyrannus and haereticus scriptis apostolic scdis vehementer infractuS is and a plurimis revocatus exeessiboB, quanto more legitimus emperor, who himself catholicum videri volebat, l)otuit when apostolic sede cunctormn also pontificum moderata suggestione mitigari; praecipue quum ejusdem Acacii esset specialis fautor and amator, and (pii litteris suis so ipsum Acacium quani holy memoriae papam Simplicium magnis laudibus extulisse®*) doceretur, that haereticis constantissime restitissent. Cur tanto at the time Acacius among ista conticuit, unless because praepediri nolebat ullatenus, which for haereticis desiderabat impleri? not exBtautium Felicis II n. VIII and IX egimus. His concinit and EvagriaB, who ubilib. 3 c. 12 enarravit Zeuonem jussissc, so that Alexandrina sede» Petro resliiKeretwr, while' modo that J/enotico suo suhscriheret ct Proterianos in commumonem susdpere vohdssetj statim initio c. 13 lianc dispositioncm consilio Acadi regiae urbis cpiscopi factam testifies. Immo Ilenoticum ipsum ab Acacio dictatum to be fama was, so that Theoplianes pag. 202 memoriae mandavit. concerning qua relatioue, which in notitia not exstantium Simplidi scriptorom n.YIobseryata are, recolo. ° ) thus editi when G Q'. D cunctis when eodcm and omittit possenl, nnde d* cunclorum... altegarentur 0' conjunctis — aUegarentur. Mox Q' infecius, ' ) G' when editis extulisset doceretur... restituisset, from which a* when Q' Q« nostram lectionem praetulisse it seems; d* when niss. brcY. form. exluHsset qyod, to eumdem litterarum Zeuonis locum respiciens Felix II opist. 2 n. 4. Acacio praecijnt, so that cidem imperatori scripta that ofierat, quibus, inquit, decessorem metm eximia iaude sustulit, eo that haereticam tyrannidcm veriiatis assertione eonfoderil. criptorum eorumdem rursum Polix mcminit epist. 1 n. 6. EPISTOLA 26. 40& ■ ' 9«. Ponamus tam n, €;|iamsi niilla synodus praecesfiiBsety.cujus apoa. 495: stolica the see recte fieret exsecutrix; cimi quibus was concerning Acacio synodus ineunda? Numquid cimi his, who jam partici})es tenjebautur Acacio and through Orientem totum catholicis sac dotibus violenter exclusis perque exsilia diversa relegatis, socii evidenter exsistebant comnumionis exteraae, prius himself to this consortia transferentes, quam of the see apostolic scita consulerent? when quibus therefore was synodus ineunda? Gatholici pontifices fuerant undique jam depulsi, solique remanseraxit socii perfidorum, when quibus jam nor licebat habere conventum; because mqris ecclesiastici entirely not esset, when his, who pollutBxn communion tenerent permixtamque when perfidis, ulhun noiacere the council, propheta also dicente: not sedi in ''') concilio f panitaiis and when iniqua gerentibus not iniroibo, odivi congregationcm maiignorum and when impiis not sedebo, Recte therefore through Calchedonensis synodi formam hujusmodi praevaricatio repulsa is rather, quam to the council, that nor opus was after primam synodum nor when taUbns habere licebat, adducta is. for and what ageretur concerning in faith catholic, if intelligere voluissent, ignorare not poterant, quum derent catholicos pontifices nuUa synodi discussione, nullo concilio, pTaecipue quum novas causas to be perpenderent, toto Oriente depelli; and ceteri what caverent, from illoriun discere qualitate potjiisseut. Beetat therefore, so that illius ) partis eos to have been may be clarum, to whom himself after tot experimenta dederunt, meritoque ab apostolic sede ceterisquo («thoKcis not jam consulendi erant rather, but notandi. 10, Risimus moreover, that praerogativam volunt Acacio comparsai, because bishop may have been regiae civitatis. Nmnquid at Mediolanum, at Ravennam, at Sirmium, at Treviros miUtis temporibus not constitit emperor? Numquidnam** ) harum urbium priests ultra.mensuram sibimet antiquitus deputatam quidpiam *} Q* when concilio and omittit odivi — sedebo. Mox editi viderant. Sequimur G« Q». •*) Q' Q* Hfumquid jam harum. Ab Alexandro Antiocheno autistite Jnnocentra» olim conBultuB, utrum divisis imperidli judivio provinciiSy so that duae metropoles /Umit "' duo metropolitani of the bishop deheant nominari, respondit epist. 24 n. 2: not ggMC e re vifum is, to mohilitatem necessitatum mundanarum of God the church commulari hanoreeque or divisiones perpeti etc. Huic decreto, that also omnem in ecdeBiasticis ordinibus commutationem solo rerum saecularium intuitu cxcbidit, consentanens is Calchedonensis can. 12. 406 8. QELASU PAPAE a. 495. suis digiiitatibus usurparunt? Numquid AoaciuB, so that Johannemqai lemlibet man, catholicum however a catholicis ordinatmn, c Alexandria excluderet Petrumque in haeresi jam detectum it i condemned absque of the see apostolic consultatione ) reciperet, aliqi synodo saltem illic habita this audacter arripuit? so that Calendioiia concerning Antiochia peUeret, haereticimique Petrum, whom ipse quoqi damnaverat, absque notitia of the see apostolic rursus admitteret, 9 qua synodo id fecisse monstratur? if certe concerning dignitate agitor chi tatum, secundae of the see and tertiae major is dignitas sacerdotoi quam ejus ciyitatis which uon solum among the see minime numentc but nor iiiter metropolitanorum jura censetur. for that didll regiae ) civitatis, alia potestas is of the kingdom saecularis alia ecdesiir carum distributio dignitatum. Sicut for quamvis parva cifit praerogativam praesentis of the kingdom not minuit, thus imperiidis praeseiri mensuram dispensationis religiosae not mutat. may be dara or* ) or that potestate praeseutis imperii, religio under eodem then firma, ta libera then provecta consistit, if rather this praesente propiii teneat without ulla perturbatioue mensuram. Postremo if to himself concerning i: peratoris praesentia blandiuntur; and inde putant Gonstantinopolitai] civitatis to the bishops potiorem fieri posse personam, audiant Marciani ejusdem the prince civitatis, posteaquam for augmento urbis ipc sacerdotis intercessor accedens against regulas obtinere nihil poii holy memoriae papani Leonem summis laudibus prosecatum, qi canouum regalas violari nuUa may have been ratione perpessus. Audii Auatolium ejusdem of the see autistitem, clerum rather Constantinop tanum quam himself tentasse talia, confitentem; atque in apostolici pr sulis totum dicentem positum potestate: ipsum beatum papam L nem of the see apostolic praesulem, cujus synodus CalchedonAE auctoritate finuata is quidquid ultra, quam ab eodem for in faith in communion catholic atque apostolic illic agendum constaret e delegatuni; through occasionem congregationis iUius praeter ncaai canoues nova videretur actione tentatum ); competenti refutati< ••) thus G< Q< when D N d<; vulgati omittunt regiae civituUi. ® ) Vulgati clara urhs... religio then 9ub eadem firma, against G* Q*. MoK which a verbis Postremo if usque to n. U sequuntur, in msB. brev. fbnn. diii which ibidem memorantur Marciani and Anatolii epistolae, among Leoninai i epiBt. 110 and 182.?scaa«e: eaque nibilominus also under holy memoriae papa Sima. 495. jHm legatum of the see apostolic holy memori e Probum Canusinae Jffhw epjscopum, Leone* ) principe then petente praesente, dotuisse flttDatenus posse tentari, nor his prorsus praebuisse consensum. Abpte therefore not to civitatis cujuslibet respiciant qualitatem, but Bodam dispensationid ecclesiasticae paterna traditione firmatum CQHvementer observent. 11. Dieatur moreover concerning Alexandrino and Antiocheno to the bishops, Wtifi from causis the prince more that, which gesta are, not Acaium praecepisse. but to the prince Christiano decuerat suggerere sacer- tem, especially cujus familiaritate and favore fruebatur, salvam fore? ejosdem injuria contumeliaque' ) vindictam, tantimi so that of the church ii.eret Christian the prince regulas custodiri; because and nova in utroie pontifice cause esset exorta, and novam discussionem consequenr inquireret, and sicut seraper esset efiectum, divinae pariter leges unanaeque censerent, so that sacerdotah concilio concerning sacerdotibus judicia ■ovenirent, not a saeculari viderentur qualescunque »pontifices, etsi wte bumanitus accedente *), not tameu religionem ullateuus exiprobavit, against Comtantinopolitani of the bishop ambitionem, not against the sentence through epistolam Ibae prolatam (.iicta to be. Id vero iinum palam and aperte rejicit ao, that praeter Nicaenos cauones ibi tentatum fiiit. nor aliquid amplius this laBiQB memorat. but from this Facundi loco confici manifeste arbitramur, ictiiiB epistolae hiyus exeraplar authenticum habendum essc. Siquidem testilOniam Gelasianum that laudat, integrum in co exstat, quum vix prima ejus rba reperire ait in altero. ran, qnum nor a Leone papa nor ab ejus successoro Hilaro obtinere •aae pririlegiis decreta, this a Simplicio, statim atque their locum adeptus b4 coDatom esae impetrare; eaque concerning cause missum osse a mox dicto papa le- •ten, who petitis consensum praeberi not posse edoceret. ") Zeno and Johannem Alexandrinum and Calendioueni Autiochenum to himself in- ■ OBOi and contumelioBOs exstitisse querebatur, and hunc indeed so that perfidmn and Unicis Buis devinctum, illum vero so that perjurum ct sacramenti, quo himself coram P«o obligarat, violatorem. Num aequa esset illius expostulatio, not expendit **JMiQ8, but hanc synodi cognitioni, so that of the church regulae postulabaut, servau- fiiiflse adstrait. ") in qoibnBdam mss. acddente, then in altero not however against religio- Acceesione particulae against the sentence eMdtur Gelasii menti contraria. ntttom for asserit, priests a saecularibus minime judicandos csse. then Czeiptionem ungit, modo their culpa religionem not excedat, this is, rei ioius fimbns contineatur. and this indeed conceptio consentanea cst princiwna edictis. for Theodosius junior at Sirmondum app. cod. Tbeod. cap. 3, W edixit: habeni iUi judices suos, nor quidquam his publicis commune when legibus; ll t: guttnium to causas however ecclesiasticas pertinet, quas decet episcopali auctoMe decidL thus intelHgendum, and that s. Martiuus at Treviros constitutus, rero Salpicio hist. II, 50 teste, Maximo imperatori ajebat, novum to be and inaudi408 -S. GELASII PAPAE a. 496. cedentes potestate percelli. An ) and this juxta rationem jjm Buggerenda not erant? Begiae civitatis honore sublimis, if fa was that regia civitate sublimior tanto more in his suggeR debuit to be constantior. if moreover in his, which for religione fiK exsereuda exstitit coutemptibilis atque despectus, and or segnifl fiduciam not habens intimandi; in quo through regiam civitatem n effectus is? An so that through ea suae praevaricationis exerceret p tjrannidem quam causas religionis legitime procuraret? Na "lo f' propheta palam publiceque in facie regi David and commissum nuntiavit errorem, and ipsum commisisse not tacuit, and confesi correctum consequenter absolvit. blessed memoriae Ambrosius, diolanensis priest of the church, majorem ) Theodosium imperat a in communion publice palamque suspendit atque to poenitei redegit regiam potesta1;em. blessed memoriae papa Leo, sicut tur, imperatorem Theodosium juniorem Ephesino ktrocinio 1 coarguit excedentem. holy memoriae also papa Hilanus themium imperatorem quvim Philotheua Macedonianus ejus fai ritate suffiiltus diversariun conciliabula nova' ) sectarum in H vellet inducere, at beatum Petrum apostolum palam, lest id 1 clara voce constrinxit in tantum, so that not ea facienda when inte tione sacramenti idem promitteret emperor. ' holy men nihilominus papa Simplicius and after eum holy memoriae Felix, not solum Basiliscum tyrauuum but also imperatorei noilem for iisdem ipsis excessibus auctoritate libera saepius tum nefaSj ui cause of the church judex saeaili Judicaret. Quacnaio aotem.occleaiastica diccretur, Ambrosius epist. 21 to Valentinianum jnniorem i plicat, where Yalcntiuiani I laudat edictum, quo sanxit, in cause of the faith or 4 stici alicujus of the order eum judicare must, who nor munere impar sii nor Jur milisy this is Ambrosio interpreto: priests concerning sacerdotibus votuii Judiemetiam if alias also argueretur bishop, and morum esset examinanda comm this voluit to episcopale judicium pertinere. to.mores moreover attinebat J< ct Calendionis cause, ncc depositionis poena unless episcopali judicio pled rant. Vide epistolam scqucntem n. 9 and 10, and which to epistolam 23 obi mu8 recole. - ) Editi majori Theodosio communion; emendantur from mas. Q*Q'. this all things a verbifi blessed memoriae Ambrosius usque to mam/esitm esi brev. ibrm. desunt. -') this thus is iutolligendum, so that Basiliscum indeed tyrannum solos cius semcl epist. 3 increparit, Zenonem vero imperatorem quum idem Sii tum Felix saepius coarguerint thus libera auctoritate, so that modestia and reri qua rincipes alloqui docet, not deceset. who moreover illoram to" Zeiioi t • crepasse noecuniur; flecidque potuisset, unless Constantinopolitani a. 495. praesulis accenderetur instinctu who particeps extemae communionis effectuS; necessario, in that inciderat jam fovebat malens in suae. praeyaricationis obstinatione persistere-; quam curandus d salubria remeare sicut ipse rerum probavit eventus, Ecce nuper Honorico' ), regi Yandalicae nationis, vir great and egregius priest Eugenius Carthaginensis bishop multique when eodem catholici priests coDstaiiter restitere * ) saevienti, cunctaque extrema tolerantes hodieque persecutoribus resistere not omittunt. we also Odoacri barbaro haeretico kingdom Italiae then tenenti quum aliqua not faeienda praeciperet'*), to God praestante nullatenus paruisse manifesiom is. this moreover vir good Acacius and priest eximius in tantum himself and suggerere potuisse monstravit and noluisse deprompsit, muno favisse patefecit, so that and emperor cuncta himself from ejus gessisse oonsilio not taceret, and ipse imperatorem magnis praeconiis elevaret i«ta facientem; seseque prodidit his agendis rebus to have been participem. 12. but esto, Calendion of the emperor name abstulerit' ), Johannes to the prince mentitus to have been jactetur; which however quum novae teru jam laudatas, which this dicuntur, cnm epist. 43 ct Lconis to Theodowani contulerit, in eo that proxime assertum is, Theodosiura scilicet a Leonc " um censeat *•) Legendum Hunerico; tum Q* Q' regiWandalorum. Ab this rege anno 483 *i 20 die Eugenio Carthaginensi traditum is edictum, to whom that praesul, mul- ue when eo, not cedendum ratus, exsilium when eociis variasque aerumnas pati * mt, so that from Victoris Vit. lib. 2 n. 13 ss. notum is. Quamvis moreover Hunerico ** o 484 exstincto Guntamondus seu Gontabondus cjus succcssor ciun catholicis " tiuB egerit, eos however vexare haeretici of the bishop not desistebant. * in vnlg tiB reiisierent, in mss. resistere G' consistere, Q' egregius sacerdoi ' i mter retistere saetnenti, Oratiouis series manifestc postulat restitere. ■) Odoacer aliqua not facienda praecepit, quum anno 483 proxime after exi- •**Ji Simplicii papae scriptura data, which auno 502 in condlio Romano under • Umachp recitata is, interdici constituta capitis poena voluit, lest without ipsius *»8nltatione Romani pontificis fieret electio, neve futuro pontifici ac secuturia ' iin:! of the church praedium alienandi potestas essct. concerning hac scriptufa quominus loqni Gelaaius intelligatur, niliil vetat, especially quum illam tum ratam not **""> Bequentiam pontificum electiones ac praedictae synodi under Symmacho faith faciant, ec dubitare we sinant, which habcmus Felicis II gesta, quin o temporia Gelasio praecipuus in clero and ih of the church negotiis locus may have been. also compositus is iUius sermo, so that that not solus, but that when aliis ricia fecisBet, memorare videatur. Vide at Symmachum epist. 6 n. 4. 'f) Hoo e«t: e diptychis, so that from his epistolae 27 sequcntis n.8 colligitur: Numomnes, quos memorammust of the bishop imperatori mentili are, numquUl all im~ name from diptychis abstulerunt?i Horum therefore crimiuum postremum iioni, primiun Johanni affingebant. Idco moreover Calendion, so that Evagrius ►- 3 cap. 16 acribit, Zenoni in odium came, because ////, Leontii and Pamprepii, who Zenonem tyrannidem sumpserunt, partes fovisse existimahatur or rather, obsQrvat Liberatus cap. 18, praetexebatur. 410 - S. QELASII PAPAE • A.495. essent cansae, iiova debiiit ecclesiastica provenire discussio. kf in hoininem imperatorein peccasse dicebantur, no interven- *J '* synodo dejici debuerujit; and in God, who summus and true esfc ™' perator, Acacium delinquentem sinceramque communion diviai **' cramenti' ") studentem miscere when perfidis, secundum syuodum, 9* this is damnata» perfidia, not oportebat expelli? what concerning innupjeK through totum Orientem catholicis sacerdotibus propria sede depulais, indubitanter haereticis intromissis? Novae certae erant causes; e# his consequenter nova synochis debebatiu:. Cur tuuc uon came in mentem, so that in talibus causis peteretur a principe saltem qualiscunque synodus celel)randa: so that quocunque or colorato judicio traditionis ecclesiasticae passim pontifices viderentur excludi *), not solum quanimcunque urbium priests but metropolitani incuuctanter antistites? His onuiibus quum not restitit suggestione qua potuit, consensit Acaciun, communicando cimctis, who in catholicorum locum Rom. haeretici fuerant subrogati, Apostolus moreover says, not solum qta * ' faciunt, but also who consentimt facientibus, reos indubitanter adscribi. An this licuit saeculari potestati and actis talibus Acacio consentiente® ) absque ulla synodo, quam ipsa rerum novitas exigebat; absque of the see apostolic considtatione perficere; and sedi apoBtolicae not licuit, secundiun tenorem synodi Calchedonensis in veteri utique cause and veteri constituto juxta definitionem damnata inimicis synodi Calchedonensis Acacium commimicantem a sua in communion depellere? 13. but inquiunt: Acacius to the prince obviare not potuit. Cur Basilisco, because voluit, obviavit? Cur ipsi Zenoni, lest palam Petro Antiocheno, quamvis latenter***) this fecerit, conimunicare videretur, not commodavit assensum? Ecce resultanti nou institit emperor, ecce vim nolenti not intulit, ecce refugienti contagia manifesta concefisit! Postremo cur tanto at the time, quum ista gererentur or gerenda cognosceret, not to sedeni apostolicam, a qua to himself curam illarum regionum noverat delegatam, referre maturavit? but prius laudator factus is ipse gestorum, quam or praemoneret talia to be tentanda, or lest tentarentur obsisteret, sicut under Basilisco jam fecerat. Our iUis ceteris communicare consensit, who depulsis catholicis sacerdotibus indubitauter haeretici siugulis urbibus fuerant substituti? Bo ipsum, but through Petrum Aloxandrinum when Antiocheno commmiicabat. Moz Q* not resittit resuUanti emperor. ostremo that defiiit suis partibuS; and which ) sacerdoti catholico a. 495. ompeterent, agere fastidivit; therefore the see apostolic that to eamlexxL pertinebat, yel potuit or debuit praeterire? 14. Quolibet therefore modo haereticorum complicem refutavit *), b consortem communionis extemae a sua in communion dimovit; nor. E>i3S was nova synodo, quum veteris constituti sufficienter this®*) praescriberet; nor opus was, so that this scienda Orientis epi16 intimaret; quos from pulsione catholicorum, which agebantur cause of the faith, not ignorasse manifestum is, and communicando reticis subrogatis facto tali consensisse. not dubium is also, extemae communionis efiectis nor potuisse nor debuisse of the see p« )6tolicae scita tractari. Ecce agnoverunt in their professione, constantissime perdurarunt, what of the faith communionique catholicae retur. Ecce agnoverunt, quemdadmodum a talibus recedendo, iO talibus contraria moliendo, a in faith and in communion catholic r- arit Acacius, seque pariter when eodem errori subdiderint. Ecce r- overunt; quam justis from causis for in faith and in communion catholic ue apostolic, to whom and illi who in ea perstiterant congmebant, and who perstantibus obviabant; ab eadem docebantur alieni, of the see ostolicae auctoritate may be remotus Acacius, (to cujus praecipue vo- »tw examen or venire or mittere not curavit, so that himself de his omniyK%Bf so that confidebat, absolveret), ejusque pariter quicunque complices xstiterint. Atque ab that merito when his in communion discretus, J qoa himself ipse primum when suis consortibus a catholicis pontificibus iiscrepaiido cognoscitur separasse: jureque the sentence that damnawonk excepit ceteris® ) consortlbus promulgandam, who solus for <wmibug suis consortibus in conmiunionem himself recidisse perfidiae to •posloKcam the see missis litteris is professus. to whom Acacio if comDMuiicaverant Orientales of the bishop antequam huc referret ), pari roque reatu without dubio probabantur* ) involvi, jureqiie through illum transgreasionis the sentence suscepferunt tamquam facti when eodem • thus P* PG' (*) N» Q' d«; vulg. this Mox Q' a' and expulsione, Editi eeierisque consortibus when suis consortibus promulgandam; castigantur 0X 0188. to Felicem mitteret relationem, qua himself Petri commimionem suscepisse when ejusdem Petri encomio significavit. Qua rclatione propriam ipse perfidiam confesfiif jnstam the sentence excepit, which in ceteros ejusdem perfidiae consortes la- ••) thus G* Q*. Vulg. probabatur. Mox editi ipse concerning eodem, and Q' a' cumgue ftde aposioHea, 412 S. GELASII PAPAE a. 495. communioiiis externae: who utique not consuli tamquam no s trae conimunionis people jjim deberent, but tamquam in coutraric» positi consortio refutari. if vero not communicaverant ant qi vaiD Acacius huc referret, and communicantem notare diebuerant, and ipsi concerning eodem rather huc referre, atque of the Apostolic See vigore perculsum merito comprobare, cumque ea the Apostolic See tantisque illis catiholicis pontificibus more tenere concordiam. but because ab illonJ.ffl societate desciverant and their successoribus ) communicare dele rant, therefore when the Apostolic See minime congniebant. because iu sort reciderant praevaricatoris Acacii, and illius himself without dubio pervidelw the sentence consequenter adstringi, ol) this eum videri nolebant condemned, because himself cognoscebant in eadem praevaricatione damn tos, in qua hodieque manere persistunt. but sicut ii simili con tione constricti complicem suum not can judicare not jure i mnatum, nor rei ) reum can competenter absolverej thus iUr * juste praevaricatore damnato ipsi also pari jacent damnation - prostrati, nor unless resipiscentes inde poterunt prorsus absolvir because sicut through unum scribentem their onmium vulgata transgres- sio ) is, who in eamdem perfidiae reciderant actionem, thus in uno eodemque, who for to all scripserat or scribendo omnium prodiderat vohintates, transgrossione pimita pariter also when eodem or in eodem is complicum transgressio punita cunctorum. which however the sentence in Acacium destinata, etsi in the name of tantummodo praesulis apostolici, cujus was utique potestatis, legitime ) probatur to be deprompta, praecipue quum secrete dirigenda videretur, lest custodiis ubique praetentis dispositio salutaris quibuslibet difficultaiibus impedita necessarium habere not posset eftectum; however because orthodoxis ubique dejectis and haereticis tantummodo eorumque consortibus jam relictis, in Oriente catholici pontifi ces or residui oninino not essent or liullam gererent libertatem, plurimorum in Italia catholi- ") thus G"; vulg. omitt. rei. EPISTOLAE 26. 413 conim congregatio of the priests rationabiliter in Acacium senteutiam a. 495. GOpiont foisse prolatam. which congregatio facta pontificum not against Calchedonensem not tamquam nova synodus against veterem primamque convenit ), but rather secundum tenorem veteris constitati particeps apostolic exsecutionis effecta is: so that satis appareat, Ecdesiam catholicam sedemque apostolicam, because alibi jam entirely oon poBset; where potuit and when quibus potuit, nihil penitus omisisse, faod to fratemum pertineret for intemerata and sincera conmiunione tnetatam. 15. Q«ae quum universa noverint who videntur ecclesiis Orientalibos now praeesse, propterea Christianam rej)arari legitima cuntione refugiunt unitatem because occasionem dissensionis hujus suis imbitionibus suffi*agantem deponere jam recusant, because without auctorilate of the see apostolic omnium ecclesiarum passim jura confundunt, Biagis eligentes in errore persistere, quam praesumptionum suarum perdere facultatem, plus usurpationum suarum licentiam diligentes, l«am divini judicii tenentes corde respectum. in quo necesse is, 'dint noUnt, so concerning of the faith communionisque catholicae sinceritate B lecta, quam concerning patemis canonibus evidenter irruptis recipiant IQod merentur, unless while this time admittit, this damnationis Memae pericula correctis mentibus studeant declinare so that possint ftoi tales permanere, quibus insolubilis is lata the sentence, but a (ahlms recedentes, ab eadem the sentence not teneri: which sicut in ffrore durantibus nunquam solvenda praefixa is, thus ab his erit aliena who exstiterint puniendae pravitatis immunes. 16, this vero to instructionem your of love satis abundeqne suffieere judicamus, quamvis eadem latius, if the Lord coneesserit facultatem; studeamus exponere: quatenus and fidelium quisqoe cc noscat, nihil apostolicam the see, that absit, praepropere eensaisse, and not habere, that juste may be able oppouere, perversa doeeator improbitas. Recte moreover faciet vestra love, so that ista which scribimus, pariter catholicis and contraria sapientibus innotescant: qjoo and sanis necessaria firmitas, and male sanis competens medicina praebeatur. Data Calendis Februarii consulatu Viatoris'* ) viri clarifwinii. ••) thus G* Q' Q*: editi cognovU, this dicta to illam referri can Bynodam, qnae menBe Octobri anni Bomae congregata rationabilUer in Acaciwn mnieniiam cognovH fuis»e (anno superiore) prolatam. Probabilitor however to eam periiiieni, qoae anno 484 convenit, quac indeed uegatur nova si/nodus, because not ftamy nt concerning nova cause necdum judicata pronimtiaret, congregata is, quam so that Opostolicae of the see decreta of the council Calchedonenais exsequentis testis and particeps Ideoque dicitur, the sentence adversus Acacium rationabiliter prolatatn. cogno ■ }, because quam protulit Felix, utaequitati and CalchedonenBium of the fathers judicio eoagentaneam suo calculo apptobavit. ••) thus O' {eons, Viatoris vc) h. e. anno 495. Editi P'ictore v. c. oonsule. a.496. Epistola 26. Dilectissimis to the brothers universis to the bishops j> Dardaniam constitutis Gelasius. 1. Valde mirati sumus, that vestra love quasi novam veluti difficilem quaestionem and adhuc tamquam inauditum quidpi nosse desiderat; that Eutychianae pestilentiae communicatores habentes what for suae perditionis obstinatione respondeant quenti jam ratione couvicti; sola contentione submurmurant: n because may be alicujus momenti that garriunt, nor inveniunt penitus qc»J loquantur. where magia eos, who catholicis sensibus instituti are, huc haerere miramur, quam illos, who a veritate exciderunt and antiquae of the church traditione are devii, profanas vocum ncmtaii i and ineptias caducae perversitatis obtendere: quibus eos vestra dHctio retulit jactitare, therefore Acacium not putare jure condemned; qu- Don a speciali synodo videatur to have been dejectus, and insuper dementiflftsuae va itatis accumulare pueriliter, adjicientes: praecipue pon ficem regiae civitatis, Quapropter stultitiam respuentes inaniumqiV relarum, percurrere you oportet ab ipsis beatis apostolis and con derare prudenter, since fathers our, catholici videlicet doctiq' pontifices, in unaquaque haeresi quolibet at the time suscitata, quidqiV for in faith, for veritate, for in communion catholic atque apostolL * secundum Scripturarum tramitem praedicationemque majoru i fw semel congregatione sanxerunt, inconvulsum deinceps volueri — - firmumque constare, nor in eadem cause denuo which praefixa rant retractari qualibet recenti praesumptione permiserint: sapi tissime pervidentes, since if decreta salubriter cuiquam licec iterare, nuUum against singulos quosque prorsus errores stabile sisteret of the church constitutum, ac always iisdem furoribus recidi every integra definitio turbaretur. for if, limitibus also praefii positarum semel synodalium regularum, not cessant elisae pooU* resumptis certaminibus against fundamentum sese veritatis attQJler and simplicia quaeque corda percutere: what fieret, if subinde fif" esset perfidis inire the council, quum quaelibet that manifesta may be vei tas nunquam desit that perniciosa depromat faisitas, etsi rati( or auctoritate deficiens sola tameu intentione not cedens? 2. which majores our divine inspiratio e. cementes, neceBsar praecaverunt so that against unamquamque haeresim that acta isjilM dus for fidc; in communion veritate catholic atque apostolic pr mulgasset not sinerent novis after this retractationibas mntilt lest pravis occasio praeberetur which medicinaliter ftierant statiz pulsandi; but auctore cujuslibet insaniae ac pariter errore damnaltf sufficere judicarunt so that quisquis aliquando hi:guB erroris Gomm [ cator exsisterety principali the sentence damnationis ejus esset obstrictus; a. 495. since manifeste quilibet or professione sua or in communion posset agnosci. and so that brevitatis cause priora taceamuS; which diligens inquiaitDr facile poterit vestigare: Sabellium condemned synodus nor was necesse, so that ejus sectatores postea damnarentur singulas viritim synodos celebrari but for tenore constitutionis antiquae cuncb»; who or pravitatis illius or communionis exstitere participes imiversalis the church duxit to be refutandos. thus because of blasphemias Aiii forma of the faith communionisque catholicae Nicaeno prolata conmtaj Arianos all or quisquis in hanc pestem sive sensu m in communion deciderit; without retractatione concludit. thus EunoDiaiDy Macedonium Nestorium synodus semel gesta condemnanS; Qlterius to nova concilia venire not sivit; but universos quocunloe modo in has blasphemias recidentes tradito to himself limite synodili refutavit the church nor imquam recte cessisse manifestmn is qwKbet necessitate cogente, noviter which fuerant salubriter conititata; temerasse. not moreover we latet in tempestate persecu- atoB Arianae plurimos pontifices, concerning exsiliis pace reddita respinotes, through certas provincias congregatis secum to the brothers the churches «MDposuisse turbatas; not however so that illius synodi Nicaenae, quidloid concerning in faith and in communion catholic definiverat immutarent, ixet Bo?a quemquam prolapsum damnatione percellerent; but illius concerning- *eti tenore unless resipuisset, judicavere condemned, essetque conseiQens, so that unless corrigeret, damnationi procul dubio subjaceret. 3. Quibus convenienter so that dictum is from paterna traditione pcrpensis confidimus .quod no jam veraciter Christian ignoret lidQScajiisque synodi constitutum that universalis of the church probavit assensuSy nullam more exsequi the see oportere prae ceteris/ fUam primam which and unamquamque synodum sua auctoritate con- «mai and continuata moderatione custodit; for suo sciUcet principtto, whom blessed apostolus Petrus of the Lord voce perceptum, Eccle- *U nihilominus subsequente; and tenuit always and retinet. this while Acacium certis comperisset indiciis a veritate concerning- ime, diutius ista not credeus, quippe whom noverat exsecutorem necessariae dispositionis suae against haereticos exstitisse through iom fere litteris destinatis eumdem monere nou destitit, sicut you div rsos missa familiariter scripta testantur. Quibus that primum iHMpiani dedito silentio nihil respondere proponens, taiidem ali- )lumdo nussis litteris profitetur, himself Alexandrino Petro, whom expetifai of the Apostolic See exsecutor ipse also damnaverat, absque Ipoetolicae of the see notitia conmotunione permixtum. blessed moreover Petri iBdaSy which Alexandrinum Petrum himself tantummodo damnasse not efuna solyisse noverat, not recepit; atque therefore lest through Acacium in a. 495. Petri also consortiura duceretur, ipsum also a sua commimione submoyit and multis moilis transgressorem a sua societate did alienum. ■ 4. this if cxaminatio quaeritur jam judicio not was opus, postquam litteris suis ipse confessus is. if of authority pondus inquiritur, Calcliedonensis syhodi tenore illius definitionis exsecutio reperitur, quo damnati illic erroris commuiiicator effectus, praefixaa niliilominus damnationis particeps exsisteret; since idem ipse error, who semel is when suo auctore damnatus, in participe quolibei pravae commimionis effecto and exsecrationem sui gestat and poenam. Quo tenore Timotheus also atque ipse Alexandriuus Petrus", qni secundam certe the see tenuisse videbantur, not repetita synodo but auctoritate tantummodoseilis apostolic, ipso also Acacio postulante or exsequente, probantur to be damnati. 5. Quodsi; utrum errori or praevaricationi conununicarit Acacius, forsitan dicatur oportuisse constare, breviter praebemus to ista responsum: or for ipsi doceant Petrum veraciter legitimeqiM purgatum and ab every haereticorum contagioue rite discretum quiim ei communicavit Acacius, if ejus communicatorem putant Acaciom aliquatenus excusandmn; or if, that more is verum, conyenienter at<|ue legitime Petrum not probaverint expiatum, restat so that ejus Uh cxpiatione may have been, and who ei communieavit, infectus. nor plane tacemus, that cuncta through mundum novit EccLesiai since quorumlibet sententiis ligata pontificum the see blessed Petd apostoli jus habeat resolvendi: utpote which concerning every the church fas habeat judicanili, nor cuiquam liceat concerning ejus judicare judicio; aiquidem to illam concerning qualibet mundi parte canoues appellari Yolae- \ rint, ab that moreover iiemo may be appellare permissus. Quapropter oonstat satis, Acacium nullum habuisse pontificium the sentence sedil apostolic without ulla ejus notione solvendi. Qua certe synodo hoffi that praesumpsit, that nor thus absque apostolic sede fas who haberet efticere? Cujus of the see bishop? Cujus metropolitanae tatis antistes? Nonne parochiae Heracleensis of the church? if illi certft' licuit without synodo scntentiam of the Apostolic See abrumpere; no ejos consultationc quaesita; itane vero not licuit primae sedi Calchedihs! nensis synodi constituta, sicut decuit, exsequenti, hujusmodi varicatorem sua auctoritate detrudcre? but nor that praetejimo f that apostolic the see frequenter, so that dictum is, more majorum and- now sinc uUa synodo praecedente, exsolvendi quos synodus iniq[iA damnaverat, and damnandi no exsistente synodo quos oportuit, hftbuerit facultatem. holy quippe memoriae Athauasium synodni Orientalis addixerat, whom however exceptum the see apostolic, quifr damnationi Graecorum not consensit, absolvit. holy memoria» niliilominus Jolianneni Constantinopolitanmn synodus also nim praesnlom certe damnaverat; whom simili modo the see apostoa. 495. a also solay because not consenait; absolyit. Itemque holy Flaknnm ponidficem Graecorum congregatione condemned pari tenore, oniam sola the see apostolic not consensit absolvit; potiusque who c receptus fuerat Dioscorum secundae of the see praesulem sua auctorie damnayit, and impiam synodum not consentiendo sola submovit, for veritate so that synodus Calchedonensis fieret, sola decrevit. in qiia er o sola jus habuit absolvendi eos, quos synodica decreta pererant, thus also without sjnodo in hac eadem cause plurimos also tropolitanos damnasse cognoscitur. Qaodsi who this ab apostolic sede or secimdum synodum ia reprehendit praeter that prisca rerum probatione conyincitur, terim mrdto more Acacio not licuisse fatebitur. Dicat therefore qua le synodo secundae of the see antistitem qualemcunquC; certe catholim and a catholicis ordinatum, nor concerning catholic in faith and in communion qnatenos impetitum duxerit excludendum; and haereticum manirtom Petrum; sua also exsecutione condemned; catholico pontii permiserit subrogari. Qua synodo tertiae of the see the bishop sanom Calendionem did expelli ac nihilominus eidem Petrum so inifestum haereticum; so that eidem palam nor himself communicare praeQjderety sua passus is dispositione substitui? Qua finally through hnn Orientem synodo, ejectis orthodoxis nullo crimine maculatis mfos quosque and criminibus involutos sua provisione supposuit? ■asynodo tot aliena privilegia uefandus populator iavasit? but libri m Bufficient if tragoedias ejus quas through the churches totius Orientis uareait, singillatim describere moliamur. 8. An that ipsius argumentum to us aestimant opponendum BO facinora sua in imperialem yisus is jactare personam? Gur;itor when voluit obstitit Basilisco tyrannO; certe and haeretico Bhementer infesto? Cur ipsi imperatori Zenoni; because palam Anodieno Petro noluit conmnmicare, suam not subdidit voluntatem? ieee potnit in aliis resultare, if vellet. An not apostolus says: Rom. km solum who facimt, but also who consentiunt facientibus, reatu '" ' writer suni irreHti? but so that ea which latius explicanda are omittaMy qnid that ipse Zenon emperor suis litteris profitetur cuncta M ez Acacii gessisse consilio nor this emn fallere litteris suis qooqne testifies Acacius who and eum nihilominus universa recte iBse conscripsit and suo consilio this eadem gesta not tacuit! vero tantum in Alexandrini Petri in communion Acacius praenieator exstiterit; and not in to all quos or did depulsis caloGcis pontificibus tamquam tjrannus ecclesiis quibuscunque praeBaiy or talrter praepositis perversa in communion permixtus is, n boc ipso secundum canones fuerant ab ecclesiastica in communion sDendi, quo himself passi are successores vivis sacerdotibus adhiberi! SPI0TOLAB KOMAV. POHTIF. I. 27 a.495. who moreover not perspiciat CliristianuS; that catholicis pont a propria sede dejectis not unless haeretici potuerunt inti Quibus however cunctis or auctor was Acacius subrogandis, y rogatis communicator accessit, his utique who a in communion tenus discrepabant. Cur therefore or quum this fieri videret, nc under Basilisco jam fecerat to apostolicam the see referre cura' if solus ipse not poterat junctis when eadem consiliis atque tibus at imperatorem possent which religioni competereni gari? for if BasiliscuS; so that dictum is tjrannus haereticus! of the Apostolic See vehementer infractus is and a plutimis re excessibuS; quanto more legitimus emperor who himself catl videri volebat potuit when apostolic sede cunctorum also ficum moderata suggestione mitigari: praecipue quum ejusdem esset specialis fautor and amator and who litteris suis so ipsu cium quam holy papam Simplicium magnis laudibus ext that haeretico constantissime restitissent? Cur tanto tempoi cius among ista conticuit; unless because praepediri nolebat ullatenui desiderabat expleri? 9. Ponamus however etiamsi no synodus praecessisset apostolic the see recte fieret exsecutrix, when quibus was concerning synodus ineunda? Numquid when his; who jam participes ten< AcaciO; and through Orientem totum eatholicis sacerdotibus violen clusis and through exsilia diversa relegatis; socii evidenter exsii communionis extemae prius himself to this consortia transfc quam of the see apostolic scita consulerent? when quibus therefore era dus ineunda? Catholici pontifices fuerant imdique jam depulf que remanserant socii perfidonmi; when quibus jam nor Iioe1 Psalm. bere conventum, dicente psalmo: not sedi in concilio vanii " ' ' when iniqua gerentibus not introibo. nor ecclesiastici moris ei his who pollutam have communion permixtamque when { miscere the council. Recte therefore through Calchedonensis synodi i hujusmodi praevaricatio repulsa is rather; quam to conciliua nor opus was after primam sjnodum nor when talibus haberi 1 adducta is. for and what ageretur concerning in faith catholic, intelli vellent, ignorare not poterant quum viderent catholicos po no synodi discussione nullo concilio praecipue quum novas to be perpenderent, toto Oriente depelli; and ceteri what ca from illorum qualitate discemere potuissent. Restat igitor, partis eos to have been may be clamm to whom himself after tot experimenta concerning meritoque ab apostolic sede ceterisque catholicis not jam lendi erant, but rather notandi. 10. Risimus moreover that praerogativam volunt Acacio rari; because bishop may have been regiae civitatis. Numquid at M num, at Ravennam; at Sirmium; at Treviros multis soii constitit emperor? Numqnidnam harnm urbium priests a. 495. meiuniram sibimet antiquitus deputatam quidpiam suis digni3 nsnrparont? Numquid AcaciuS; so that Johannem quemlibet hoi; eatholicum however a catholicis ordinatum concerning Alexandria eret, Petmmque in haeresi jam detectum atque condemned of the see apostolic consultatione reciperet aliqua synodo sallic habita this audacter arripuit; so that Calendionem concerning Antiochia iret, haereticumque Petrum, whom ipse damnaverat; absque sedid apostolic rursus admitteret, aliqua synodo id fecisse atar? if certe de'dignitate agitur civitatum, secundae of the see iae major is dignitas of the priests quam ejus civitatiS; which lum among the see minime njimeratur, but nor among metropoliin jura censetur. for that dicitis regiae civiiaUs, alia poest of the kingdom saecularis alia ecclesiasticarum distributio dignitaSicut for quamvis parva civitas praerogativam praesentis aon minuit; thus imperialis praesentia mensuram dispensationis sae not mutat. may be clara urbs that potestate praesentis imris, religio under eodem then firma, then libera, then provecta it, if rather this praesente propriam teneat without ulla pertur- mensuram... but dicatur forsitan concerning Alexandrino and Antiocheno, certis sis piincipem more that which gesta are, not Acacium prae-. but to the prince Christiano decuerat suggerere sacerdotem, e cujus familiaritate and favore fruebatur, salvam fore concerning ejus contumeliaque vindictam, tantum so that of the church sineret ChriI the prince regulas custodiri, because and nova in utroque pontifice esset exorta, and novam discussionem consequenter inquireret. edcnt always esset effectum, sacerdotali concilio concerning sacerdoudicia provenirent, not a saeculari viderentur qualescunque D y etsi errore humanitus accedente, not however against reli1 nllatenus excedentes, potestate percelli. An and this justa \ piincipi suggerenda not erant? Regiae civitatis honore 18 if factus was that regia civitate sublimior, tanto more in gerendis debuit to be constantior. if moreover in his, which for ae fuerant exserenda, exstitit contemptibilis atque despectus, 9egsn& or fiduciam not habens intimandi, in quo through regiam em major effectus is? Nathan propheta palam publiceque in regi David and commissum pronuntiavit errorem, and ipsum sisse not tacuit, and confessione correctum consequenter absollic moreover vir good and priest egregius in tantum himself and ere potuisse monstravit and noluisse deprompsit, immo favisse jit, so that and emperor cuncta himself from ejus gessisse consilio not, and ipse imperatorem magnis praeconiis elevaret ista facienegeque proderet his agendis rebus to have been participem. 27* a. 496. 12. but estO; Calendion name imperatons abstnlerit Johanne to the prince mentitus to have been jactetur: which however qunm noyae easeni eausae; nova debuit ecclesiastica provenire discussio. An who ht man imperatorem peccasse dicebantur; no interveniente Sfnodo dejici debuerunt; and in God, who summus and yerus is impeperator, Acacium delinquentem sinceramque communion diiiM sacramenti studentem miscere when perfidis secundum synodum, qoi; this is danmata perfidia not oportebat excludi? what through totai Orientem concerning innumeris urbibus pulsi cathoUci priests, and haifn* tici subrogati? Novae certe erant causes and his consequenter not : synodus debebatur. Gur then not came in mentem, so that in talibivl causis peteretur a principe saltem [ualiscunque synodus eeleb: so that quocunque or colorato judicio traditionis ecclesiasticae pontifices viderentur exclusi not solimi quarumcunque urbium doteS; but metropolitani incunctanter antistites? EUs to all qi not restitit suggestione qua potuit consensit Acacius communi cunctis; who in catholicorum locum haeretici fuerant subrogati. Rum. stolus moreover says not solum who faciunt, but and who consaiMtt ' ' facientibus, reos indubitanter adscribi. An this licuit saecularipiH testati and actis talibus Acacio consentienti absque ulla synodo, qi ipsa rerum novitas exigebat, absque of the see apostolic consi perficere; and sedi apostolic not licuit secimdum tenorem 8] Calchedonensis in veteri utique cause and veteri constitnto justa finitione damnatis inimicis syuodi Calchedonensis Aeacium eoi nicantem a sua in communion depellere? 13. but Acacius, inquiunt, principibus obviare not potuii Basilisco, because voluit, obviavit? Cur ipsi Zenoni; lest palam Antiocheno, quamvis latenter this did communicare yideretuT; commodavit assensum? Ecce resultanti not restitit emperor, vim nolenti not intulit, ecce refugienti contagia manifesta may be; postremo cur tanto at the time quum ista gererentur or gerendi gnosceret, not to the see apostolicam, a qua to himself cnram regionmn noverat delegatam, deferre curavit? but prius lai factus is ipse gestorum, quam or praemoneret talia to be or lest tentarentur obsisteret, sicut under Basilisco jam fecerat illis ceteris communicare consensit; who depulsis catholicis tibus indubitanter haeretici singulis urbibus fuerant substitaiil Postremo if that defuit suis partibus, and which sacerdoti cathc competerent agere not curavit; therefore the see apostolic, that to pertinebat, or potuit or debuit praeterire? 14. Quolibet modo haereticorum complicem refntayit and M sortem communionis extemae a sua in communion dimoyit, nor Q|Wi was nova synodo, quum veteris constituti sufficienter this forma piifr scriberet; nor opus was, so that this facienda Orientis episoopia intuia' EPiSTOLA 26 (from bdit. ballerin.) 421 nif qno8 and ezpcilsioiie catholicoram; which agebautur in cause of the faith a. 495.!jmb ignorasse manifestum may be; and communicaudo haereticis subroptis facto tali consenRisse. not dubium is also extemae comjmmionis effectos atque therefore when to them jam nor potmsse nor debuisse mJk apostolic scita tractari. Ecce agnoverunt in their profesMne who constantissime perdurarunt what of the faith communionique ofiiolicae deberetur. Ecce agnoverunt; quemadmodum a talibus recedendO; immo talikn contraria moliendo a in faith and commimione catholic deyiarit ieaenis, seque pariter when eodem errori subdiderint. Ecce agnoimnt; quam justis from causis for in faith and in communion catholic atPapostolica, to whom and illi who in ea perstiterant congruebant; and illi perstantibus obviabant ab eadem docebantur alieni, of the see apoMcae auctoritate may be remotus Acacius, ejusque pariter quicunque in&plices exstiterunt; atque ab that merito in communion when his beretuS; a qua himself ipse primum when suis consortibus a pontificibus eiUiolicis discrepando cognoscitur separasse jureque the sentence that JBDnatioius excepit; ceteris consortibus promulgandam who solus po to all suis consortibus in communion himself recidisse perfidiae li apostolicam the see missis litteris is professus. to whom if communeaTerant Orientales of the bishop antequam huc referret pari utique lest dubio reatu probabantur involvi, jureque through eum the sentence hasgressionis susceperunt tamquam facti when eodem communionis intemae. who utique not consuli tamquam nostrae communionis IflQiues jam deberent; but tamquam in contrario positi consortio Hfiitari. if vero not communicaverant antequam Acacius huc rejbiety and communicantem notare debuerant and ipsi rather concerning eodem fcic referre, atque of the Apostolic See vigore perculsum merito comfiobare, cumque the Apostolic See tantisque illis catholicis pontificibus llgis tenere concordiam. but because ab illorum societate desciverant, i eonim successoribus communicare delegerant therefore when sede apohfica minime congruebant, because in sortem reciderant praevaricaHis Acacii, and illius himself without dubio pervidebant the sentence conseitater adstnngi. Ob this eum videri nolebant to be condemned, because ' eognoscebant in eadem praevaricatione damnatos, in qua hodiele manere persistunt. but sicut hi, simili conditione constricti, l&l licem suum not can judicare not jure damn tum, nor i leum can competenter absolvere; thus illo praevaricatore juste tnmato, isti also pari jacent damnatione prostrati, nor unless Dpiscentes inde poterunt prorsus absolvi: because sicut through unum tibentem their omnium vulgata transgressio is, who in eamdem rfidiae reciderant actionem, thus in imo eodemque, who for to all ipserat or scribendo omnium prodiderat voluntates, transgressio pnnita cunctorum. a. 495. 16. which to instructiouem your of love satis aboBd sufficere judicamus quamvis eadem latius if the Lord coneef facultatem, studeamus exponere: quatenus and fidelium qmsqTV gnoscat; nihil apostolicam the see that absit, praepropere censi which however the sentence in Acacium destinata etsi in the name of tai modo praesulis apostolici, cujus was utique potestatis, legitime batur to be deprompta praesertim quum secretim dirigenda yidG lest custodiis ubique praetentis dispositio salutaris quibuslibet cidtatibus impedita uecessarium habere not posset efiectum: ( because orthodoxis ubique dejectis and haereticis tantummodo eom consortibus jam relictis, in Oriente catholici pontifices or r entirely not essent or nullam gererent libertatem, plurimon; Italia catholicorum congregatio of the priests rationabiliter oo( the sentence in Acacium to have been prolatam. which congregatio pontificum not against Calchedonensem not tamquam noya sy against veterem primamque convenit; but rather secundum tei veteris constituti particeps apostolic exsecutionis effecta e satis appareat; the church catholicam sedemque apostolicam alibi jam entirely not posset where potuit and when quibus potait penitus omisisse that to fratemum pertineret for intemerat and sincera in communion tractatum.

Gelasii papae ad episcopos Dardaniae. a 496 d. i Febr. Batioiui*) reddendae: Acaoinm a eede apoitoUoa oompetenter ftdsM ^^«»m^*»»— p^j Dilectissimis^) fratribus universis episcopis per Dardaniam constitutis Gelasius. 1. Valde mirati sumuS; quod vestra dilectio quasi noTam et^ veiuti difficilem quuestionem et adhuc tamquam inauditum quidpiam nosse desideraty quod Eutychianae pestilentiae communicatores, uon habentes quod pro suae perditionis obstinatione respondeant, fre- . quenti jam ratione convicti^ misera^) conteutione sabmurmnrant; ; non quia sit alicujus momenti quod garriunt, sed quia non inve- ! ') X* professinnis ^ moxque Q* mis$am. Notandnm, qao pacto dicai Gelaaiai primo , basilicam ad cuHum processionis adduclam Beu praeparatam , deinde hmic cultum BiuipeDsum, quatenus suspensae sint miBsae, innuat; postremo eomdeii processionis cultum tuuc perfectum fore doceat, quum in basilica dedicata cimi misBarum celebritate integer huberi poterit populi conventus. Hinc enim proceMti»' nui voci quae potestas sit, intelligitur. N^c dubium videtur, quin ex more ?•- terum, quibus de sacria mysteriis aliter atque tectis verbis loqaendi religio erat, originem duxerit hic usus. Uaec ab actu autem, quo cleras ac popoloi ad illa celebranda procedebat, dicta sunt processio, quemadmodum a verbo, qoo fidelium coetus ab eorum celebratioue dimittebatur , ntissae seu missarum oomea o>)tinueruut. ') X' (/uorum. ') Ita D^. In DiD^F^^F^^N^ Incipit rationis ... damnaium; quiboB D< !)• d" addunt : nec posse tfucmquam sine disn-imine animae suae ejus communwnis partieipem fieri, Sub finem omues repetunt: Eaplicit rationis ... damnatum nec posse ... e/Jlri <) Ita mss. D 0 Nf, quibus favet Facuudus lib. 5 c. 4 epistolam isiam al univej-sis episropis pcr Darduniam constitutis scriptam hiudanB. Q* Q* Gelasuit epi' scopis Pardaniac, c*' c'" Gcla.sius cpiscopus urbis Homae ad Dardanon. In D* baeo et 8ui>eriu8 prima inscriptio deest, ita ut nec a quo nec ad quem data sit com- pareat. Unde forte factuni, ut llincmarus LaudimeusiB ejusmodi exemplari ostti, testimonium no.strae epistolae tiimquam cx cpistola Oelasii ad Amasiasiam prim- cipem laud(it. ■») c'»^'" omittunt ct, moxque F«» F"° N^ (D< 0') desiderans ... qM pro, 0* desideratis. BPISTOLAE 26. 26. 393 nimit penitiis, quid loquantur. Ubi magis eos^ qui eatholicis sensi- a. 495. bus institnti sunt^ adhuc haerere miramur^); quam illos^ qui a veri- tate exciderunt et ab antiqua Ecclesiae traditione sunt devii, pro- fanas vocum novitates et ineptias caducae perversitatis obtendere: qnibus eos vestra dilectio retulit jactitare, ideo Acacium^) non puiare jure damnaium, quod non speciali synodo videaiur fuisse dejecius; et insnper dementiam suae vanitatis accumulare/ pueriliter adjicientes: praecijme pontificem regiae civiiaiis. Quapropter stidtitiam respuentes inanium querelarum^ percurrere vos oportet ab") ipsis beatis aposto- lis et considerare prudenter, quoniam patres nostri catholici®) do- ctique pontifices in unaquaque haeresi quolibet tempore suscitata, quidquid j)ro fide, pro veritate, pro comniunione catholica atque apostolica secundum Scripturarum tramitem praedicationemque ma- jorum facta semel congregatione sanxerunt, inconvulsum vohierunt deinceps firmumque constare; nec in eadem^) causa denuo, quae praefixa fuerant, retractari qualibet recenti praesumptione permise- runt: sapientissime praevidentes, quoniam si decreta salubriter cui- quam liceret iterare, nullum contra singulos quosque prorsus errores stabile persisteret Ecclesiae constitutum, ac semper iisdem^^) furo- ribus recidivis omnis integra definitio tiu*baretur. Nam si limitibus etiadi praefixis positarum semel synodalium regularum non cessant elisae pestes resumptis certaminibus contra fuudamentum sese veri- tatis attollere et simplicia quaeque corda percutere, quid fieret, si •) G* Acaciu non putaret dampnatu. c c jactiiare, Ideo Acadum non putare, et mox cum N' 0* accumulant, ^ Q* Q* ad ipsos beatos Apostolos, minus bene. Vult namque Gelasius Dar- danos ea, quae ab apostolorum temporibus ad sua usque gesta sunt, percurrere, ut binc compertum habeatur, quo pacto danmati)3 erroris auctoribus, illorum ooDflortefl et asseclae, nuUa speciali synodo congregata, pariter cum eis con- demiiati, sint: sicut in unaquaque haeresi a principio Ckristianae religionis et factum /idMse ei fieri manifesta ratione monstratur^ ut loquitur epist. 10 n. 4. Unde appa- ret, liic perinde esse ab ipsis beatis aposlolis, atque a principio Christianae reli- gtonU. Inde Orientaliam objectum eadcm ratione, licet aliis verbis, Gelasius in mox dicta eitistola 10 diluit. Jam et Felici II, ut ex ejus epistola 11 n. 4 liquet, objecerant, Acacium ab uno non potuisse danumri. Quod ille simpliciter sic intel- lexit, quaai sententiam, quam e synodo Romauo adversus Acacium dixit, ab ipBO aolo et sine synodo dictam existimarent , quum hoc potiiis vellent, nequa- qaam ab eo, non convenieutibus simul in uuum aUarum etiani sedium praesuU- bos, Acaciam damnari potuisse. Qi addimus pro fide. Paulo ant^a d* resnscitata. •) N* O* Q' in kac eadem, moxque F<* F° /ixa, et cum N^ pervidentes, Q* d* promdenUM, ^^ O' hisdem furoris rekdui, moxque d* omittit etiam. Q' praeswnptis certa- mimdus. a. 495. submde fas esset perfidis inire eoncilium: quum quaelibet ^^) illa ma- uifesta sit veritas, nunquam desit quod perniciosa depromat et fal- sitaS; tametsi ratione vel auctorite deficiens^ sola tamen intentione non cedens? ' 2. Quae majores uostri divina inspiratione cementes, neces- sarie praecaverimt, ut^^) contra unamquamque haeresim qaod aeta sjnodus pro fide^ commuuione et veritate catholica atque apoefadica decrevisset^ non sinerent novis posthac retractationibus mutilari, ne pravis occasio praeberetur quae medicinaliter fuerant statuta pii- sandi; sed auctore cujuslibet insaniae ac pariter errore danmaio sufficere judicarunt, ut quisquis aliquando hujus erroris communica- tor exsisteret, principali sententia damnationis ejus esset obstrictns* quoniam manifeste quilibet vel professione sua vel communioiie*^ posset agnosci. Et ut**) propiora taceamus, quae diligens inquis^' tor facile poterit vestigare, Sabellium damnavit synodus, nec «^^ sectatores ejus postea damnareutur, necesse fuit singulas viritiJC synodos celebrari, sed pro tenore constitutionis antiquae cunctos, q"* vel pravitatis illius vel commimionis exstitere participes, anive Ecclesia duxit esse refutandos. Sic propter blasphemias Arii fb: fidei communionisque catholicae, Nicaeno prolata conventu, Arian^* omues, vel quisquis in hanc pestem sive consensu*^) sive comiiLr^ nione deciderit, sine retractatione conclusit. Sic Eunomium, M donium, Nestorium synodus semel gesta condenmans, ulterios nova concilia venire non sivit, sed universos quocunque modo haec^®) consortia recidentes tradito sibi limite sjnodali refuta^ Ecclesia; nec unquam tecte cessisse manifestum est, qualibet sitate cogente, novis*') ausibus, quae fuerant salubriter constitaifc temerasse. Propterea*^) in tempestate quoque persecutionis Ariai^ - plurimi catholici sacerdotes de exsiliis pace reddita respirantes''), ^3 <•) lU G' D» F«» F«» N^ Q» d»; alii editi cum W 0» quamlibei Ula (0» c« H'" UUus), Deinde D« F** F"» N^ Q» depromai falsiias etsi ... inientione (inteMiTi etiam G', alii editi contenlione). '») rta D' Y^ F" G' W Q». Editi ut quae (d« quod) conira ... haeresim ct (d' acta, 0* c' coacta semel) . . . apostolica promulgasset ... posi haec novit^ Q' w^^ cinalia ... ac pari errore. *') D* communicatione. '*) Mss. D F<* F"» 0 brevioris formae addunt breviiatis causa, Deinde coni- ^ propiora praetulimus, ubi alii (etiani Q*) priora. '^ D N^ d* noviter quae, 0' ausibusj alii editi novis ausibus. Q* remeasse.^ •^) D d* brev. form. Non autem nos latet in iempesiaie perseeuiiomt plurimos pontifices de etc. *•) lidem: per certas provincias congregatis secum fratribus ecdesias comi BPISTOLA 26. 395 catlioUcis nihilominus fratribus ecclesias composuere turbatas; a. 495. ]xk xion tamen illius synodi Nicaenae quidquid de fide et communione D&iiltolica et apostolica definierat immutarent^ nec nova quemquam prolapsum damnatione percellerent, sed illius tenore decreti', nisi i-esipmssent; censerent esse damnatos. 3. Qoibus conve^ienter, ut dictum est, ex paterna traditione perpensis confidimus, quod nuUus jam veraciter Christianus ignoret, uniuscujusque sjnodi constitutum, quod universalis Ecclesiae pro- l>aTit assensuS; non^^) aliquam magis exsequi sedem prae ceteris oportere; quam primam, quae et unamquamque synodum sua aucto- ritate confirmat et continuata moderatione custodit, pro suo scilicet principata, quem beatus Petrus apostolus Domini voee perceptum'*), Ecclesia niliilominus subsequente, et tenuit semper et retinet. Haec dam Acacium certis comperisset indiciis a^^) communione catholica deTiftsse, diutius ista non credens, quippe quem noverat exsecutorem saepe necessariae dispositionis suae contra liaereticos exstitisse, per trieimium fere litteris destinatis eumdem monere non destitit, sicut per diversos /missa frequenter^^) scripta testantur. Quibus ille qatun^) dedito silentio diu non respondere proponeret, episcopalis qaoqae directa legatio est; ac nihilominus pagiua destinata, quae praemoneret eum suorum ante meminisse gestorum, et quae primitus et moi omittnnt ei apostoHca. Deinde iidem nisi resipuissel, Judicare (d* judi- ^^"f^e) damnaiwtt, essetque consequens, ut nisi corrigeret» damnationi procul dubio '^J^eret. "*) Iidem et Q^ mtUam magis, 6* omittit non. *') Ita mss. G^ D N' Q* d' (Q' et ecdesia). Coust. legisse in suis mss. vide- ^ P^oeceptian (ita ctiam 0*), quod coiifirmat illiB Symmachi epist. 6 u. 2: ejus yPj^nsnjsichi) sedi primo Petri apostoU meritum vel principatus, deinde secuta Jussione '■^ JussionenC) Domini venerandorum conciliorwn auctoritas singularem in ecclesiis ^*^ potestatem. Ubi Petri principatus ad Domini praeceptum refertur, quod ^l^sia deinde Becuta sit atque auctoritate sua finnavit. Vide infra epist 42 n. 1 *') lidem famUiariter, Tum multo jejunior quam in eo, quod sequimur, rerum **^^tio Bubjicitur; quam secundum D N^ 0' 0* apponimuB. Acacium dispositio- ^ H^ostolicae sedis contra haereticoB exsecutorem exBtitisse, ipsiuB ad Simpli- ^ym epistola 8 testis est. Ubi vero ad haereticorum communionem defecit, et o^pUcius ab anno 482 et deinceps Felix ab anno 484 eum monere non desti- t«TWlt. ^ ^'mqum dedito redpimus cum dedito h. e. affectato seu, ut Felix II epist. 2 ad '^^''"Mnet Acacium n. 2 loquitur, obstinato. Is quo pacto nunc per triennium ahas ptT quhnquennitim admonitus dicatur, in Gelasii epist. 1 not. 34 explicuimuB. — Wem in exemplaribus brevioris formae D N^ d* primum tamquam dedito . . . pro- V^^ 0* 0* 0* quum primum tamquam dedito . . . proponeret . . . sua communione se- ■** — Qruie deinde memoratur legatio et pagina destinata est Felicb epistola 2 P*' Vitalem et IfiBennm transmiBsa. a. 495. pro fide catholica desudasset, oportere respicere : contestans et blan- diendo pariter et miiiando, ne se a corpore catholicae unitatis ab- scinderet; simulque quoniam hunc Johannes secundae sedis antistes gravibus j^ulsaret objectis, ad primae sedis audientiam cohortatus^ est vel venire debere vel mittere. Licet enim synodus iteranda noo esset, tamen congrueret, ut cujuslibet civitatis episcopus primae sedis judicium non vitaret^^, ad quod convenerat secundae sedi^ antistes, qui nisi a prinia sede non posset audiri. Praecipue ^ qi|j praejudicatis animis nulla synodo a Graecis fuisset exchisus, eiJain apud^eos causam suam nec posset omnino dicere nec deberet. Qom nec ab inferioribus episcopis potior, nisi a prima sede, sicut dichai i est, vel discuti potuisset vel, si ita ratio postulasset, addici; eiiani [ cunctis Orientalibus episcopis eum ipso Acacio in Petri conunimio- nem recidentibus, secundae^^) sedis episcopiLS catholicus ab exteraae •* communionis hominibus esset nuUatenus judicandus. Sed Acadui , non sohim despexit satisfaeere postulatis, verum etiam ipsam legir ' tionem sedis apostolicae blandimentis, praemiis perjuriisque dece- ptam, quibus ei cum imperatore promisit, integram praesuU^) ap>' stoUco causam de omnibus esse servandam, Petri communione jA- hitam redire perfecit: in tantum se(Us ajwstolicae despiciens pote" ^ statem, ut non sohim ejus auctoritati non cederet, sed etiam potim in consortium conmuuiionis externae per legatos suos niteretur ilh ducere, fieretque apostoHcae sedi necessitas eos ipsos, quos direxeiaii Orientale« suiira in fine numeri 1 obtendebant, scilicet sine spedaii tynodo i^ mnari non defmisse pruevipue pontificem regiae civitatis^ ait: congruere^ ut rmjuMiSkii civitatis episcopus primae sedis judicium non viiarety non simpliciter, sed ubi st- cundae sedis hniistes injtiste expulsus ct primum appellans ad ejus judicimii jaB convenisset. — Porro G' Q' qui in ista prima sede. ") c" ad marg. forte ,,cum praecipue*\ Deinde editi quia ab inferioribms, re- pugnante sensu et G' Q' cerdotes honore pariter et communione privare, ne tali contagione a. 495. ieretur infecta, satisque monstraret;- non se Acacii specialiter Lsse persouam, sed respuere foedera perditorum, quae etiam in suis atificibus^®) detestata convenienter horreret. Nihilominus autem teris sois^^) Acacius indicarat; et in Alexandrini Petri se commu- mem, quem expetita sedis apostolicae auctoritate essecutor ipse oque damnaverat, sine ejusdem apostolicae sedis consultatione >mptissime recidisse, et accusationem Johannis laudesque Petri >prio sermone deferre. De quibus, si utique confidebat, magis [ venire vel niittere debuisset, ut et praesentem de mendaciis, eie dicebat, posset confutare Johannem, et praeconia Petri quae ^esserat rationabiliter allegaret. Quod quum minime fecerit; satis denter ostendit, nec Johannem se posse convincere, nec legitime ieptum Petrum habere fiduciam perdocendi; solumque sibi mon- avit inesse propositum lacerandi catholicos haereticosque laudandi, eque eorum potius, quos laudabat, docuit esse participem, quam JioUcorum, quos nitebatur decolorare, consortem: tulitque de se e judicium, quum damnati hominis communione pollutus, danina- lais ejus factus est particeps. 4. Ita et sedes apostolica, quod ad necessariam diligentiam re- ceret, nil omisit, et Acacius secundum formam synodi Calchedo- aas, qua error cui communicavit elisus est, sicut de haeretico □oine scriptimi est, suo judicio condemnatus apparuit, justeque les apostolica, qnae utique se Alexandriuum Petrum danmasse n etiam solvisse meminerat^^), ne per Acacii pristinam commu- 3iiein Petri quoque collegium, cui Acacius communicaverat, inci- ^ret, ipsum competenter Acacium a sua communione submovit. uapropter utrum errori vel praevaricationi communicaverit Acacius, oid opus erat nova discussione cognoscere, quum.jam litte^s suis saet ipse confessus, ac, sicut scriptum est, Ore tuo jmtificaberis et ^^ 37. ^^ iuo condemnaberis , verborum suorum vinculis et reus ' teneretur fi^ jwe plectendus? Cur ipse in nova causa^^), quam synodus nulla piaecesserat, Johannem, quem suis litteris impetebat, qualemcun- qne^) secundae sedis episcopum, in primae sedis beati Petri apo- ") Ita G« Qt Q«. Editi memorat. ^ ) Hoc est, ea erat Jobannis causa, quam nulla synodus definierat. Quo- ^^wa niiiiiig non erat Acacii causae, quae quum concilii Calcbedonensis decreto J^^^^^rteretur, caosa vetus et jam judicata appellari poterat. ) Vocabolo qualemcumque uti affectat Gelasius ex sententia adyersariorum, ^ eum ut perjurii reum episcopali bonore indignum dictitabant. a. 495. stoli judicio confutare despexit; et ut causam diceret, seu per * seu^^) per summissam jjersonam, vel venire vel destinare conten psit: indignum habeiis eujuslibct civitiitis antistes^ ad primae sed venire judicium, ad quod secundae sedis cerneret yenisse pontifieei quod Anatolius Constantinopolitanae urbis episcopus missis legati nibus pro sua persona fecisse^'') monstratur? Ecce etiam in \ parte vocem non^") habet conquerentis. Ecce, inquam, ad leg mum est vocatus examen, ubi vel suas partes justis allegationi defensaret. Si ille apostolicae sedis refugit examen iu Johfti catholici j^ontilicis negotio vestigando, quemadmodum sedes iqpo lica de receptione Petri haeretici sua auctoritate resoluti Ac fuerat secutura judicium ? Ail sedem a}>ostolicam congruebat pa ciae Heracliensis ecclesiae, id est Gonstantinopolitani pontificiS; quormnlibet aliorum, qui cum eodem vel propter eum fuerant < gregandi, judicium praestolari, quum*^^) apostolicae id est pri sedis audientiam Constantinopolitanus episcopus declinaret? utique etiamsi metropolitani esset jure sufiPultus, etiamsi inter » haberet locum, primae tamen sedis cognitionem fas non habmt futandi; ad quam secundum canones appellante secundae sedis tistitc; Yocabatur ad nostrorum^^) causam. Hoc ipso satis oste reum se esse confessum, qui ad legitimum judicium postulatus ad contempsit; nec poterat ultra ditferri, ne, sicut dictum est, ant illius communione durante, quum sese jam sociasset exteniae, s quoque apostolica per eum poUueretur contagiis perfidorum, digu que esset; vel praevicatorem vel contemptorem judicii compete manifestissime scilicet de suo negotio desperantem, a catholica a apostolica integritate et communione secludi. Hic si exami] ^•') Sic mss. (Q' Q* 6*). At editi seu per aiium vel, Mox consulto ait siua cujuslibet sedis antistes, propterca quod Baperios objidebant praeci/me ficem regiae civitatis. '^) Qui scilicet Leonis epistola GU ad Theodosium praemonitoB ei n gessit, uti fidem facit ejusdem epistola 80. ") Ita G* Q' Q*. Editi non habent conquerentes. Certe et quae antec et quae sequuntur, de 4mo Acacio sermouem esse indicant. Simili loq ratioue ex jurecousultis petita synodus Romana apud Symmachum epist. 6 permittit vocem contradictionis afferre^ et condlium Carthaginenfle Y e. 1 tuit, ut qui intra annum causam suam purgare contempserint , nuUa eanam M slea penitus audiaiur, hoc est, cuivis interpellationi aditus exdudatur. 'Vm hau. n epiflt. 1. juaeritur, jam judicio non erat opus, posteaquam et litteris suis"^") a. 496. pse confessus est, et legitimum judieium voeatus adire pertimuit. ii auctoritatis pondus inquiritur, Calchedonensis synodi tenor, cum tpofitolica sede consentiens, et illius definitionis exsecutio reperitur, [uo^*) damnati illic erroris communicator eflfectus, praefixa nihilo- ainas ibidem particeps damnationis apparuit: quoniam idem ipse rror, qui semel est cum suo auctore damnatus, in participe quo- Ibet pravae communionis effecto et exsecrationem sui gestat et oenam. Hoc tenore etiam Timotheus Aelurus atque ipse Alexan- rinus Petrus, qui secundam certe sedem quoquomodo*'^) tenuisse idebantur, non repetita synodo sed auctoritate tantummodo sedis pcstolicae, ipso quoque Acacio postulante vel exsequente, probantur ise damnati. 5. NunC*^) autem ipsi doceant, Petrum legitime fuisse purga- Lin et ab omni haereticorum comtagione rite discretum, quum ei >iimiunicavit Acacius, si ejus communicatorem putant Acacium ali- iiBtenus excusandum. Aut si, quod magis est verum, convenienter bque legitime Petrum probare non potuerunt expiatum (propter iiod etiam ad apostolicae sedis judicium Acacius vel venire vel de- tiiiare non ausus est); restat, ut ejus'**) inexpiatione fuerit, et qui i communicavit, infectus. Non reticemus, quod cuncta per mun- lum novit Ecclesia, quoniam quorumlibet sententiis ligata ponti- 6cmE sedes beati Petri apostoli jus habeat resolvendi, utpote quae de omni Ecclesia fas habeat judicandi, neque cuiquam de ejus liceat jiidicare judido; siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellari voluerint, ab illa autem nemo sit appellare permissus. Qua- *") QuibuB videlicet Petri communionem se suBcepisse cum elogio ejus re- Qimtiabat. Mbb. brevioris formae hunc locum ita habout: postguam Htteria suis ^f^tonftuus esl. Si auctorilatis, Siimliter sequentia contrahunt, quae ex au- ctoritate Q' Q> praebemuB. ' *') Ita 6* Q*; editi reperitur condemnati. ^ H" 0* OMJ* Q* hic praemittunt: Quodsi utrum errori vel praevaricationi W Q' praedicatione) commumcarit (H*' 0* communicamt) Acadus , forsitan dicatur •P^uiite eonstare^ breviter praebemus ad ista responsum. Aut enim ipsi doceant ^ ^ deinceps. Quod additamentum ex primario exemplo repetitum secundis Gdaab carig recte castigatum atque suppressum est. Deinde 0* 0* si ut (D* N' a. 495. propter satis *^) constat, Acacium nullum liabuisse pontificimn, sen- tentiam sedis apostolicae sine ulla ejus notione solvendi. Dicant certe : qua synodo hoc ille praesumpsit, quod nec sic quidem abBqne apostolica sede fas haberet efficere? Cujus sedis episcopus? Cujui j metropolitanae civitatis antistes? Nonne paroeciae Heracliensis : ecclesiae? Si illi certe licuit sine synodo sententiam apostolicae sedis abnmipere nuUa ejus consultatione quaesita, itane vero non licuit primae sedi, Calchedonensis synodi constituta sicut decuit ex- sequenti, hujusmodi praevaricatorem sua auctoritate detrudere? Sed nec illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut dictum eei, more majorum Qtiam sine ulla synodo praecedente et absolvendi, quos synodus inique damnaverat, et damnandi nulla exsistente spodo, quos oportuit, habuerit facullatem. Sanctae memoriae quippeAtha- nasiimi synodus Orientalis addixerat, quem tamen exceptum sedes apostolica, quia damnationi Graecorum non consensit, absolvit. Saa- ctae memoriae nihilominus Johaniiem Constantinopolitanum synodoi etiam cathoUcorum praesulum certe danmarat, quem simih modD sedes apostolica etiam*^) sola, quia non consensit, absolvit. ItemqM sanctae memoriae Flavianum pontificum congregatione danmatma pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absolni) potiusque, qui illic receptus fuerat, Dioscorum secundae sedis prae* sulem sua auctoritate damnavit, et impiam synodum non coMea- tiendo submovit, ac pro veritate, ut synodus Calchedonensis fierrf^ i sola decrevit. In qua jiontificibus iimumeris, qui latrocinio coirM" | rant Ephesino, veniam poscentibus sola concessit, et in sua perfiA» < permai^entes nihilominus sua auctoritate j^rostravit. Quam congrC" gatio, quae illic pro veritate reparanda collecta fuerat, est secuta: quoniam sicut id , quod prinia sedes non probaveraf, constare nofl j potuit, sic quod iila censuit judicandimi, Ecclesia tota suscepii ^ 6. Ubi etiam consequeiiter ostenditur, quia male gesta syiW' dus, id est, contra Scripturas sanctas, eontra doctrinam patroil» contra ecclesiasticas regulas, quam tota merito Ecclesia non recep ^ et praecipue sedes apostolica non probavit, per bene gestam sp^ dmn, id est, secundum Scripturas sanctas, secundum traditione» , <^) Ita O' Q» Q« cum mss. D 0« 0« N« brevioris formae. Editi ^kiiii i^ ^ constet ... scntentia sedis apostoUcae datnnatum sine .... dicani cerie ... prMV^' pserit. Iste damnatus quidem Petrus Mongus diceretur. Deinde Q* quodofOitt licOs sedi frequenler dictum est (c. 7 ad marg. datum est), Flavianum pontificum (00* pontificeni) Graecorum ... sola submovii. Hic notatBT coucilium seu latrociuium Ex^hesiuum, cuju8 adeoque Fiaviani damnatioiii pabn intercesserimt apostolicae sedis lcgati. In iis, quae mox sequuntor, per dmi fere coluumas inde a verbis In qua usque ad u. 7 Dicat ergo in exempkxibai brevioris formue res summatim tantum constringuntur. inun, secundum ecclesiasticas regulas pro fide catholica et com- a. 495. uione prolatam, quam cimcta recipit Ecclesia^ quam maxime sedes stolica comprobavit; ut debuerit et potuerit immutari; bene vero iam synodum juxta supradictum modum nova sjnodo nuUatenus nitandam. Proinde si Eutjchen fatentur haereticum, male ge- i apud Ephesum synodum, qua est receptus, pariter fatebuntur, erbene*^) gestam synodum Calchedonensem, qua Eutyches vel eo sentientes talia sunt rejecti, velint nolintque consentient; e ideo bene gestam synodum novis exagitationibus refricari non sse cognoscant. Qui si forsitan dixerint; eo tenore Ephesinam ue synodum non licuisse mutari ; rursus haec eadem^ quae supra ompsimuS; planius repetita perpendantur^ id est: quia contra 1, contra veritatem communionemque catholicam vereque Chri- lam non recte sit gesta synodus, legitima synodo pro fide, veri- communioneque catholica vereque Christiana modis omnibus idenda est, et injusta synodus justa synodo submovenda. Pro , autem et veritate et communione catholica bona synodus (]ue Christiana semel acta nulla nec potest nec debet novae di iteratione conveUi, sed secundum bene gestam synodum re- ue praefixam; si quis ab ejus tramite deviarit, consequenter ac denter ejus definitione plectendus, meritoque illius subjacet con- itifl. Nec opus est per singulos quosque deviantes jureque ple- idos novas rursus synodos ink^oduci ; quum ex illius tramite, quae x)rem cum errore damnavit, quisquis quolibet modo, quolibet lo complex ejusdem fuerit factus erroris, ut ejus se contagione uerit, competenter et particeps ejusdem damnationis exsistat, iqoe poena puniatur obstrictus, cujus maluit inire consortium. Quaero ergo ab his, quid de Eutyche sentiant: fuissene haere- cum, an asseruiit non fuisse? Si non fuisse contendunt, quid Jagibus agunt, quid circuitionibus praestigiisque se contegunt? am se Eutychianos esse pronuntient, ut in ejus sacrilego furore victi, veritatis molibus obruantur, aperteque cognoscant, non im haec ipsa pestis Eutychiana quantum Christiano dogmati pro- ir inimica, sed quantas alias haereses easque gravissimas in si^a fitate contineat: ut in quibus foveis volutentur, et in quod prae- tium barathrumque mergantur, intelligant. Simul autem si Eu- len haereticum negant, omnimodis publicatur, quod ideo de ibus Eutychianae pesti communicantibus suppresso veluti hoc errore contendujit, ut nos per taliura nominum^^), quod absit, ias captiosasque tendiculas in Eutychetis insaniam nitantur in- ) Editi et per bene gestam, ... guod Eutyches; castigantar ex mss. ) G' Q* Q' nominum, editi hominum. Moxque a' computantur corrigenduin TOLAK BOMAN. POHTIF. I. " 26 a. 495. ducere : quod quidem etiamsi non negent, sive scientes sive nescien- tes facere confutantur. Sin vero et Eutychen haereticum negare j non audent^ restat^ ut contra catholicam fidem non synodum nim- cupandam^ sed conspirationem potius perditorum fuisse oonsentiint^ quae apud Ephesum Eutychete reducto perculit sanctae memoriie Flavianum^ cunctosque qui iliic aderant sacerdptes oulitari terroie compulerit tanto sceleri praebere consensum. Atque ideo nobis ne- cesse est pravam perversamque conspirationis illius et latrocinalem fuisse perhibeant actionem^ eamque debuisse modis omnibus aboleri; et ideo justam^ bonam^ veraciter Christianam Calchedonensem syno- dum processisse definiant in his, quibus Eutychete depulso cum 8QD fautore Dioscoro haeresim eorum erroremque damnarit. Hanc eigo synodum^ ut dictum est^ bonam, veram, justam Christianamqoe esse non dubitant; per quam illa noxia sit remota. Perspiciant eigo tandemque concedant^ *quod quisquis ab ejus justae et ChristianM veraeque synodi fide, communione et veritate deviaverit, vel ab e» deviantibus communionem miscuerit, sufficienter atque competentff secundimi ipsius definita teneatur obstrictus: quoniam mala synodni bona debuit submoveri, bona vero synodus nulla causa est, CB aiia debeat synodo retractari; ne ipsa retractatio ejus constitali> deroget firmitatem. Proinde quicunque congregationis Ephesinii tenentur affectu, quid adhuc Acacii tantummodo nomen obtendnni^ et ilon palam se^-*) sectatores Eutychetis, qui illic receptns fuent» profitentiu'? Quod si refugiimt, atque Eutychen se perhibent exse- ' crari, simul ergo et Ephesinam, qua niale receptus est, conspiratio- nem jure cassatam; et Calchedonensem synodum^ qua rejectos eiky merito consentient institutam; atque ita synodum^ qoae pro ttl catholica sit praefixa, secundum veterum formam, sicut dictam «it| perspicient novellis non j^otuisse quaestionibus ventilari, sed juxta qoB tenoreni semel legitime justeque depromptum et jure probari redi sectantes, et scntientes contraria refutari. Quod sedes apostoEoi| sicut decuit, antiqua traditione custodiens, non synodmn duxit ite- randam^ sed in ejus praevaricatore pellendo hanc eamdem synodom potius exsequendam. 7. Quapropter si quis adhuc secundum Calchedonensem syna- dum haec ab apostolica sede gesta reprehendit, praeter qaod et hM| quam superius adstniximus, et midiiplici potest ratione convindy multo magis tamen Acacio non licuisse fatebitiu" ista tentare. Dieat ergo, qua ipse^^) synodo Johannem secundae ^jedis antistitem, qna- lemcunque, certe catholicuni et a catholicis ordinatom nec de catho- '^) Editi (exc. d« d«) omittimt ipse. EPI8T0LA 26. 403 lica flde et communione aliqaaienns impetitum; duxerit excluden- a. 496. dtuD, et haereticam manifestum Petrum sua quoque exsecutione danmatum pontifici catholico permiserit subrogari'!)-, quum etiamsi reus manifestus esset Johannes, post eum saltem catholicum con- Feuisset praefici sacerdotem, sicut ipse quoque ^suis sacris sanctae memoriae Timotheo catholico in Alexandria faciendum promisisse le^tnr imperator. Qua synodo tertiae sedis episcopum Calendionem idemexpelli fecit Acacius^^)^ ac nihilominus eidem Petrum tam hae- retacom manifestum, ut eidem palam nec se communicare praetende- e*^ saa passus est dispositione substitui? Qua denique per totum >nentem synodo ejectis orthodoxis nuUo^^) crimine maculatis^ pra^ quosque et criminibus involutos sua prorisione supposuit? Qua Lodo tot aliena privilegia^^) nefandus populator invasit? Sed libri sufficient; si tragoedias ejus, quas per ecclesias totius Orientis :«rcTiit, singillatim ^^) sfiribere moliamur. 8. An iUud ipsius argumentimi nobis existimant opponendum, facinora sua in imperialem nisus est jactare personam? Cur a^lor quando voluit; obstitit Basilisco tyranno^ certe et haeretico eliementer infesto? Cur ipsi iinperatori Zenoni^ quia palam Antio- j3.^o Petro noluit communicare^ suam non subdidit voluntatem? Soce potuit^) et in aliis resultarC; si vellet! Sed ut ea quae latius espHcanda sunt omittamus^ quid^^), quod ipse Zenon imperator lit- ^imr. EFagrins m, 12, ubi narravit: qui Johannes legaiut migsus est Constanti- *0po&, peHtums a (Zenone) prindpe, ut si forte episcopus ipsorum (Timotheus) ***v akiisiet, lieerei civibus Alexandrinis etun, quem vellent, episcopum eligere; ad- jiagit: Imperator lege lata sanxit, ut post mortem Timothei is esset episcopuSy quem ^trui el populus suis suffragiis elegissent. Hoc est igitur , qnod imperator ille suis "^ promiaisse nnnc memoratur. led et monackas et populum urbis regiae adversus Basiiisrum . ut qui haeVeticus esset^ e&iuitasu^ ETagrinB lU, 7 Zacharia quodam auctore tradit. Mox Q* post vellet tu5^^i An non apostolus dieit, non solum qui faciunt, sed et qui consentiunt facien- atm, reatu pariter sunt irretiti? Sed ut etc. Etiam in his sequimur G^ '»'') Editi quidquid ipse. Mox Q< recta, Q* eonscribit. Gelasius tum Zenonis tam Acadi litteras hic memorat, quas legatis Miseno et YitaJi post praevari- ^^stionemnredemitibuB ad Eelicem dederunt, de quibus in notitia epistolarum 26* a. 495. teris suis profitetur, cuncta sese ex Acacii gessisse consilio, ^^c hoc eum fallere litteris suis ipse pariter testatur Acacius^ qt-^ et eum nihilomiuus universa recte gessisse conscripsit, et suo coi^ nilio haec eadem gesta non tacuit? Quasi vero tantum in Alexancr3riiu Petri communionc Acacius praevaricator exstiterit, et non in OBamii- bus, quos vel fecit depulsis catholicis pontificibus tamquam tyrannns ecclesiis quibusque praeponi, vel taliter praepositis perversa eozn- munione permixtus est; qui hoc ipso secundum canones fueranfc ab ecclesiastica communione pellendi, quo*^^) sc passi sunt successoxw vivis sacerdotibus adhiberi! Quis autem non perspiciat Christiaiiufl, quod catholicis pontificibus propria sede dejectiB non nisi haerefcici potuerint introduci? Quibus tamen cunctis vel auctor fuit Acaci"**^. subrogandis, vel subrogatis communicator accessit, his utique, qf ^^ a communione haereticorum nuUatenus discrepabant. Cur ergo quum haec fieri videret Acacius, non sicut sub Basilisco jam^') cerat, ad apostolicam sedem referre curavit, ut si solus ipse no poterat, junctis^'^*) cum eadem consiliis atcjue tractatibus, apud i peratorem possent quae religioni competerent allegari? Nam si Ba-^ siliscus, ut dictum est, tyrannus et haereticus scriptis apostolicae^ scdis vehementer infractuS est et a plurimis revocatus exeessiboB, quanto magis legitimus imperator, qui se catholicum videri volebat, l)otuit cum apostolica sede cunctormn quoque pontificum moderata suggestione mitigari; praecipue quum ejusdem Acacii esset specialis fautor et amator, et (pii litteris suis tam ipsum Acacium quani sanctae memoriae papam Simplicium magnis laudibus extulisse®*) doceretur, quod haereticis constantissime restitissent. Cur tanto tem- pore Acacius inter ista conticuit, nisi quia praepediri nolebat ulla- tenus, quae pro haereticis desiderabat impleri? non exBtautium Felicis II n. VIII et IX egimus. His concinit et EvagriaB, qui ubilib. 3 c. 12 enarravit Zeuonem jussissc, ut Alexandrina sede» Petro resliiKeretwr, dum' modo ille J/enotico suo suhscriheret ct Proterianos in commumonem susdpere vohds- setj statim initio c. 13 lianc dispositioncm consilio Acadi regiae urbis cpiscopi factam testatur. Immo Ilenoticum ipsum ab Acacio dictatum esse fama erat, ut Theoplianes pag. 202 memoriae mandavit. De qua relatioue, quae in notitia non exstantium Simplidi scriptorom n.YIob- seryata sunt, recolo. °^) Ita editi cum G^Q' d^. D^ cunctis cum eodcm et omittit possenl, nnde d* cunclorum ... altegarentur ^ 0' conjunctis — aUegarentur. Mox Q' infecius, ^'^) G' cum editis extulisset doceretur ... restituisset , unde a* cum Q' Q« no- stram lectionem praetulisse videtur; d* cum niss. brcY. form. exluHsset qyod, Ad eumdem litterarum Zeuonis locum respiciens Felix II opist. 2 n. 4. Acacio prae- cijnt, ut cidem imperatori scripta illa ofierat, quibus, inquit, decessorem metm eximia iaude sustulit, eo quod haereticam tyrannidcm veriiatis assertione eonfoderil. ^criptorum eorumdem rursum Polix mcminit epist. 1 n. 6. EPISTOLA 26. 40& ■ ' 9«. Ponamus tam^n, €;|iamsi niilla synodus praecesfiiBsety.cujus apo- a. 495: stolica sedes recte fieret exsecutrix; cimi quibus erat de Acacio synodus ineunda? Numquid cimi his, qui jam partici})es tenjebautur Acacio^ et per Orientem totum catholicis sac^dotibus violenter exclusis per- que exsilia diversa relegatis, socii evidenter exsistebant comnumionis exteraae, prius se ad haec consortia transferentes, quam sedis apo- stolicae scita consulerent? Cum quibus ergo erat synodus ineunda? Gatholici pontifices fuerant undique jam depulsi, solique remanse- raxit socii perfidorum, cum quibus jam nec licebat habere conven- tum; quia mqris ecclesiastici omnino non esset, cum his, qui pollu- tBxn communionem tenerent permixtamque cum perfidis , ulhun noiacere concilium, propheta quoque dicente: Non sedi in^''') concilio^f^^ panitaiis et cum iniqua gerentibus non iniroibo, odivi congregationcm maiignorum et cum impiis non sedebo, Recte igitur per Calchedo- nensis synodi formam hujusmodi praevaricatio repulsa est potius, quam ad concilium, quod nec opus erat post primam synodum nec cum taUbns habere licebat, adducta est. Nam et quid ageretur de fide catholica, si intelligere voluissent, ignorare non poterant, quum ^derent catholicos pontifices nuUa synodi discussione, nullo concilio, pTaecipue quum novas causas esse perpenderent, toto Oriente de- pelli; et ceteri quid caverent, ex illoriun discere qualitate potjiisseut. Beetat igitur, ut illius ^) partis eos fuisse sit clarum, cui se post tot experimenta dederunt, meritoque ab apostolica sede ceterisquo («thoKcis non jam consulendi erant potius, sed notandi. 10, Risimus autem, quod praerogativam volunt Acacio compa- rsai, quia episcopus fuerit regiae civitatis. Nmnquid apud Medio- lanum, apud Ravennam, apud Sirmium, apud Treviros miUtis tem- poribus non constitit imperator? Numquidnam**^) harum urbium sacerdotes ultra .mensuram sibimet antiquitus deputatam quidpiam ^*} Q* cum concilio et omittit odivi — sedebo. Mox editi viderant. Sequimur G« Q». •*) Q' Q* Hfumquid jam harum. Ab Alexandro Antiocheno autistite Jnnocen- tra» olim conBultuB, utrum divisis imperidli judivio provinciiSy ut duae metropoles /Umit "'^ duo metropolitani episcopi deheant nominari, respondit epist. 24 n. 2: Non ggMC e re vifum est, ad mohilitatem necessitatum mundanarum Dei Ecclesiam commulari hanoreeque aut divisiones perpeti etc. Huic decreto , quod etiam omnem in ecde- Biasticis ordinibus commutationem solo rerum saecularium intuitu cxcbidit, con- sentanens est Calchedonensis can. 12. 406 8. QELASU PAPAE a. 495. suis digiiitatibus usurparunt? Numquid AoaciuB, ut Johannemqai lemlibet hominem, catholicum tamen a catholicis ordinatmn, c Alexandria excluderet^ Petrumque in haeresi jam detectum it^i damnatum absque sedis apostolicae consultatione^^) reciperet, aliqi synodo saltem illic habita hoc audacter arripuit? Ut Calendioiia de Antiochia peUeret, haereticimique Petrum, quem ipse quoqi damnaverat, absque notitia sedis apostolicae rursus admitteret, 9^ qua synodo id fecisse monstratur? Si certe de dignitate agitor chi tatum, secundae sedis et tertiae major est dignitas sacerdotoi quam ejus ciyitatis^ quae uon solum inter sedes minime numentc sed nec iiiter metropolitanorum jura censetur. Nam quod didll regiae^) civitatis, alia potestas est regni saecularis^ alia ecdesiir carum distributio dignitatum. Sicut enim quamvis parva cifit praerogativam praesentis regni non minuit, sic imperiidis praeseiri mensuram dispensationis religiosae non mutat. Sit dara vel*^) or illa potestate praeseutis imperii, religio sub eodem tunc firma, ta libera^ tunc provecta consistit, si potius hoc praesente propiii teneat sine ulla perturbatioue mensuram. Postremo si sibi de i: peratoris praesentia blandiuntur; et inde putant Gonstantinopolitai] civitatis episcopis potiorem fieri posse personam, audiant Marciani ejusdem principem civitatis, posteaquam pro augmento urbis ipc sacerdotis intercessor accedens contra regulas obtinere nihil poii sanctae memoriae papani Leonem summis laudibus prosecatum, qi canouum regalas violari nuUa fuerit ratione perpessus. Audii Auatolium ejusdem sedis autistitem, clerum potius Constantinop tanum quam se tentasse talia, confitentem; atque in apostolici pr sulis totum dicentem positum potestate: ipsum beatum papam L nem sedis apostolicae praesulem, cujus synodus CalchedonAE auctoritate finuata est^ quidquid ultra, quam ab eodem pro fide communione catholica atque apostolica illic agendum constaret e delegatuni; per occasionem congregationis iUius praeter ^ncaai canoues nova videretur actione tentatum^); competenti refutati< ••) Ita G< Q< cum D N^ d<; vulgati omittunt regiae civituUi. ®^) Vulgati clara urhs . . . religio tunc 9ub eadem firma, contra G* Q*. MoK quae a verbis Postremo si usque ad n. U sequuntur, in msB. brev. fbnn. diii Quae ibidem memorantur Marciani et Anatolii epistolae, inter Leoninai i epiBt. 110 et 182. ?scaa«e: eaque nibilominus etiam sub sanctae memoriae papa Sim- a. 495. jHm legatum sedis apostolicae sanctae memori^e Probum Canusinae Jffhw epjscopum, Leone*^) principe tunc petente praesente, dotuisse flttDatenus posse tentari, neque his prorsus praebuisse consensum. Abpte ideo non ad civitatis cujuslibet respiciant qualitatem, sed ^Bodam dispensationid ecclesiasticae paterna traditione firmatum CQHvementer observent. 11. Dieatur autem de Alexandrino et Antiocheno episcopis, Wtifi ex ^causis principem magis illa, quae gesta sunt, non Aca- ium praecepisse. Sed principi Christiano decuerat suggerere sacer- ^tem, maxime cujus familiaritate et favore fruebatur, salvam fore ? ejosdem injuria contumeliaque'^) vindictam, tantimi ut Ecclesiae ii.eret Christianus princeps regulas custodiri ; quia et nova in utro- ie pontifice causa esset exorta, et novam discussionem consequen- r inquireret, et sicut seraper esset efiectum, divinae pariter leges unanaeque censerent, ut sacerdotah concilio de sacerdotibus judicia ■ovenirent, non a saeculari viderentur qualescunque »pontifices, etsi wte bumanitus accedente^*), non tameu religionem ullateuus ex- iprobavit, contra Comtantinopolitani episcopi ambitionem, non contra sententiam per epistolam Ibae prolatam (.iicta esse. Id vero iinum palam et aperte rejicit ao, quod praeter Nicaenos cauones ibi tentatum fiiit. Nec aliquid amplius hic ^laBiQB memorat. Sed ex hoc Facundi loco confici manifeste arbitramur, ictiiiB epistolae hiyus exeraplar authenticum habendum essc. Siquidem testi- lOniam Gelasianum quod laudat, integrum In co exstat, quum vix prima ejus ^rba reperire ait in altero. •) Baronius higQS loci auctoritate ad auuum 407 obscrvat, Leoneni impera- ^ran, qnum neque a Leone papa neque ab ejus successoro Hilaro obtinere ^faoMet, ut rata haberent Calchedouensis syuodi de Coustantinopolitanae ec- ^^•aae pririlegiis decreta, hoc a Simplicio, statim atque eorum locum adeptus b4^ coDatom esae impetrare ; eaque de causa missum osse a mox dicto papa le- •ten, qui petitis consensum praeberi non posse edoceret. ") Zeno et Johannem Alexandrinum et Calendioueni Autiochenum sibi in- ■^OBOi et contumelioBOs exstitisse querebatur, et hunc quidem ut perfidmn et ^Unicis Buis devinctum, illum vero ut perjurum ct sacramenti, quo se coram P«o obligarat, violatorem. Num aequa esset illius expostulatio, non expendit **JMiQ8, sed hanc synodi cognitioni, ut Ecclesiae regulae postulabaut, servau- ^^ fiiiflse adstrait. ") In qoibnBdam mss. acddente, Deinde in altero non tamen contra religio- ^ Acceesione particulae contra sententia eMdtur Gelasii menti contraria. ntttom enim asserit, sacerdotes a saecularibus minime judicandos csse. Deinde Czeiptionem a^ungit, modo eorum culpa religionem non excedat, hoc est, re- i^ioius fimbns contineatur. Et haec quidem conceptio consentanea cst princi- wna edictis. Nam Theodosius junior apud Sirmondum app. cod. Tbeod. cap. 3, W edixit: habeni iUi judices suos, nec quidquam his publicis commune cum legibus; ll^^t: guttnium ad causas tamen ecclesiasticas pertinet, quas decet episcopali aucto- Me decidL Ita intelHgendum, et quod s. Martiuus apud Treviros constitutus, rero Salpicio hist. II, 50 teste, Maximo imperatori ajebat, novum esse et inaudi- 408 -S. GELASII PAPAE a. 496. cedentes^ potestate percelli. An^^) et haec juxta rationem jjm Buggerenda non erant? Begiae civitatis honore sublimis, si fa erat ille regia civitate sublimior^ tanto magis in his suggeR debuit esse constantior. Si autem in his, quae pro religione fiK exsereuda^ exstitit coutemptibilis atque despectus, et aut segnifl fiduciam non habens intimandi; in quo per regiam civitatem n effectus est? An ut per ea suae praevaricationis exerceret p tjrannidem^ quam causas religionis legitime procuraret? Na "lo^f' propheta palam publiceque in facie regi David et commissum nuntiavit errorem, et ipsum commisisse non tacuit, et confesi correctum consequenter absolvit. Beatae memoriae Ambrosius, diolanensis sacerdos ecclesiae, majorem^^) Theodosium imperat a communione publice palamque suspendit^ atque ad poenitei redegit regiam potesta1;em. Beatae memoriae papa Leo, sicut tur, imperatorem Theodosium juniorem Ephesino ktrocinio 1 coarguit excedentem. Sanctae memoriae quoque papa Hilanus themium imperatorem^ quvim Philotheua Macedonianus ejus fai ritate suffiiltus diversariun conciliabula nova'^^) sectarum in H vellet inducere, apud beatum Petrum apostolum palam, ne id 1 clara voce constrinxit in tantum, ut non ea facienda cum inte tione sacramenti idem promitteret imperator. ' Sanctae men nihilominus papa Simplicius^ et post eum sanctae memoriae Felix, non solum Basiliscum tyrauuum^ sed etiam imperatorei noilem pro iisdem ipsis excessibus auctoritate libera saepius^ tum nefaSj ui causam Ecclesiae judex saeaili Judicaret. Quacnaio aotem .occleaiastica diccretur, Ambrosius epist. 21 ad Valentinianum jnniorem i plicat, ubi Yalcntiuiani I laudat edictum, quo sanxit, in causa fidei vel 4 stici alicujus ordinis eum judicare debere , qui nec munere impar sii nec Jur milisy hoc est Ambrosio interpreto : sacerdotes de sacerdotibus votuii Judiem- etiam si alias quoque argueretur episcopus, et morum esset examinanda comm haec voluit ad episcopale judicium pertinere. Ad .mores autem attinebat J< ct Calendionis causa, ncc depositionis poena nisi episcopali judicio pled rant. Vide epistolam scqucntem n. 9 et 10, et quae ad epistolam 23 obi mu8 recole. ^-^) Editi majori Theodosio communionem; emendantur ex mas. Q*Q'. haec omnia a verbifi Beatae memoriae Ambrosius usque ad mam/esitm esi brev. ibrm. desunt. ^-') Hoc ita est iutolligendum, ut Basiliscum quidem tyrannum solos cius semcl epist. 3 increparit, Zenonem vero imperatorem quum idem Sii tum Felix saepius coarguerint ita libera auctoritate, ut modestia et reri qua x^rincipes alloqui docet, non deceset. Qui autem illoram ad" Zeiioi t • crepasse noecuniur ; flecidque potuisset , nisi Constantinopolitani a. 495. praesulis accenderetur instinctu^ qui particeps extemae communionis effectuS; necessario, in quod inciderat^ jam fovebat^ malens in suae . praeyaricationis obstinatione persistere-; quam curandus^d salubria remeare^ sicut ipse rerum probavit eventus, Ecce nuper Honorico'^), regi Yandalicae nationis, vir magnus et egregius sacerdos Eugenius Carthaginensis episcopus multique cum eodem catholici sacerdotes coDstaiiter restitere^*^) saevienti, cunctaque extrema tolerantes ho- dieque persecutoribus resistere non omittunt. Nos quoque Odoacri barbaro haeretico regnum Italiae tunc tenenti^ quum aliqua non fa- eienda praeciperet'*), Deo praestante nullatenus paruisse mani- fesiom est. Hic autem vir bonus Acacius et sacerdos eximius in tantum se et suggerere potuisse monstravit et noluisse deprompsit, muno favisse patefecit, ut et imperator cuncta se ex ejus gessisse oonsilio non taceret, et ipse imperatorem magnis praeconiis elevaret i«ta facientem; seseque prodidit his agendis rebus fuisse participem. 12. Sed esto, Calendion imperatoris nomen abstulerit'^), Jo- hannes principi mentitus fuisse jactetur; quae tamen quum novae teru jam laudatas, quae hic dicuntur, cnm epist. 43 ct 44 Lconis ad Theodo- wani contulerit, in eo quod proxime assertum est, Theodosiura scilicet a Leonc nbere fuisse correptum, nihil falai deprehendet, nedum id cum Quesnello Msia- "^um censeat *•) Legendum Hunerico; tum Q* Q' regiWandalorum. Ab hoc rege anno 483 ^^*i 20 die Eugenio Carthaginensi traditum est edictum, cui ille praesul, mul- ^^ue cum eo, non cedendum ratus, exsilium cum eociis variasque aerumnas pati ^*^mt, ut ex Victoris Vit. lib. 2 n. 13 ss. notum est. Quamvis autem Hunerico **^o 484 exstincto Guntamondus seu Gontabondus cjus succcssor ciun catholicis "^tiuB egerit, eos tamen vexare haeretici episcopi non desistebant. *^ In vnlg^tiB reiisierent, in mss. resistere^ G' consistere, Q' egregius sacerdoi ^'^i^mter retistere saetnenti, Oratiouis series manifestc postulat restitere. ^■) Odoacer aliqua non facienda praecepit, quum anno 483 proxime post exi- •**Ji Simplicii papae scriptura data, quae auno 502 in condlio Romano sub •^^^Umachp recitata est, interdici constituta capitis poena voluit, ne sine ipsius ^*»8nltatione Romani pontificis fieret electio, neve futuro pontifici ac secuturia '^^iin:! ecclesiae praedium alienandi potestas essct. De hac scriptufa quominus ^ loqni Gelaaius intelligatur, niliil vetat, maxime quum illam tum ratam non **""> Bequentiam pontificum electiones ac praedictae synodi sub Symmacho fidem faciant, i^ec dubitare nos sinant, quae habcmus Felicis II gesta, quin ^o temporia Gelasio praecipuus in clero et ih Ecclesiae negotiis locus fuerit. etiam compositus est iUius sermo, ut quod non solus, sed quod cum aliis ^ricia fecisBet, memorare videatur. Vide apud Symmachum epist. 6 n. 4. 'f) Hoo e«t: e diptychis, ut ex his epistolae 27 sequcntis n.8 colligitur: Num- omnes, quos memorammust episcopi imperatori mentili sunt, numquUl omnes im~ nomen ex diptychis abstulerunt?i Horum igitur crimiuum postremum iioni, primiun Johanni affingebant. Idco autem Calendion, ut Evagrius ►- 3 cap. 16 acribit, Zenoni in odium venit, quia ////, Leontii et Pamprepii, qui Zenonem tyrannidem sumpserunt, partes fovisse existimahatur ^ vel potius, obsQrvat Liberatus cap. 18, praetexebatur. 410 - S. QELASII PAPAE • A.495. essent cansae, iiova debiiit ecclesiastica provenire discussio. kf^ ^ in hoininem imperatorein peccasse dicebantur, nulla interven-^*J^'* synodo dejici debuerujit; et in Deum, qui summus et verus esfc ™' perator, Acacium delinquentem sinceramque communionem diviai **' cramenti'^") studentem miscere cum perfidis, secundum syuodum, 9*^ haec est damnata» perfidia, non oportebat expelli? Quid de innupjeK^ per totum Orientem catholicis sacerdotibus propria sede depulais, ^^ indubitanter haereticis intromissis? Novae certae erant causae; e#^^ his consequenter nova synochis debebatiu:. Cur tuuc uon venit in ^ mentem, ut in talibus causis peteretur a principe saltem qualiscun- que synodus celel)randa: ut quocunque vel colorato judicio traditio- nis ecclesiasticae passim pontifices viderentur excludi^*), non solum quanimcunque urbium sacerdotes^ sed metropolitani incuuctanter antistites? His onuiibus quum non restitit suggestione qua potuit, consensit Acaciun, communicando cimctis, qui in catholicorum locum Rom. haeretici fuerant subrogati, Apostolus autem dicit, non solum qta * ' faciunt, sed etiam qui consentimt facientibus , reos indubitanter adscribi. An haec licuit saeculari potestati^ et actis talibus Acacio consentiente®^) absque ulla synodo, quam ipsa rerum novitas exige- bat; absque sedis apostolicae considtatione perficere; et sedi apoBto- licae non licuit, secundiun tenorem synodi Calchedonensis in veteri utique causa et veteri constituto juxta definitionem damnata^ inimi- cis synodi Calchedonensis Acacium commimicantem a sua commu- nione depellere? 13. Sed inquiunt: Acacius principi obviare non potuit. Cur Basi- lisco, quia voluit, obviavit? Cur ipsi Zenoni, ne palam Petro Antio- cheno, quamvis latenter***) hoc fecerit, conimunicare videretur, non commodavit assensum? Ecce resultanti nou institit imperator, ecce vim nolenti non intulit, ecce refugienti contagia manifesta concefisit! Postremo cur tanto tempore, quum ista gererentur vel gerenda co- gnosceret, non ad sedeni apostolicam, a qua sibi curam illarum regionum noverat delegatam, referre maturavit? Sed prius laudator factus est ipse gestorum, quam vel praemoneret talia esse tentanda, vel ne tentarentur obsisteret, sicut sub Basilisco jam fecerat. Our iUis ceteris communicare consensit, qui depulsis catholicis sacerdo- tibus indubitauter haeretici siugulis urbibus fuerant substituti? Bo ipsum, sed per Petrum Aloxandrinum cum Antiocheno commmiicabat. Moz Q* non resittit resuUanti imperator. i^ostremo ille defiiit suis partibuS; et quae^^) sacerdoti catholico a. 495. ompeterent, agere fastidivit; ideo sedes apostolica^ quod ad eam- lexxL pertinebat, yel potuit vel debuit praeterire? 14. Quolibet igitur modo haereticorum complicem refutavit^*), b consortem communionis extemae a sua communione dimovit; nec. E>i3S fuit nova synodo, quum veteris constituti sufficienter hoc®*) praescriberet; nec opus fuit, ut haec scienda Orientis epi- 16 intimaret; quos ex e^pulsione catholicorum, quae agebantur causa fidei, non ignorasse manifestum est, et communicando reticis subrogatis facto tali consensisse. Non dubium est etiam, extemae communionis efiectis nec potuisse nec debuisse sedis p«^)6tolicae scita tractari. Ecce agnoverunt in eorum professione, constantissime perdurarunt, quid fidei communionique catholicae retur. Ecce agnoverunt, quemdadmodum a talibus recedendo, iO talibus contraria moliendo, a fide et communione catholica r-^arit Acacius, seque pariter cum eodem errori subdiderint. Ecce r-^overunt; quam justis ex causis pro fide et communione catholica ue apostolica, cui et illi qui in ea perstiterant congmebant, et qui perstantibus obviabant; ab eadem docebantur alieni, sedis ^ostolicae auctoritate sit remotus Acacius, (ad cujus praecipue vo- »tw examen vel venire vel mittere non curavit, ut se de^his omni- yK%Bf ut confidebat, absolveret), ejusque pariter quicunque complices e^xstiterint. Atque ab illa merito cum his communione discretus, J^ qoa se ipse primum cum suis consortibus a catholicis pontificibus iiscrepaiido cognoscitur separasse: jureque sententiam ille damna- wonk excepit ceteris®^) consortlbus promulgandam , qui solus pro <wmibug suis consortibus in conmiunionem se recidisse perfidiae ad •posloKcam sedem missis litteris est professus. Cui Acacio si com- DMuiicaverant Orientales episcopi antequam huc referret^^), pari roque reatu sine dubio probabantur*^) involvi, jureqiie per illum ^ transgreasionis sententiam suscepferunt tamquam facti cum eodem •^ Ita P* P- G' (*) N» Q' d«; vulg. haec Mox Q' a' et expulsione, ^ Editi eeierisque consortibus cum suis consortibus promulgandam; castigantur 0X 0188. ad Felicem mitteret relationem, qua se Petri commimionem suscepisse cum ejus- dem Petri encomio significavit. Qua rclatione propriam ipse perfidiam confes- fiif jnstam sententiam excepit, quae in ceteros ejusdem perfidiae consortes la- ••) Ita G* Q*. Vulg. probabatur. Mox editi ipse de eodem, et Q' a' cumgue ftde aposioHea, 412 ^ S. GELASII PAPAE a. 495. communioiiis externae: qui utique non consuli tamquam no^s^trae conimunionis homines jjim deberent, sed tamquam in coutraric» po- siti consortio refutari. Si vero non communicaverant ant^qi^vaiD Acacius huc referret, et communicantem notare diebuerant, et ipsi de eodem potius huc referre, atque apostolicae sedis vigore perculsum merito comprobare, cumque ea sede apostolica tantisque illis catiho- licis pontificibus magis tenere concordiam. Sed quia ab illonJ.ffl societate desciverant et eorum successoribus^^) communicare dele^^ rant, ideo cum sede apostolica minime congniebant. Quia iu sort^^ reciderant praevaricatoris Acacii, et illius se sine dubio pervidelw^^^ sententia consequenter adstringi, ol) hoc eum videri nolebant damnatum, quia se cognoscebant in eadem praevaricatione damn tos, in qua hodieque manere persistunt. Sed sicut ii simili con^^^ tione constricti complicem suum non possunt judicare non jure d^^ i mnatum, neque rei^^) reum possunt competenter absolverej sic iUr^*^ juste praevaricatore damnato ipsi quoque pari jacent damnation^ - prostrati, neque nisi resipiscentes inde poterunt prorsus absolvir^ quia sicut per unum scribentem eorum onmium vulgata transgres- ^ sio^^) est, qui in eamdem perfidiae reciderant actionem, sic in uno eodemque, qui pro omnibus scripserat vel scribendo omnium prodi- derat vohintates, transgrossione pimita pariter quoque cum eodem vel in eodem est complicum transgressio punita cunctorum. Quae tamen sententia in Acacium destinata, etsi nomine tantummodo praesulis apostolici, cujus erat utique potestatis, legitime^^) probatur esse deprompta, praecipue quum secrete dirigenda videretur, ne cu- stodiis ubique praetentis dispositio salutaris quibuslibet difficultaiibus impedita necessarium habere non posset eftectum ; tamen quia ortho- doxis ubique dejectis et haereticis tantummodo eorumque consortibus jam relictis, in Oriente catholici pontifi^ces aut residui oninino non essent aut liullam gererent libertatem, plurimorum in Italia catholi- ") Ita G"; vulg. omitt. rei. EPISTOLAE 26. 413 conim congregatio sacerdotum rationabiliter in Acacium senteutiam a. 495. GOpiont foisse prolatam. Quae congregatio facta pontificum non contra Calchedonensem^ non tamquam nova synodus contra veterem primamque convenit^^), sed potius secundum tenorem veteris consti- tati particeps apostolicae exsecutionis effecta est : ut satis appareat, Ecdesiam catholicam sedemque apostolicam, quia alibi jam omnino oon poBset; ubi potuit et cum quibus potuit, nihil penitus omisisse, faod ad fratemum pertineret pro intemerata et sincera conmiunione tnetatam. 15. Q«ae quum universa noverint qui videntur ecclesiis Orien- talibos nunc praeesse, propterea Christianam rej)arari legitima cu- ntione refugiunt unitatem^ quia occasionem dissensionis hujus suis imbitionibus suffi*agantem deponere jam recusant, quia sine aucto- rilate sedis apostolicae omnium ecclesiarum passim jura confundunt, Biagis eligentes in errore persistere, quam praesumptionum suarum perdere facultatem, plus usurpationum suarum licentiam diligentes, l«am divini judicii tenentes corde respectum. In quo necesse est, 'dint noUnt, tam de fidei communionisque catholicae sinceritate B^lecta, quam de patemis canonibus evidenter irruptis recipiant IQod merentur, nisi dum hic tempus admittit, haec damnationis Memae pericula correctis mentibus studeant declinare^ ut possint ftoi tales permanere, quibus insolubilis est lata sententia, sed a (ahlms recedentes, ab eadem sententia non teneri: quae sicut in ffrore durantibus nunquam solvenda praefixa est, sic ab his erit aliena^ qui exstiterint puniendae pravitatis immunes. 16, Haec vero ad instructionem vestrae dilectionis satis abun- deqne suffieere judicamus, quamvis eadem latius, si Dominus con- eesserit facultatem; studeamus exponere: quatenus et fidelium quis- qoe cc^noscat, nihil apostolicam sedem, quod absit, praepropere eensaisse, et non habere, quod juste possit oppouere, perversa do- eeator improbitas. Recte autem faciet vestra dilectio, ut ista quae scribimus, pariter catholicis et contraria sapientibus innotescant: qjoo et sanis necessaria firmitas, et male sanis competens medicina praebeatur. Data Calendis Februarii consulatu Viatoris'*^^) viri clarifwinii. ••) Ita G* Q' Q*: editi cognovU, Haec dicta ad illam referri possunt Byno- dam, qnae menBe Octobri anni 485 Bomae congregata rationabilUer in Acaciwn mnieniiam cognovH fuis»e (anno superiore) prolatam. Probabilitor tamen ad eam periiiieni, qoae anno 484 convenit, quac quidem uegatur nova si/nodus, quia non ftamy nt de nova causa necdum judicata pronimtiaret, congregata est, quam ut Opostolicae sedis decreta concilii Calchedonenais exsequentis testis et particeps Ideoque dicitur, sententiam adversus Acacium rationabiliter prolatatn. cogno ■ }, quia quam protulit Felix, utaequitati et CalchedonenBium patrum judicio eoagentaneam suo calculo apptobavit. ••) Ita O' {eons, Viatoris vc) h. e. anno 495. Editi P'ictore v. c. oonsule. a.496. Epistola 26. (Ex editione Balleriniomni.) Dilectissimis fratribus universis episcopis j> Dardaniam constitutis Gelasius. 1. Valde mirati sumus, quod vestra dilectio quasi novam veluti difficilem quaestionem^ et adhuc tamquam inauditum quidpi nosse desiderat; quod Eutychianae pestilentiae communicatores^ habentes quid pro suae perditionis obstinatione respondeant^ quenti jam ratione couvicti; sola contentione submurmurant: n quia sit alicujus momenti quod garriunt, nec inveniunt penitus qc»J loquantur. Ubi magia eos, qui catholicis sensibus instituti sunt, huc haerere miramur, quam illos, qui a veritate exciderunt et antiquae Ecclesiae traditione sunt devii, profanas vocum ncmtaii^i^ et ineptias caducae perversitatis obtendere : quibus eos vestra dH- ctio retulit jactitare, ideo Acacium non putare jure damnatum; qu-^ Don a speciali synodo videatur fuisse dejectus, et insuper dementiflft- suae va^itatis accumulare pueriliter, adjicientes: praecipue pon^^ ficem regiae civitatis, Quapropter stultitiam respuentes inaniumqiV relarum, percurrere vos oportet ab ipsis beatis apostolis et con^ derare prudenter, quoniam patres nostri, catholici videlicet doctiq'^ pontifices, in unaquaque haeresi quolibet tempore suscitata, quidqiV pro fide, pro veritate, pro communione catholica atque apostolL * secundum Scripturarum tramitem praedicationemque majoru^i fw^ semel congregatione sanxerunt , inconvulsum deinceps volueri — - firmumque constare, nec in eadem causa denuo quae praefixa rant retractari qualibet recenti praesumptione permiserint: sapi tissime pervidentes, quoniam si decreta salubriter cuiquam licec^ iterare, nuUum contra singulos quosque prorsus errores stabile sisteret Ecclesiae constitutum, ac semper iisdem furoribus recidi omnis integra definitio turbaretur. Nam si, limitibus etiam praefii^ positarum semel synodalium regularum, non cessant elisae pooU* resumptis certaminibus contra fundamentum sese veritatis attQJler^ et simplicia quaeque corda percutere: quid fieret, si subinde fif" esset perfidis inire concilium, quum quaelibet illa manifesta sit vei^ tas^ nunquam desit^ quod perniciosa depromat faisitas, etsi rati(^ vel auctoritate deficiens^ sola tameu intentione non cedens? 2. Quae majores nostri divina inspiratio^e. cementes, neceBsar^ praecaverunt^ ut contra unamquamque haeresim quod acta isjilM dus pro fidc; communione^ veritate catholica atque apostolica pr^ mulgasset^ non sinerent novis post haec retractationibas mntilt^ ne pravis occasio praeberetur quae medicinaliter ftierant statiz^ pulsandi ; sed auctore cujuslibet insaniae ac pariter errore damnaltf sufficere judicarunt^ ut quisquis aliquando hi:guB erroris Gomm^ [ cator exsisterety principali sententia damnationis ejus esset obstrictus; a. 495. quoniam manifeste quilibet vel professione sua vel communione posset agnosci. Et ut brevitatis causa priora taceamuS; quae diligens inqui- aitDr facile poterit vestigare: Sabellium damnavit synodus^ nec fuit necesse, ut ejus sectatores postea damnarentur^ singulas viri- tim synodos celebrari^ sed pro tenore constitutionis antiquae cun- cb»; qui vel pravitatis illius vel communionis exstitere participes^ imiversalis Ecclesia duxit esse refutandos. Sic propter blasphemias Aiii forma fidei communionisque catholicae^ Nicaeno prolata con- mtaj Arianos omnes^ vel quisquis in hanc pestem sive sensu m communione deciderit; sine retractatione concludit. Sic Euno- DiaiDy Macedonium^ Nestorium synodus semel gesta condemnanS; Qlterius ad nova concilia venire non sivit; sed universos quocun- loe modo in has blasphemias recidentes^ tradito sibi limite syno- dili refutavit Ecclesia^ nec imquam recte cessisse manifestmn est^ qwKbet necessitate cogente, noviter quae fuerant salubriter con- ititata; temerasse. Non autem nos latet^ in tempestate persecu- ^atoB Arianae plurimos pontifices, de exsiliis pace reddita respi- notes, per certas provincias congregatis secum fratribus ecclesias «MDposuisse turbatas; non tamen ut illius synodi Nicaenae, quid- loid de fide et communione catholica definiverat^ immutarent, ixet Bo?a quemquam prolapsum damnatione percellerent; sed illius de- *eti tenore nisi resipuisset, judicavere damnatum, essetque conse- iQens, ut nisi corrigeret, damnationi procul dubio subjaceret. 3. Quibus convenienter^ ut dictum est^ ex paterna traditione pcrpensis confidimus^.quod nullus jam veraciter Christianus ignoret^ ^lidQScajiisque synodi constitutum^ quod universalis Ecclesiae proba- vit assensuSy nullam magis exsequi sedem oportere prae ceteris/ fUam primam^ quae et unamquamque synodum sua auctoritate con- «mai^ et continuata moderatione custodit; pro suo sciUcet princi- ptto, quem beatus apostolus Petrus Domini voce perceptum, Eccle- *U nihilominus subsequente; et tenuit semper et retinet. Haec dum Acacium certis comperisset indiciis a veritate de- ^ime, diutius ista non credeus, quippe quem noverat exsecutorem necessariae dispositionis suae contra haereticos exstitisse^ per iom fere litteris destinatis eumdem monere nou destitit, sicut te div^rsos missa familiariter scripta testantur. Quibus ille primum ^iHMpiani dedito silentio nihil respondere proponens, taiidem ali- )lumdo nussis litteris profitetur, se Alexandrino Petro, quem expe- tifai apostolicae sedis exsecutor ipse quoque damnaverat, absque Ipoetolicae sedis notitia conmotunione permixtum. Beati autem Petri iBdaSy quae Alexandrinum Petrum se tantummodo damnasse^ non efuna solyisse noverat, non recepit; atque ideo^ ne per Acacium in a. 495. Petri quoque consortiura duceretur, ipsum quoque a sua commimione submoyit^ et multis moilis transgressorem a sua societate fecit alienum. ■ 4. Hic si cxaminatio quaeritur^ jam judicio non erat opus, postquam litteris suis ipse confessus est. Si auctoritatis pondus in- quiritur, Calcliedonensis syhodi tenore illius definitionis exsecutio reperitur, quo damnati illic erroris commuiiicator effectus, praefixaa niliilominus damnationis particeps exsisteret; quoniam idem ipse er- ror, qui semel est cum suo auctore damnatus, in participe quolibei pravae commimionis effecto et exsecrationem sui gestat et poenam. Quo tenore Timotheus etiam atque ipse Alexandriuus Petrus", qni secundam certe sedem tenuisse videbantur, non repetita synodo sed auctoritate tantummodo- seilis apostolicae, ipso quoque Acacio po- stulante vel exsequente, probantur esse damnati. 5. Quodsi ; utrum errori vel praevaricationi conununicarit Acacius, forsitan dicatur oportuisse constare, breviter praebemus ad ista responsum: aut enim ipsi doceant Petrum veraciter legitimeqiM purgatum et ab omni haereticorum contagioue rite discretum^ quiim ei communicavit Acacius, si ejus communicatorem putant Acaciom aliquatenus excusandmn; aut si, quod magis est verum, conyenienter at<|ue legitime Petrum non probaverint expiatum, restat^ ut ejus Uh cxpiatione fuerit, et qui ei communieavit, infectus. Nec plane tacemus, quod cuncta per mundum novit EccLesiai quoniam quorumlibet sententiis ligata pontificum sedes beati Petd apostoli jus habeat resolvendi: utpote quae de omni Ecclesia fas habeat judicanili, neque cuiquam liceat de ejus judicare judicio; ai- quidem ad illam de qualibet mundi parte canoues appellari Yolae- \ rint, ab illa autem iiemo sit appellare permissus. Quapropter oon- stat satis, Acacium nullum habuisse pontificium sententiam sedil apostolicae sine ulla ejus notione solvendi. Qua certe synodo hoffi ille praesumpsit, quod nec sic absque apostolica sede fas qui haberet efticere? Cujus sedis episcopus? Cujus metropolitanae tatis antistes? Nonne parochiae Heracleensis ecclesiae? Si illi certft' licuit sine synodo scntentiam apostolicae sedis abrumpere; nulla ejos consultationc quaesita; itane vero non licuit primae sedi^ Calchedihs! nensis synodi constituta, sicut decuit, exsequenti, hujusmodi varicatorem sua auctoritate detrudcre? Sed nec illa praetejimo^f quod apostolica sedes frequenter, ut dictum est, more majorum et-^^ iam sinc uUa synodo praecedente, exsolvendi quos synodus iniq[iA^ damnaverat, et damnandi nulla exsistente synodo quos oportuit, hft- buerit facultatem. Sanctae quippe memoriae Athauasium synodni Orientalis addixerat, quem tamen exceptum sedes apostolica, quifr damnationi Graecorum non consensit, absolvit. Sanctae memoria» niliilominus Jolianneni Constantinopolitanmn synodus etiam nim praesnlom certe damnaverat; quem simili modo sedes aposto- a. 495. a etiam solay quia non consenait; absolyit. Itemque sanctum Fla- knnm ponidficem Graecorum congregatione damnatum pari tenore, oniam sola sedes apostolica non consensit^ absolvit; potiusque qui c receptus fuerat^ Dioscorum secundae sedis praesulem sua auctori- e damnayit, et impiam synodum non consentiendo sola submovit, pro veritate ut synodus Calchedonensis fieret, sola decrevit. In qiia er^o sola jus habuit absolvendi eos, quos synodica decreta per- erant, sic etiam sine sjnodo in hac eadem causa plurimos etiam tropolitanos damnasse cognoscitur. Qaodsi quis haec ab apostolica sede vel secimdum synodum ia reprehendit^ praeter quod prisca rerum probatione conyincitur, terim mrdto magis Acacio non licuisse fatebitur. Dicat ergo^ qua le synodo secundae sedis antistitem qualemcunquC; certe catholi- m et a catholicis ordinatum, nec de catholica fide et communione qnatenos impetitum^ duxerit excludendum; et haereticum mani- rtom Petrum; sua quoque exsecutione damnatum; catholico ponti- i permiserit subrogari. Qua synodo tertiae sedis episcopum san- om Calendionem fecit expelli^ ac nihilominus eidem Petrum tam inifestum haereticum; ut eidem palam nec se communicare prae- Qjderety sua passus est dispositione substitui? Qua denique per hnn Orientem synodo, ejectis orthodoxis nullo crimine maculatis^ mfos quosque et criminibus involutos sua provisione supposuit? ■asynodo tot aliena privilegia uefandus populator iavasit? Sed libri m Bufficient^ si tragoedias ejus^ quas per ecclesias totius Orientis uareait, singillatim describere moliamur. 8. An illud ipsius argumentum nobis aestimant opponendum^ BO facinora sua in imperialem yisus est jactare personam? Gur ;itor quando voluit obstitit Basilisco tyrannO; certe et haeretico Bhementer infesto? Cur ipsi imperatori Zenoni; quia palam An- odieno Petro noluit conmnmicare, suam non subdidit voluntatem? ieee potnit in aliis resultare, si vellet. An non apostolus dicit : Rom. km solum qui facimt, sed etiam qui consentiunt facientibus, reatu^'"^'^ writer suni irreHti? Sed ut ea quae latius explicanda sunt omitta- My qnid^ quod ipse Zenon imperator suis litteris profitetur cuncta M ez Acacii gessisse consilio^ nec hoc emn fallere litteris suis ^ qooqne testatur Acacius^ qui et eum nihilominus universa recte iBse conscripsit^ et suo consilio haec eadem gesta non tacuit! vero tantum in Alexandrini Petri communione Acacius prae- nieator exstiterit; et non in omnibus^ quos vel fecit depulsis ca- loGcis pontificibus tamquam tjrannus ecclesiis quibuscunque prae- Baiy vel talrter praepositis perversa communione permixtus est, n boc ipso secundum canones fuerant ab ecclesiastica communione sDendi, quo se passi sunt successores vivis sacerdotibus adhiberi! SPI0TOLAB KOMAV. POHTIF. I. 27 a.495. Quis autem non perspiciat CliristianuS; quod catholicis pont a propria sede dejectis non nisi haeretici potuerunt inti Quibus tamen cunctis vel auctor fuit Acacius subrogandis, y rogatis communicator accessit, his utique^ qui a communione tenus discrepabant. Cur ergo vel quum haec fieri videret, nc sub Basilisco jam fecerat^ ad apostolicam sedem referre cura' si solus ipse non poterat^ junctis cum eadem consiliis atque tibus apud imperatorem possent^ quae religioni competereni gari ? Nam si BasiliscuS; ut dictum est^ tjrannus haereticus ! apostolicae sedis vehementer infractus est et a plutimis re^ excessibuS; quanto magis legitimus imperator^ qui se catl videri volebat^ potuit cum apostolica sede cunctorum quoque ficum moderata suggestione mitigari : praecipue quum ejusdem esset specialis fautor et amator^ et qui litteris suis tam ipsu cium quam sanctum papam Simplicium magnis laudibus ext quod haeretico constantissime restitissent? Cur tanto tempoi cius inter ista conticuit; nisi quia praepediri nolebat ullatenui desiderabat expleri? 9. Ponamus tamen^ etiamsi nulla synodus praecessisset apostolica sedes recte fieret exsecutrix, cum quibus erat de synodus ineunda? Numquid cum his; qui jam participes ten< AcaciO; et per Orientem totum eatholicis sacerdotibus violen clusis et per exsilia diversa relegatis ; socii evidenter exsii communionis extemae^ prius se ad haec consortia transfc quam sedis apostolicae scita consulerent? Cum quibus ergo era dus ineunda? Catholici pontifices fuerant imdique jam depulf que remanserant socii perfidonmi; cum quibus jam nec Iioe1 Psalm. bere conventum, dicente psalmo: Non sedi in concilio vanii " ' ' cum iniqua gerentibus non introibo. Nec ecclesiastici moris ei his^ qui pollutam habent communionem permixtamque cum { miscere concilium. Recte igitur per Calchedonensis synodi i hujusmodi praevaricatio repulsa est potiuS; quam ad conciliua nec opus erat post primam sjnodum nec cum talibus haberi 1 adducta est. Nam et quid ageretur de fide catholica, intelli vellent, ignorare non poterant^ quum viderent catholicos po nulla synodi discussione^ nullo concilio^ praecipue quum novas esse perpenderent , toto Oriente depelli ; et ceteri quid ca ex illorum qualitate discemere potuissent. Restat igitor, i^ partis eos fuisse sit clamm^ cui se post tot experimenta de meritoque ab apostolica sede ceterisque catholicis non jam lendi erant, sed potius notandi. 10. Risimus autem^ quod praerogativam volunt Acacio rari; quia episcopus fuerit regiae civitatis. Numquid apud M num, apud Ravennam; apud Sirmium; apud Treviros multis soii constitit imperator? Numqnidnam harnm urbium sacerdotes a. 495. meiuniram sibimet antiquitus deputatam quidpiam suis digni- 3 nsnrparont? Numquid AcaciuS; ut Johannem quemlibet ho- i; eatholicum tamen a catholicis ordinatum^ de Alexandria eret, Petmmque in haeresi jam detectum atque damnatum sedis apostolicae consultatione reciperet^ aliqua synodo sal- lic habita hoc audacter arripuit; ut Calendionem de Antiochia iret, haereticumque Petrum, quem ipse damnaverat; absque sedid apostolicae rursus admitteret, aliqua synodo id fecisse atar? Si certe de'dignitate agitur civitatum, secundae sedis iae major est dignitas sacerdotum quam ejus civitatiS; quae lum inter sedes minime njimeratur, sed nec inter metropoli- in jura censetur. Nam quod dicitis regiae civiiaUs, alia po- est regni saecularis^ alia ecclesiasticarum distributio dignita- Sicut enim quamvis parva civitas praerogativam praesentis aon minuit; sic imperialis praesentia mensuram dispensationis sae non mutat. Sit clara urbs illa potestate praesentis im- ris, religio sub eodem tunc firma, tunc libera, tunc provecta it, si potius hoc praesente propriam teneat sine ulla pertur- ^ mensuram. .. Sed dicatur forsitan de Alexandrino et Antiocheno, certis sis piincipem magis illa quae gesta sunt, non Acacium prae- . Sed principi Christiano decuerat suggerere sacerdotem, e cujus familiaritate et favore fruebatur, salvam fore de ejus contumeliaque vindictam, tantum ut Ecclesiae sineret Chri- I princeps regulas custodiri, quia et nova in utroque pontifice esset exorta, et novam discussionem consequenter inquireret. edcnt semper esset effectum, sacerdotali concilio de sacerdo- udicia provenirent, non a saeculari viderentur qualescunque D^y etsi errore humanitus accedente, non tamen contra reli- 1 nllatenus excedentes, potestate percelli. An et haec justa \ piincipi suggerenda non erant? Regiae civitatis honore 18 si factus erat illa regia civitate sublimior, tanto magis in ^gerendis debuit esse constantior. Si autem in his, quae pro ae fuerant exserenda, exstitit contemptibilis atque despectus, 9egsn& aut fiduciam non habens intimandi, in quo per regiam em major effectus est ? Nathan propheta palam publiceque in regi David et commissum pronuntiavit errorem, et ipsum sisse non tacuit, et confessione correctum consequenter absol- lic autem vir bonus et sacerdos egregius in tantum se et ere potuisse monstravit et noluisse deprompsit, immo favisse jit, ut et imperator cuncta se ex ejus gessisse consilio non , et ipse imperatorem magnis praeconiis elevaret ista facien- egeque proderet his agendis rebus fuisse participem. 27* a. 496. 12. Sed estO; Calendion nomen imperatons abstnlerit^ Johanne principi mentitus fuisse jactetur: quae tamen qunm noyae easeni eausae; nova debuit ecclesiastica provenire discussio. An qui ht hominem imperatorem peccasse dicebantur; nulla interveniente Sf- nodo dejici debuerunt; et in Deum, qui summus et yerus est impe- perator, Acacium delinquentem sinceramque communionem diiiM sacramenti studentem miscere cum perfidis^ secundum synodum, qoi; haec est danmata perfidia^ non oportebat excludi? Quid per totai Orientem de innumeris urbibus pulsi cathoUci sacerdotes, et haifn* tici subrogati? Novae certe erant causae^ et his consequenter non^: synodus debebatur. Gur tunc non venit in mentem, ut in talibivl causis peteretur a principe saltem ^[ualiscunque synodus eeleb: ut quocunque vel colorato judicio traditionis ecclesiasticae pontifices viderentur exclusi^ non solimi quarumcunque urbium doteS; sed metropolitani incunctanter antistites? EUs omnibus qi non restitit suggestione qua potuit^ consensit Acacius communi cunctis; qui in catholicorum locum haeretici fuerant subrogati. Rum. stolus autem dicit^ non solum qui faciunt, sed et qui consaiMtt^ ' ' facientibus, reos indubitanter adscribi. An haec licuit saecularipiH testati et actis talibus Acacio consentienti absque ulla synodo, qi ipsa rerum novitas exigebat, absque sedis apostolicae consi perficere; et sedi apostolicae non licuit secimdum tenorem 8] Calchedonensis in veteri utique causa et veteri constitnto justa finitione damnatis inimicis syuodi Calchedonensis Aeacium eoi nicantem a sua communione depellere? 13. Sed Acacius, inquiunt, principibus obviare non potuii Basilisco, quia voluit, obviavit? Cur ipsi Zenoni; ne palam Antiocheno, quamvis latenter hoc fecit^ communicare yideretuT; commodavit assensum? Ecce resultanti non restitit imperator, vim nolenti non intulit, ecce refugienti contagia manifesta sit; postremo cur tanto tempore quum ista gererentur vel gerendi gnosceret, non ad sedem apostolicam, a qua sibi cnram regionmn noverat delegatam, deferre curavit? Sed prius lai factus est ipse gestorum, quam vel praemoneret talia esse vel ne tentarentur obsisteret, sicut sub Basilisco jam fecerat illis ceteris communicare consensit; qui depulsis catholicis tibus indubitanter haeretici singulis urbibus fuerant substitaiil Postremo si ille defuit suis partibus, et quae sacerdoti cathc competerent agere non curavit; ideo sedes apostolica, quod ad pertinebat, vel potuit vel debuit praeterire? 14. Quolibet modo haereticorum complicem refntayit et M^ sortem communionis extemae a sua communione dimoyit, nec Q|Wi fuit nova synodo, quum veteris constituti sufficienter hoc forma piifr scriberet; nec opus fuit, ut haec facienda Orientis episoopia intuia' EPiSTOLA 26 (ex bdit. ballerin.) 421 nif qno8 et ezpcilsioiie catholicoram; quae agebautur in causa fidei^ a. 495. !jmb ignorasse manifestum sit; et communicaudo haereticis subro- ptis facto tali consenRisse. Non dubium est etiam extemae com- jmmionis effectos^ atque ideo cum eis jam nec potmsse nec debuisse mJk apostolicae scita tractari. Ecce agnoverunt in eorum profes- Mne qui constantissime perdurarunt^ quid fidei communionique ofiiolicae deberetur. Ecce agnoverunt; quemadmodum a talibus recedendO; immo tali- kn contraria moliendo a fide et commimione catholica deyiarit ieaenis, seque pariter cum eodem errori subdiderint. Ecce agno- imnt; quam justis ex causis pro fide et communione catholica at- Papostolica, cui et illi qui in ea perstiterant congruebant; et illi perstantibus obviabant^ ab eadem docebantur alieni, sedis apo- Mcae auctoritate sit remotus Acacius, ejusque pariter quicunque in&plices exstiterunt; atque ab illa merito communione cum his beretuS; a qua se ipse primum cum suis consortibus a pontificibus eiUiolicis discrepando cognoscitur separasse^ jureque sententiam ille JBDnatioius excepit; ceteris consortibus promulgandam^ qui solus po omnibus suis consortibus in communionem se recidisse perfidiae li apostolicam sedem missis litteris est professus. Cui si commu- neaTerant Orientales episcopi^ antequam huc referret^ pari utique ne dubio reatu probabantur involvi, jureque per eum sententiam hasgressionis susceperunt^ tamquam facti cum eodem communionis intemae. Qui utique non consuli tamquam nostrae communionis IflQiues jam deberent; sed tamquam in contrario positi consortio Hfiitari. Si vero non communicaverant antequam Acacius huc re- jbiety et communicantem notare debuerant^ et ipsi potius de eodem fcic referre, atque apostolicae sedis vigore perculsum merito com- fiobare, cumque sede apostolica tantisque illis catholicis pontificibus llgis tenere concordiam. Sed quia ab illorum societate desciverant, i eonim successoribus communicare delegerant^ ideo cum sede apo- hfica minime congruebant, quia in sortem reciderant praevarica- His Acacii, et illius se sine dubio pervidebant sententia conse- itater adstnngi. Ob hoc eum videri nolebant esse damnatum, quia ' eognoscebant in eadem praevaricatione damnatos, in qua hodie- le manere persistunt. Sed sicut hi, simili conditione constricti, l&l^licem suum non possunt judicare non jure damn^tum, neque i leum possunt competenter absolvere; sic illo praevaricatore juste tnmato, isti quoque pari jacent damnatione prostrati, neque nisi Dpiscentes inde poterunt prorsus absolvi: quia sicut per unum tibentem eorum omnium vulgata transgressio est, qui in eamdem rfidiae reciderant actionem, sic in imo eodemque, qui pro omnibus ipserat vel scribendo omnium prodiderat voluntates, transgressio pnnita cunctorum. a. 495. 16. Quae ad instructiouem vestrae dilectionis satis aboBd sufficere judicamus^ quamvis eadem latius^ si Dominus coneef facultatem, studeamus exponere: quatenus et fidelium qmsqTV gnoscat; nihil apostolicam sedem^ quod absit, praepropere censi Quae tamen sententia in Acacium destinata^ etsi nomine tai modo praesulis apostolici, cujus erat utique potestatis, legitime batur esse deprompta^ praesertim quum secretim dirigenda yidG ne custodiis ubique praetentis dispositio salutaris quibuslibet cidtatibus impedita uecessarium habere non posset efiectum: ( quia orthodoxis ubique dejectis et haereticis tantummodo eom consortibus jam relictis, in Oriente catholici pontifices aut r omnino non essent aut nullam gererent libertatem, plurimon; Italia catholicorum congregatio sacerdotum rationabiliter oo( sententiam in Acacium fuisse prolatam. Quae congregatio pontificum non contra Calchedonensem^ non tamquam noya sy contra veterem primamque convenit; sed potius secundum tei veteris constituti particeps apostolicae exsecutionis effecta e satis appareat; Ecclesiam catholicam sedemque apostolicam^ alibi jam omnino non posset^ ubi potuit et cum quibus potait penitus omisisse^ quod ad fratemum pertineret pro intemerat et sincera communione tractatum.